Με το άρθρο 47 του νομοσχεδίου για του Υπουργείου Εσωτερικών που εισάγεται σήμερα προς συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή εισάγεται μία ρύθμιση, η οποία επιτρέπει στους Δήμους να διατηρούν διοικητικές υπηρεσίες στις ιστορικές τους έδρες. Η ρύθμιση αυτή “φωτογραφίζει”, μεταξύ άλλων, τον Δήμο Αριστοτέλη, όπου το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί συγκρουσιακό πρόβλημα εδώ και δέκα χρόνια. Για την ιστορία του ζητήματος, διοικητικές υπηρεσίες του Δήμου Αριστοτέλη είχαν μεταφερθεί από την Ιερισσό στην Αρναία το 2011. Το 2017 πολίτες και φορείς της Ιερισσού προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και προσέβαλλαν αυτή την μετακίνηση. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι σαφής και λέει συγκεκριμένα ότι “από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 6 και του άρθρου 102 παρ. 1 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων συνάγεται ότι το κατάστημα όπου στεγάζονται οι κεντρικές υπηρεσίες του Δήμου πρέπει να ευρίσκεται εντός των ορίων του οικισμού που ορίζεται ως έδρα του Δήμου”. (Απόφαση ΣτΕ1445/2020 Τμήμα Γ΄). Με άλλα λόγια, η απόφαση του ΣτΕ διασαφηνίζει και στην περίπτωση του Δήμου Αριστοτέλη τι μπορεί να λειτουργεί στη διοικητική έδρα του Δήμου και τι μπορεί να λειτουργεί στην ιστορική του έδρα.
Τώρα, με το άρθρο 47 του νομοσχεδίου επιχειρείται η τροποποίηση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων και για τις ιστορικές έδρες προβλέπεται ότι εκτός από συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και τελετές εθιμοτυπίας, μπορούν να στεγάζουν και διοικητικές υπηρεσίες. Το άρθρο αυτό είναι προβληματικό διότι :
Προσπαθεί με νομοτεχνική ελιγμό να παρακάμψει μια τελεσίδικη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την ώρα που όλοι δημοσίως λένε ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης πρέπει να γίνονται σεβαστές από την διοίκηση.
Διότι, με τον τρόπο αυτό νομοθετείται ο κατακερματισμός των Δήμων, ακυρώνοντας στην ουσία της, την υφιστάμενη αρχιτεκτονική της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Δημιουργείται διοικητικός λαβύρινθος, ο οποίος αυξάνει το κόστος λειτουργίας των Δήμων και δημιουργεί επιπρόσθετα γραφειοκρατικά βάρη στη λειτουργία τους.
Επί της πολιτικής ουσίας του ζητήματος, το άρθρο είναι πολύ προβληματικό διότι λειτουργεί στην λογική του “διαίρει και βασίλευε”, διχάζοντας τοπικές κοινωνίες για ζητήματα που δεν θα έπρεπε. Είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση να συντηρεί μία διαμάχη, η οποία έχει λήξει με την απόφαση του ΣτΕ.
Το πιο σημαντικό όμως είναι το εξής : η κυβέρνηση βάζει δυο χωριά να αντιμάχονται για τις υπηρεσίες ενός Δήμου τραγικά υποστελεχωμένου, ο οποίος λόγω της έλλειψης προσωπικού και πόρων που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να επιτελέσει βασικές λειτουργίες του. Έναν Δήμο που βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες εκκρεμότητες κι αν δεν ενισχυθεί ουσιαστικά κινδυνεύει να μεταβληθεί σε ένα “άδειο κουτί”.
Εμείς, λοιπόν, λέμε σεβασμό στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης από την διοίκηση, απόσυρση του άρθρου 47 και δημόσια διαβούλευση με όλους τους φορείς στο Δημοτικό Συμβούλιο για τα άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την στήριξη του Δήμου Αριστοτέλη, ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί όλους τους πολίτες, σε όλα τα χωριά. Φτάνει πια ο διχασμός της τοπικής κοινωνίας.
