Νέες φωτιές, ιδιαίτερα στη Χαριλάου Τρικούπη, έβαλε η χθεσινή ρήση του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη από τη Λαμία ότι «οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις από ένα κόμμα αλλά όχι από ένα χρώμα είναι οι πιο κατάλληλες».
Παρ ότι συνεργάτες του, λίγο αργότερα, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, άλλωστε, διέψευδαν τα περί μετεκλογικών μεταγραφών βουλευτών άλλων κομμάτων για τη συγκρότηση αυτοδύναμης κυβέρνησης, άπαντες πλέον από χθες, επιχειρούν να εντοπίσουν τί έχει κατά νου ο πρωθυπουργός, όταν «οραματίζεται» την παλέτα των χρωμάτων που θα στηρίξουν, μετά τις δεύτερες κάλπες, μία κυβέρνηση, υπό την ηγεσία του, χωρίς τη συμμετοχή άλλου ή άλλων κομμάτων.
Διότι, οι σημερινές συνθήκες είναι εξαιρετικά διαφορετικές από το καλοκαίρι του 2019, όταν, όταν ο τότε πρόεδρος της ΝΔ είχε έρθει σε επαφή με προβεβλημένα πρόσωπα όπως ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και η κ. Λίνα Μενδώνη, οι οποίοι μέχρι τη νύχτα των εκλογών του 2019 ήταν ενεργά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και την επομένη βρέθηκαν στο κυβερνητικό όχημα της ΝΔ. Και τα δύο παραπάνω στελέχη, όπως και άλλοι οι οποίοι σήμερα βρίσκονται σε επίλεκτες θέσεις του γαλάζιου στρατηγείου, δεν είχαν να αναμετρηθούν με την πολιτικά και ιστορικά «ευαίσθητη» προοπτική της μετακίνησης από τα κοινοβουλευτικά έδρανα ενός κόμματος σε ένα άλλο, την επομένη της κάλπης.
Στην παρούσα συγκυρία, η προοπτική της αυτοδυναμίας έχει ξεθωριάσει και όσα πρόσωπα όπως πχ ο κ. Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος δεν έχει κρύψει τη στήριξή του στην κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, κι αν ενισχύσουν τον προεκλογικό αγώνα της ΝΔ, το πρόβλημα παραμένει, αφού ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν αφήνει –προσώρας τουλάχιστον – περιθώρια για μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ, αν δεν γίνει αποδεκτός, που δεν θα γίνει, ο όρος να μην είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος πρωθυπουργός.
Μέχρι τότε, το Μέγαρο Μαξίμου, θα δώσει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα για να πείσει όσο το δυνατόν περισσότερους αναποφάσιστους – διότι εκεί θα κριθεί το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης της απλής αναλογικής – για να πείσει ότι η σταθερότητα της χώρας περνάει μέσα από την αυτοδυναμία της ΝΔ.
Χθες, μάλιστα, για να ισχυροποιήσει τον πολιτικό του λόγου, ο πρωθυπουργός έφερε από τη Λαμία ως παράδειγμα χώρες που έχουν την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα, όπως η Βουλγαρία που σε λίγες μέρες θα προσέλθει για πέμπτη φορά στις κάλπες μέσα σε δύο χρόνια, το Ισραήλ, στο οποίο εκδηλώνονται έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά και η Γερμανία, η οποία, αν και διαπνέεται διαχρονικά από κουλτούρα κυβερνητικών δυσκολιών, αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων.
Ταυτοχρόνως, ο κ. Μητσοτάκης φρόντισε να στρέψει για μία ακόμη φορά τα πυρά του εναντίον του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκη, ο οποίος αναδεικνύεται σε εξίσου βασικό προεκλογικό αντίπαλο της ΝΔ μέχρι τις πρώτες κάλπες, όπως φυσικά και ο κ. Αλ. Τσίπρας.
Αρχής γενομένης από σήμερα, οπότε θα συνέλθει – πιθανότατα για τελευταία φορά το υπουργικό συμβούλιο υπό την ηγεσία του, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει «φυγή προς τη στενωπό των Τεμπών», με ανάδειξη του κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ για την επόμενη τετραετία, το οποίο θα εστιάζει στην αύξηση των εισοδημάτων, στον εκσυγχρονισμό του κράτους και τον «πόλεμο» με τις χρόνιες παθογένειες, τη στήριξη του Ε.Σ.Υ. και των νέων., σε ένα νέο σύστημα υγείας και σε μέτρα για τη στήριξη των νέων, αλλά και στη δέσμευση για την προώθηση συνταγματικής αναθεώρησης, με σημεία αιχμής το άρθρο 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, τον τρόπο στελέχωσης των ΔΕΚΟ, κρατικών οργανισμών και φορέων με πιο αξιοκρατικά κριτήρια αλλά και αλλαγές στον τρόπο αξιολόγησης του προσωπικού στο Δημόσιο και στη Δικαιοσύνη.
*Γράφει η Έλλη Τριανταφύλλου στο ieidiseis.gr
