Με την κυβέρνηση να κάνει το παν για να κουκουλώσει το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, απέμεναν δύο εχέγγυα για την αποκάλυψή του: η δικαιοσύνη και η συνταγματικά κατοχυρωμένη Αρχή για τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών(ΑΔΑΕ).
Από τη αρχή φάνηκε ότι δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτα από τη δικαιοσύνη. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, αντί να ερευνήσει την ουσία της υπόθεσης, ανακοίνωσε ότι ερευνά πώς… διέρρευσαν στοιχεία στα μέσα ενημέρωσης! Η δε έρευνα που κάνουν κατώτεροι εισαγγελείς δεν έχει αποδώσει τίποτα μέχρι στιγμής κι ας έχουν παρέλθει πολλοί μήνες.
Επιπλέον, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε πρόσφατα το στίγμα των προθέσεών του, όταν προσπάθησε να εμποδίσει την έρευνα της ΑΔΑΕ στις εταιρείες τηλεφωνίας, ώστε να αποκαλυφθεί ποιους παρακολουθούσε τη ΕΥΠ.
Τώρα, η πρόθεση αυτή καθίσταται ολοφάνερη. Ο κ.Ντογιάκος, με την περιβόητη πλέον γνωμοδότησή του, ουσιαστικά επιχειρεί να δέσει τα χέρια της Ανεξάρτητης Αρχής και να θέσει τέρμα στις έρευνές της. Αν τα καταφέρει, η πλέον δυσώδης υπόθεση των τελευταίων δεκαετιών θα μείνει στο σκοτάδι.
Η πρόθεση του κ. Ντογιάκου μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί. Για τρεις λόγους:
Πρώτον, διότι όλες οι έως τώρα παρεμβάσεις του οδηγούν στο συμπέρασμα ότι κατατείνουν στη μη ουσιαστική διερεύνηση του σκανδάλου. Έτσι, δικαιώνεται ο βουλευτής Τζαβάρας, ο οποίος είχε πει ότι οι εισαγγελείς «κλώθουν αντί να ερευνούν». Και αυτοδιαψεύδεται ο κ.Ντογιάκος, ο οποίος είχε απαντήσει ενοχλημένος στο βουλευτή ότι οι εισαγγελείς «ερευνούν σε βάθος». Ο ίδιος, αντί να ερευνά, επιχειρεί να αφοπλίσει την ΑΔΑΕ, τη μόνη Αρχή που προσπαθεί να αποκαλύψει το σκάνδαλο.
Δεύτερον, διότι ο τρόπος που ενεργεί ο κ. Ντογιάκος ακυρώνει το ρόλο που έχει η εισαγγελική αρχή. Οι εισαγγελείς έχουν ως αποστολή να ερευνούν, να αποκαλύπτουν τις παρανομίες και να οδηγούν τους παρανομούντες στο δικαστήριο. Όσα πράττει ο νυν ανώτατος εισαγγελέας οδηγούν εξ αντικειμένου στο αντίθετο αποτέλεσμα. Εκτός αν ό ίδιος πιστεύει ότι δεν έχει διαπραχθεί καμιά παρανομία. Αλλά τότε πρέπει να το πει.
Τρίτον, διότι όλες οι ενέργειες του κ. Ντογιάκου φαίνεται να συμφωνούν με το αφήγημα της κυβέρνησης, η οποία επιδιώκει πάση θυσία να συγκαλύψει το σκάνδαλο. Όμως, ο εισαγγελέας δεν είναι κυβερνητικός υπάλληλος. Ανήκει στη δικαστική εξουσία, που είναι ανεξάρτητη. Εκτός αν ο κ. Ντογιάκος έχει κάποια υποχρέωση στην κυβέρνηση και αισθάνεται αλλιώς.
Στον αντίποδα αυτής της στάσης του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι η στάση της ΑΔΑΕ και του προέδρου της. Ο κ. Ράμμος είναι κι αυτός ανώτατος δικαστής. Τιμά το ρόλο του, δεν ταυτίζεται με τις επιδιώξεις της εκτελεστικής εξουσίας και προσπαθεί να κάνει αυτό που λέει ο τίτλος της Αρχής: να προστατεύσει το αγαθό της επικοινωνίας των πολιτών. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν αποκαλυφθεί η παράνομη δράση όσων παρακολουθούσαν-αποδεδειγμένα πια- τις τηλεφωνικές επικοινωνίες ενός πολιτικού αρχηγού, υπουργών, του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ευρωβουλευτών, δημοσιογράφων κ.α.
Η υπόθεση των υποκλοπών δείχνει δύο παράλληλες πορείες. Του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορθώνει εμπόδια στη διερεύνησή της. Και του προέδρου της ΑΔΑΕ, ο οποίος προσπαθεί να ρίξει φως.
Η στάση του κ. Ντογιάκου θυμίζει κακές στιγμές προκατόχων του σε σκοτεινές εποχές. Είναι στάση θλιβερή. Ο κ. Ράμμος συνεχίζει την παράδοση θαρραλέων συναδέλφων του, που συγκρούστηκαν με κράτος και παρακράτος σε ανώμαλες περιόδους. Είναι στάση φωτεινή.
*Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς στο news247.gr
