Δύο ακόμη βιβλία του συμπατριώτη μας Χρήστου Φυλαχτού παρουσιάστηκαν στο θεατράκι του πεζοδρόμου στη Ν. Καλλικράτεια. Το ένα, Καπετάν Χάψας (Το λιοντάρι της Χαλκιδικής), αφιερωμένο σε μία από τις πρωταγωνιστικές μορφές της Επανάστασης της Χαλκιδικής, που θυσιάστηκε ηρωϊκά μαχόμενος μαζί με τα Σκιωτούδια στη μάχη των Βασιλικών. Ο γενναίος Στάμος Κάψας από την Κρυοπηγή μετοίκησε σε νεαρή ηλικία στη Συκιά, όπου και παντρεύτηκε και εκεί οργάνωσε επαναστατικό στρατό για την ελευθερία της πατρίδας. Του έμεινε το προσωνύμιο Καπετάν Χάψας, με την έννοια ότι έχαφτε τους Τούρκους.
Το άλλο με τίτλο “Μανιώ η Γαλατσάνα” είναι αφιερωμένο στη λάμψη που σκορπούσε η Μανιώ στο πέρασμά της. Γιατί η ζωή είναι απρόσμενη και σε ξαφνιάζει αναπάντεχα σαν την συνάντηση του Ζαφείρη και της Μανιώς. Μα η ζωή πολλές φορές είναι σκληρή και άδικη σαν το δυνάστη Χουσεΐν που θέλει να του ανήκουν όλα και να ορίζει τη μοίρα των ανθρώπων. Και σε λυγίζει, σε γονατίζει και νιώθεις απελπισία να σε κυριεύει, όπως αυτή που κυρίεψε τη Μαρίγια σαν έμαθε τα άσχημα μαντάτα, πως κλέψαν τη Μανιώ της. Και άλλες φορές κρύβει μυστικά ανείπωτα, όπως αυτό της καταγωγής της Φατιμέ και έρχονται να φωλιάσουν αμφιβολίες στην ψυχή σου ανατρέποντας κάθε πίστη ως τότε. Και η ζωή γίνεται βαριά, ασήκωτη και θαρρείς πως δε θα ξημερώσει άλλη μέρα σαν τη νυχτιά που πέρασαν οι γονείς της Μανιώς το βράδυ της αρπαγής.
Μα η μέρα ξημερώνει και ο ήλιος ανατέλλει πάλι φέρνοντας μαζί του την ελπίδα. Αισιοδοξούν πως θα ελευθερώσουν τη Μανιώ και τότε έρχεται το θάρρος της ψυχής να δώσει μήνυμα πως πέρα από το Θεό έχει και ο καθένας δύναμη να ορίσει τη ζωή του, να πολεμήσει για ό,τι αγαπά και να διακινδυνεύσει , όπως έκανε και ο Ζαφείρης για την αγαπημένη του Μανιώ!
Η αφήγηση κειμένων έγινε από την κα Βέρα Σερασίδου, Νηπιαγωγό.
Στον πεζόδρομο, επίσης, λειτούργησε η έκθεση: “1821: Οι βιβλιοθήκες της Μακεδονίας στην Τοπική Ιστορία”.
