Οι οικονομικές καταιγίδες της τελευταίας πενταετίας φαίνεται πως λύγισαν και την πιο «γερή ρίζα» της ελληνικής οινοποιίας. Η εταιρεία Ευάγγελος Τσάνταλης, με βαριά ιστορία στη Θεσσαλονίκη και παρουσία σε πάνω από 55 χώρες, κατέθεσε αίτηση πτώχευσης τον Ιούλιο του 2024. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της που δεν προχώρησε σε τρύγο — απόφαση που είχε ληφθεί ήδη από τον Ιούλιο του 2023.
Η πτώση ξεκίνησε σιωπηλά, μέσα από διαδοχικά πλήγματα: πρώτα η πανδημία, έπειτα η ενεργειακή κρίση, και τέλος οι κυρώσεις στη Ρωσία — μια από τις βασικές εξαγωγικές αγορές της οινοποιίας — εξαιτίας της εισβολής στην Ουκρανία.
Το οικονομικό βάρος αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις δημοσιευμένες καταστάσεις του 2022: ζημίες 45,3 εκατ. ευρώ και υποχρεώσεις που ξεπερνούν τα 54,5 εκατ. ευρώ. Ακόμα και η προσπάθεια εξυγίανσης μέσω προσφοράς από την «Ελληνικά Οινοποιεία» των αδελφών Γεωργιάδη, με επενδυτικό ενδιαφέρον 11 εκατ. ευρώ, απέτυχε. Οι τράπεζες είπαν «όχι» στο κούρεμα των οφειλών και οι περιουσίες της Τσάνταλη άρχισαν να βγαίνουν σταδιακά στο σφυρί.
Καταιγίδα πλειστηριασμών
Τον Οκτώβριο του 2023 έγινε ο πρώτος πλειστηριασμός στη Νάουσα. Ακολουθούν 13 ακόμα στις 25 Ιουνίου 2025 — όλοι σε βάρος αγροτεμαχίων στη Χαλκιδική, κυρίως στις περιοχές «Κομίτσα» και «Αρσανάς», σε απόσταση αναπνοής από το Άγιο Όρος.
Οι τιμές εκκίνησης κυμαίνονται από 8.000 έως και 236.000 ευρώ για ένα ακίνητο με κατοικία και γεωργική χρήση. Συνολικά, οι τιμές πρώτης προσφοράς για τα ακίνητα ξεπερνούν τις 836.000 ευρώ. Επισπεύδουσα είναι η Berlin Packaging Bulgaria LTD, για οφειλή μόλις 80.000 ευρώ, ενώ ακολουθούν κι άλλες υποθέσεις.
Στις 9 Ιουλίου 2025, στο σφυρί βγαίνει και το συγκρότημα της Τσάνταλη στο Πολυδένδρι Αττικής, όπου στεγάζεται το εργοστάσιο και τα γραφεία της εταιρείας. Η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί σε 1.363.000 ευρώ, με επισπεύδουσα την ιταλική εταιρεία Cominter Wine SRL για οφειλή 250.000 ευρώ.
Μια ιστορία 135 ετών στο φως και στο κρασί
Η «Τσάνταλη» δεν ήταν απλώς μια οινοποιία. Ήταν ο πρωτεργάτης της έννοιας του εμφιαλωμένου ελληνικού κρασιού. Ο Ευάγγελος Τσάνταλης, που ανέλαβε τη σκυτάλη της οικογενειακής επιχείρησης τη δεκαετία του ’40, επένδυσε στην αναβίωση ιστορικών αμπελώνων — Ραψάνη, Χαλκιδική, Μαρώνεια, αλλά και στον Άθω, όπου φρόντισε τον μοναδικό αμπελώνα 700 στρεμμάτων της Μονής Αγίου Παντελεήμονος.
Αυτό το αμπέλι τον έκανε επίσημο προμηθευτή του Κρεμλίνου και άνοιξε τις πόρτες της ρωσικής αγοράς για την Ελλάδα. Με πάνω από 2.500 στρέμματα ιδιόκτητων αμπελώνων και εξαγωγές που άγγιζαν το 30% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών οίνου, η «Τσάνταλη» αποτελούσε σημείο αναφοράς.
Το τέλος ενός συμβόλου ή μια νέα αρχή;
Η αίτηση πτώχευσης, οι πλειστηριασμοί και η παύση της παραγωγής δημιουργούν το πιο δυσοίωνο σκηνικό για το μέλλον της ιστορικής οινοποιίας. Κι όμως, σε μια χώρα όπου η γη πάντα γεννά και ο οίνος πάντα ενώνει, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια ανατροπή. Το ερώτημα είναι ποιος θα σηκώσει το βάρος — και αν τελικά το όνομα «Τσάνταλης» θα συνεχίσει να γράφει ιστορία ή θα μείνει ένα κεφάλαιο του παρελθόντος.
Με πληροφορίες από newmoney, grtimes.gr
