“Έχασα πριν 18 χρόνια το γιο μου σε τροχαίο δυστύχημα, δεν ξεπερνιέται η απώλεια, σήμερα έχω “υιοθετημένο ” γιο μου ένα παλικάρι από την Αλβανία που στα μάτια του είδα και συνεχίζω να βλέπω το παιδί μου”, λέει ο γνωστός επιχειρηματίας και λυγίζει.
Τα μάτια του υγρά. Γεμάτα καλοσύνη. Η καρδιά του τα τελευταία χρόνια ραγισμένη, σχεδόν διαλυμένη μετά τη δραματική απώλεια του μικρού του γιου Θανάση σε τροχαίο δυστύχημα. “Κάθε βράδυ το ίδιο συναίσθημα της απώλειας, του κενού. Το τηλεφώνημα εκείνο το πρωινό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ο γιος δούλευε μαζί μου, υπέροχο πλάσμα το καμάρι μου, αυτός θα έπαιρνε τα ηνία μεγαλώνοντας. Είχε πάει στον Έβρο και θυμάμαι είχε πάει να πάρει ένα φίλο του που σποκυοταν από στρατό. Δυστυχώς όμως δεν έφτασε ποτέ.
Ο θάνατος ήταν ακαριαίος, τον πήρε ο ύπνος κατά τη διάρκεια της οδήγησης, χτύπησε στο διαχωναυτου δρόμου και αυτό ήταν. Όλα τελείωσαν. Η οικογένεια βυθίστηκε σε πένθος. Νομίζω ότι τότε δεν είχε τίποτα πια σημασία για μένα. Λίγο αργότερα όμως ένα παλικάρι αλβανικής καταγωγής που θα ερχόταν να ζητήσει δουλειά στο μαγαζί μου, θα άλλαζε τα δεδομένα”, λέει ο κ. Στράτος.
Σύμφωνα με όσα λέει ο γνωστός επιχειρηματίας, ο νεαρός τότε Αντι, ήρθε στο κατάστημα του για να ζητήσει εργασία και αυτό που έκανε εντύπωση στον Στράτο ήταν ότι του θύμιζε έντονα το γιο του που είχε χάσει πριν λίγο καιρό.
“Δε ξέρω πως βγήκε όλο αυτό από μέσα μου, νομίζω μου θύμιζε το γιο μου. Του έδωσα δουλειά, τον έβαλα σπίτι μου, τον βάπτισμα χριστιανό και πριν λίγο καιρό τον έκανα δυνατότερο μου. Καμία φορά λένε ότι ο πόνος μπορεί να γίνει λιγότερος όταν δίνεις αγάπη. Με έναν τρόπο νιώθω ότι έχω κοντά μου το γιο μου”, καταλήγει ο πασίγνωστος επιχειρηματίας και ξεσπά σε κλάματα.
*Ρεπορτάζ: Στρατής Λημνιός, Πηγή: grtimes.gr
