Εξαιρετικά θετική εντύπωση έκανε η ισορροπημένη και σοφή ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.
Πρώτα, γιατί εκφράζει την λύπη της Ιεράς Κοινότητας για τον πόλεμο μεταξύ ορθοδόξων αδελφών και τα εν γένει θύματα αυτής της εμφύλιας σύγκρουσης, χωρίς να λαμβάνει, ως και μη όφειλε, πολιτική θέση σε αυτή και έτσι να γίνεται μέρος του προβλήματος.
Έπειτα, γιατί εκφράζει την ευχή για την παύση του πολέμου και την αποκατάσταση της ειρήνης, της ειρήνης του Θεού που ΕΙΝΑΙ ειρήνη, όχι της ειρήνης του κόσμου, που δεν είναι στην πραγματικότητα ειρήνη.
Και τέλος γιατί, για την παύση του πολέμου και την αποκατάσταση της ειρήνης, προτείνει και τον τρόπο, την επιστροφή στο πνεύμα του Ευαγγελίου με την ειλικρινή μετάνοια όλων, με σκοπό να βασιλεύσει η αγάπη, η αλήθεια και η δικαιοσύνη.
Είναι αυτή η ανακοίνωση μία «διπλωματική ανακοίνωση και ευχολόγια», όπως ατυχώς εγράφη, μια πολιτική των ίσων αποστάσεων που εξισώνει τον θύτη και το θύμα;
Όχι. Δεν είναι έργο της Ιεράς Κοινότητας να λάβει πολιτική θέση ρίχνοντας λάδι στην φωτιά μιας εμφύλιας διαμάχης, όπως κάνουν δυστυχέστατα άλλοι, ουσιαστικά για να προωθήσουν τα συμφέροντα τους.
Αντίθετα, προκαλεί ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι εκλήθη ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος να πάρει θέση καταδικάζοντας την Ρωσία και τον πρόεδρο Πούτιν για την εισβολή στην Ουκρανία (κάτι που δεν έκανε ούτε ο Πάπας), καθώς και το γεγονός ότι η επιβολή κυρώσεων στον Μόσχας από την Ε.Ε. απετράπη την τελευταία στιγμή με το βέτο της Ουγγαρίας (απειλή κυρώσεων κατά του Πάπα βεβαίως δεν υπήρξε).
Δεν θυμόμαστε θρησκευτικό ηγέτη να έχει καταδικάσει πόλεμο της χώρας του, αν και οι ΗΠΑ, καθώς και άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και ιδίως η Τουρκία, έχουν κάνει κάμποσους πολέμους τα τελευταία χρόνια.
Και αυτό είναι δικαιολογημένο. Γιατί, για να καταδικάσει ένας θρησκευτικός ηγέτης πόλεμο της χώρας του, πρέπει να γνωρίζει αν ο πόλεμος ήταν επιθετικός η αμυντικός.
Για παράδειγμα, στην περίπτωση του πολέμου στην Ουκρανία, πρέπει να γνωρίζει αν επέκειτο νέα μεγάλη επίθεση του καθεστώτος του Κιέβου εναντίον των ρωσόφωνων επαρχιών της ανατολικής Ουκρανίας και ανάπτυξη επιθετικών όπλων στα σύνορα Ουκρανίας-Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων όπλων μαζικής καταστροφής και βιολογικού πολέμου (για τα οποία αξιόπιστα δυτικά Μ.Μ.Ε. έχουν παρουσιάσει βάσιμες ενδείξεις), όπως ισχυρίστηκε η κυβέρνηση της Ρωσίας.
Και αυτά, κανονικά, είναι γεγονότα που δεν μπορεί να τα γνωρίζει ένας θρησκευτικός ηγέτης.
Και πάντως, και αν τα γνώριζε, για να καταδικάσει πόλεμο της χώρας του, θα έπρεπε να έλθει σε αντίθεση με τον λαό και την κυβέρνηση της χώρας του, που βεβαίως θα ισχυρίζεται ότι ο πόλεμος είναι αμυντικός και δίκαιος, και να υποστεί και τις όποιες συνέπειες.
Και είναι τουλάχιστον άστοχο να καλούμε κάποιον να γίνει μάρτυρας, όταν εμείς δεν έχουμε κάνει, ούτε και είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε, αυτό που του ζητάμε να κάνει εκείνος …
Για όλους αυτούς τους λόγους, η ισορροπημένη και σοφή στάση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους αξίζει και να προσεχθεί και να βρει μιμητές, ώστε να αποκατασταθεί η ειρήνη αλλά με ελευθερία και δικαιοσύνη.
*Γράφει ο Σπύρος Β. Μπαζίνας στην Romfea.gr
Επισκέπτης Καθηγητής, Νομική Σχολή Παν/μιου Βιέννης
τ. Ανώτερο Στέλεχος, Νομική Υπηρεσία, Γραμματεία, Ο.Η.Ε.
