“Δολοφόνοι, φονιάδες . Σκοτώσατε το παιδί μου” φώναξε η μάνα του 44χρονου Μάριου, προσπαθώντας να χτυπήσει τον έναν από τους δύο κατηγορούμενους, στη διακοπή της δίκης.
Η υπόθεση δολοφονίας του 44χρονου υπαλλήλου καταστήματος ψιλικών, στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, πρόκειται να εκδικαστεί στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Λόγω κωλύματος ενός από τους δικηγόρους των κατηγορουμένων, το δικαστήριο διέκοψε προσωρινά για να αποφασίσει για την οριστική μεταφορά σε άλλη δικάσιμο.
Μόλις οι δύο κατηγορούμενοι οδηγούνται στο κρατητήριο, εντός της δικαστικής αίθουσας, τους πλησίασε η χαροκαμένη μάνα. Επιχείρησε να χτυπήσει τον έναν από τους δύο κατηγορούμενους ο οποίος τραβήχτηκε ενστικτωδώς για να αποφύγει το χτύπημα. Η γυναίκα συγκρατήθηκε από τους παρευρισκόμενους αστυνομικούς. “Δολοφόνοι, φονιάδες. Σκοτώσατε το παιδί μου” άρχισε να φωνάζει κατά την απομάκρυνση της από την αίθουσα του ΜΟΔ.
Ο 44χρονος Μάριος, τον περασμένο Νοέμβριο ο Μάριος είχε δεχθεί εξ επαφής πυροβολισμό στο κεφάλι, όταν επιχείρησε να αφοπλίσει τον ληστή που εισέβαλε στο κατάστημα.
Η δίκη τελικά διακόπηκε για τις 27 Σεπτεμβρίου, λόγω κωλυμάτων των δικηγόρων υπεράσπισης.
«Δεν θέλουν ισόβια αυτοί πρέπει να καούν στη φωτιά»
Νωρίτερα, η μητέρα του 45χρονου δήλωσε τα εξής: “Ήταν αδικία. Μου σκότωσαν το παλικάρι μου 45 χρόνων. Ήταν με τη κιθάρα τον έχω στο τηλέφωνο να παίζει και να τραγουδάει. Τον ακούω κάθε μέρα μέχρι σήμερα. Τα πόδια μου λύγισαν δεν αντέχω πια, έχασα το στήριγμα μου.
Με έχουν φέρει σε άθλια κατάσταση. Με στηρίζουν μόνο τα αδέρφια μου. Μου πήραν τα πάντα όλα δεν αντέχω άλλο πια. Εκεί που ήμουν με το παιδί μου πλέον έχω μόνο τις φωτογραφίες του παντού έχω τις μπουμπουνιέρες του μέχρι και το τελευταίο ποτήρι που έπινε νερό. Σηκώνομαι κάθε μέρα και του λέω καλημέρα Μάριε και καληνύχτα. Δεν μπορώ ούτε να φάω στο πιάτο του το βλέπω και κλαίω. Δεν φεύγει από το μυαλό μου μέρα νύχτα. Δεν θέλουν ισόβια αυτοί πρέπει να καούν στη φωτιά. Έτσι θα ηρεμήσω. Το παιδί μου δεν το φέρνει κανείς πίσω. Πηγαίνω στο μνήμα του επάνω και θέλω να πουλήσω το σπίτι για να πάω να μείνω πιο κοντά στο παιδί μου. Να πηγαίνω να του μιλάω και να του ανάβω το καντήλι. Τον θέλω εδώ. Θέλω να φύγω μέσα από εκείνο το σπίτι, όλα τον θυμίζουν. Το παιδί μου το σκότωσαν οι δολοφόνοι. Οι φονιάδες. Στις 6 Νοεμβρίου που εκείνη την μέρα το παιδί μου βαφτίστηκε”.
Ρεπορτάζ: Βασίλης Παπαναστασούλης, Πηγή: grtimes.gr
