Θλίψη στον χώρο της μόδας προκάλεσε η είδηση ότι ο Ιάπωνας σχεδιαστής μόδας Issey Miyake πέθανε σε ηλικία 84 ετών, σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας του. Γνωστός για τα καινοτόμα στυλ και το άρωμά του, ο Miyake δημιούργησε μια παγκόσμια επωνυμία μόδας, η οποία περιελάμβανε τον σχεδιασμό των εμβληματικών πουλόβερ με λαιμόκοψη χελώνας που φορούσε ο Steve Jobs.
Ο σχεδιαστής πειραματίστηκε με παραδοσιακές και σύγχρονες τεχνικές κατά τη διάρκεια της καριέρας του για περισσότερα από 50 χρόνια. Ο Miyake πέθανε από καρκίνο στο ήπαρ την Παρασκευή και έχει ήδη γίνει ιδιωτική κηδεία, αναφέρουν ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης.
Εκτός από τα ρούχα του, ο Issey Miyake ήταν ευρέως γνωστός για τη συλλογή αρωμάτων. Το L’Eau d’Issey κυκλοφόρησε το 1992 και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Ήταν εμπνευσμένο από το νερό και το ελαφρύ άρωμά του το έκανε best seller.
To 2006 o εκλιπών βραβεύτηκε με το Kyotoprize των Τεχνών και της Φιλοσοφίας. Στην ομιλία του ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως όταν στο Παρίσι συστηνόταν ως «σχεδιαστής μόδας», του ανταπαντούσαν ότι τον θεωρούσαν «δημιουργό ραπτικής».
Γεννημένος στη Χιροσίμα το 1938, ο Miyake ήταν μόλις επτά ετών όταν η πόλη καταστράφηκε από μια ατομική βόμβα που έριξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν απρόθυμος να μιλήσει γι’ αυτό ως ενήλικας και έγραψε στους New York Times το 2009 ότι δεν ήθελε να γίνει γνωστός ως «ο σχεδιαστής που επέζησε από την ατομική βόμβα». Στη δεκαετία του 1960 μετακόμισε στο Παρίσι όπου συνεργάστηκε με τους διάσημους σχεδιαστές μόδας Guy Laroche και Hubert de Givenchy.
Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για μικρό χρονικό διάστημα, προτού επιστρέψει στο Τόκιο το 1970 για να ανοίξει το Miyake Design Studio. Μέχρι τη δεκαετία του 1980 φημιζόταν ως ένας από τους πιο πρωτοπόρους σχεδιαστές στον κόσμο, καθώς δούλευε με υλικά από πλαστικό έως μέταλλο, καθώς επίσης και με παραδοσιακά ιαπωνικά υλικά και χαρτί.
Ο Miyake λέγεται ότι ήθελε να γίνει είτε χορευτής είτε αθλητής πριν η ανάγνωση των περιοδικών μόδας της αδελφής του τον εμπνεύσει να αλλάξει κατεύθυνση. Αυτά τα αρχικά ενδιαφέροντά του πιστεύεται ότι βρίσκονται πίσω από την ελευθερία κινήσεων που επιτρέπουν τα ρούχα του. Τελικά ανέπτυξε περισσότερες από δώδεκα σειρές μόδας, από την κύρια Issey Miyake για άνδρες και γυναίκες μέχρι τσάντες, ρολόγια και αρώματα, προτού αποσυρθεί ουσιαστικά το 1997 για να αφοσιωθεί στην έρευνα.
Το έργο του Miyake εξυμνείται σε ολόκληρη τη βιομηχανία της μόδας , όχι μόνο για τη χρήση της πιο προηγμένης διαθέσιμης τεχνολογίας, αλλά και για τα χειροποίητα εξαρτήματά του. ΄Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, πριν από μερικά χρόνια ο ίδιος συνέχιζε να πατρονάρει τους κατασκευαστές χαρτιού washi του Tohoku για μερικά από τα πιο σπάνια υφάσματα του, ενώ ορισμένα στοιχεία της παραδοσιακής τους τέχνης απηχούν στη βιομηχανική παραγωγή υφασμάτων από ανακυκλωμένα μπουκάλια PET. Το ένα εμπνέει το άλλο. «Χρειαζόμαστε και τα δύο στοιχεία», λέει. «Αν χάσουμε τη χειρονακτική εργασία, τότε τελικά θα δούμε ένα μέλλον όπου δεν θα δημιουργείται ούτε νέα τεχνολογία».
Το 2016, όταν ρωτήθηκε ποιες πιστεύει ότι είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μελλοντικοί σχεδιαστές, ανέφερε στη βρετανική εφημερίδα Guardian ότι οι άνθρωποι πιθανότατα θα καταναλώνουν λιγότερο.
«Μπορεί να χρειαστεί να περάσουμε από μια διαδικασία αραίωσης. Αυτό είναι σημαντικό», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Στο Παρίσι, αποκαλούμε τους ανθρώπους που φτιάχνουν ρούχα couturiers – αναπτύσσουν νέα είδη ένδυσης – αλλά στην πραγματικότητα η δουλειά του σχεδιασμού είναι να φτιάξεις κάτι που λειτουργεί στην πραγματική ζωή».
Πηγή: ethnos.gr
