Υπάρχει ένα μοναδικό χωριό στην Ελλάδα για το οποίο κάθε χρόνο αυτές τις ημέρες όλοι γι’ αυτό μιλούν. Η ιδιαιτερότητά του συνίσταται στο γεγονός ότι ζει για τα Χριστούγεννα και από τα Χριστούγεννα. Βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική, στους πρόποδες του όρους Χολομώντα, πνιγμένο κυριολεκτικά στο πράσινο, με μαγευτική θέα προς κάθε κατεύθυνση.
Αγναντεύοντας από ψηλά μπορεί κανείς να παρατηρήσει από την λίμνη Βόλβη μέχρι την Κασσάνδρα, την Σιθωνία, το Άγιον Όρος και το μάτι φτάνει μέχρι τις Βόρειες Σποράδες. Έτσι στον κάθε επισκέπτη δημιουργείται η εντύπωση ότι βρίσκεται κάπου μεταξύ ουρανού και γης.
Σε συνδυασμό με τα διάσπαρτα παραδοσιακά σπίτια, τα παλιά αρχοντικά μακεδονίτικης τεχνοτροπίας, τα γραφικά δρομάκια και την πετρόκτιστη εκκλησία δημιουργείται ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε ξακουστοί οι κτίστες και οι τεχνίτες πέτρας του Ταξιάρχη. Την περίοδο των Χριστουγέννων το χωριό αδειάζει και οι Ταξιαρχιώτες ελατοπαραγωγοί μεταφέρουν λίγη από τη μαγεία του τόπου τους και “πρασινίζουν” τα άχαρα πεζοδρόμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με έλατα.
Την παραμονή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ πολιούχων του χωριού, οι κάτοικοι φωταγώγησαν το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο ο Ταξιάρχης σηματοδοτεί την έναρξη της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων στη χώρα μας, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις. Άλλοι θεωρούν ότι είναι πολύ νωρίς και άλλοι πιστεύουν ότι γίνεται για εμπορικούς σκοπούς ώστε οι ελατοπαραγωγοί να διαφημίσουν την “πραμάτεια” τους.
Ο πραγματικός λόγος όμως είναι άλλος. Στον Ταξιάρχη εδώ και πολλές δεκαετίες οι ντόπιοι στολίζουν από πολύ νωρίς τα σπίτια τους με σκοπό αργότερα να φροντίσουν να μην μείνει κανένα σπίτι αστόλιστο στην υπόλοιπη χώρα. Οι Ταξιαρχιώτες αμέσως μετά την εορτή του πολιούχου του χωριού τους, ανεβαίνουν στις ιδιωτικές τους φυτείες, φορτώνουν με έλατα τα φορτηγά και οδεύουν προς τις μεγάλες πόλεις της χώρας για να διαθέσουν στους καταναλωτές το εμπόρευμά τους. Αφού ξεπουλήσουν επιστρέφουν στα σπίτια τους την παραμονή των Χριστουγέννων.
Πως συνδέθηκε όμως τόσο έντονα ο Ταξιάρχης με την καλλιέργεια ελάτων και τα Χριστούγεννα;
Στα μέσα της δεκαετίας του 60 η ζωή σε ένα ορεινό χωριό ήταν δύσκολη. Πολλοί κάτοικοι του Ταξιάρχη έφευγαν από τον τόπο τους με σκοπό να εργαστούν στα εργοστάσια της Ευρώπης και της Αμερικής, με αποτέλεσμα εκτεταμένες καλλιέργειες να εγκαταλείπονται. Στο μεταξύ, η τότε κυβέρνηση ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ορεινής οικονομίας βάσει του οποίου το ΑΠΘ, που έχει την διοίκηση του δάσους, σε συνεργασία με κατοίκους του Ταξιάρχη να προχωρήσουν στη συστηματική καλλιέργεια ελάτων και στη διάθεσή τους στην αγορά την περίοδο των Χριστουγέννων.
Η λογική πίσω από αυτή την παρότρυνση προς τους κατοίκους ήταν ότι, επειδή το χωριό τους βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο, η καλλιέργεια ελάτων ευνοούνταν σε αυτή την ορεινή περιοχή. Η επιτυχία του εγχειρήματος οδήγησε σχεδόν όλες τις οικογένειες του χωριού στην καλλιέργεια δέντρων.
Εκατοντάδες άγονες εκτάσεις που είχαν εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους ξαναπήραν ζωή. Οι κάτοικοι στην αρχή δειλά δειλά και με δισταγμό ακολουθεί ο ένας τον άλλο και παίρνουν μέρος στην νέα αυτή καλλιέργεια. Με αυτό τον τρόπο ο Ταξιάρχης, αν και ορεινό και παλιότερα λόγω της μη εύκολης πρόσβασης απομακρυσμένο χωριό, κατάφερε να ορθοποδήσει στις δύσκολες συνθήκες της εποχής και να παραμείνει ένα ζωντανό χωριό με πλούσια ήθη και έθιμα.
Οι δυσκολίες όμως ήταν ακόμη μπροστά για τους παραγωγούς ελάτων καθώς λόγω ελλιπούς ενημέρωσης των καταναλωτών είχε δημιουργηθεί η εντύπωση στο ευρύ κοινό ότι το να στολίζεις ένα “αληθινό” έλατο ήταν “αντιοικολογικό” και βλάπτει το περιβάλλον. Όμως οι σπόροι των δέντρων φυτεύονται σε ιδιωτικές τεχνητές φυτείες, όπως συμβαίνει με άλλα αγροτικά προϊόντα και αναπτύσσονται εκεί για περίπου δέκα πέντε χρόνια.
Για κάθε δέντρο που κόβεται οι καλλιεργητές φυτεύουν δύο, τα οποία θα είναι έτοιμα έπειτα από δέκα χρόνια και θα πωληθούν κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου. Τα δέντρα δεν κόβονται από το δάσος ενώ συγχρόνως προστατεύουν το έδαφος από διάβρωση και υποβάθμιση.
Σήμερα παραγωγοί ελάτων είναι όλοι οι κάτοικοι του Ταξιάρχη με αποτέλεσμα να ενισχύεται σημαντικά η τοπική οικονομία και το εισόδημα των κατοίκων. Παράλληλα, ο Ταξιάρχης θεωρείται πλέον ένας από τους πιο προσφιλείς προορισμούς εναλλακτικού τουρισμού καθώς οι τουριστικές δραστηριότητες αναπτύσσονται ραγδαία. Με αυτό τον τρόπο ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού καταφέρνει να μένει στον τόπο του και να είναι οι σημαντικότεροι “φύλακες” του δάσους του Χολομώντα.
Πηγή: thes.gr
