Την Κυριακή των Βαΐων, 25η Απριλίου 2021, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητος, ακολουθούμενος από τον Διάκονό του π. Αμφιλόχιο Χάϊτα, προέστη της Ακολουθίας του Όρθρου, της Ευλογίας των Βαΐων και της επακολουθησάσης λαμπροφόρου Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ιερισσού, που είναι νεότευκτος, ανεγερθείς επί αειμνήστου Μητροπολίτου Ιερισσού κυρού Νικοδήμου, από τον αγαθό λευίτη Πρωτ. π. Εμμανουήλ Λούπο.
Παρόλες τις προφυλάξεις προς αποφυγή της διασποράς του Κορωναϊού η αρχοντική Ιερισσός προσήλθε στο ξεκίνημα ουσιαστικά ή καλύτερα στο προανάκρουσμα του Πάθους του Κυρίου και κατέκλυσε τον Ιερό Ναό του θεράποντος των Μυρέων και θαυματουργού προστάτου της.
Μαζί με τον δραστήριο Πρωτ. π. Βασίλειο Ανυφαντή, τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού, προσήλθε και ο κτίτωρ του σεβάσματος τούτου π. Εμμανουήλ και μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας προσήλθε και ο Πρωτ. π. Μακάριος Ζωνάρας που εφημερεύει στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας της Ιερισσού, για να τιμήσει και να χαιρετήσει τον Επίσκοπό του.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του παρουσίασε τις δύο τελευταίες επίσημες και σημαντικές υποδοχές του Κυρίου προ του Πάθους Του· την πρώτη στην οικία του φίλου του Λαζάρου του τετραημέρου, που ο Ίδιος ανήγειρε εκ νεκρών και τη δεύτερη στην Αγία Πόλη της Ιερουσαλήμ.
Παρετήρησε μάλιστα ότι στις δύο αυτές εκδηλώσεις, με τρεις διαφορετικούς τρόπους υποδέχτηκαν τον Κύριο οι άνθρωποι, που αναλόγως με την επιλογή τους διακρίνονται και αυτοί σε τρεις μερίδες αποδοχής η μη του Κυρίου μας. Στο σπίτι του Λαζάρου οι δυο πρώτες ομάδες υποδοχής Του.
Εκπρόσωπος της πρώτης η Μαρία η αδελφή του Λαζάρου, που κλέβοντας από την πιστή πάλλευκη καρδιά της τα μύρα της πίστεως και της ευγνωμοσύνης προς τον Σωτήρα, έρχεται και Του νίβει με αυτά τα πολύτιμα, τα άχραντα πόδια και τα σπογγίζει με τις τρίχες της κεφαλής της.
Είναι η Μαρία η συνειδητή επιλογή όλων όσων τα εσώψυχα φλέγονται για τον Ιησού.
Εκπρόσωπος της δεύτερης ομάδας ο Ιούδας που το μόνο μέτρο που έχει στο μυαλό του είναι ο υλιστικός πήχυς του συμφέροντος, το χρήμα, το υλικό αντίτιμο των μύρων της Μαρίας, και τούτο γιατί το βιολί της ψυχής του είχε από καιρό σιωπήσει και σκουριάσει μέσα στο τέλμα της υποκρισίας και της αχαριστίας.
Εκπρόσωπος της τρίτης ομάδας “ο Όχλος” της Ιερουσαλήμ με τα βάγια των φοινίκων τα δοξαστικά στο χέρι, ο άστατος όχλος, ο Λαός δηλαδή, όπως τον αποκαλούσαν οι Ρωμαίοι κατακτητές.
Ο Λαός που μοιάζει με την παλίρροια: τη μια μέρα – κατά τη Βαϊφόρο – υποδέχεται τον Κύριο με το Ωσαννά και λίγο αργότερα κράζει και απαιτεί από τον Πιλάτο για τον Ιησού: “Σταυρωθήτω”, μπροστά από τον Γολγοθά!
«Αδελφέ μου, είπε ο Δεσπότης, σε ποια ομάδα ανήκεις και ανήκω; Στης Μαρίας; Δεν το πιστεύω! Που να βρεθούν στην καρδιά, στην υπόστασή μας τέτοια πολύτιμα μύρα;
Στού Ιούδα; Δεν θέλω να το πιστεύω! Τόση αχαριστία συντεριασμένη με απληστία και συμφέρον, δεν θαρρώ ότι μπορούν να συγκατοικήσουν σε βαπτισμένες από της κολυμβήθρας το αγιονέρι και το αίμα της Θείας Μετάληψης ψυχές!
Νομίζω ταπεινά πως ανήκουμε κι οι δυό στην τρίτη μερίδα: του άστατου όχλου. ΩΣΑΝΝΑ από τη μια, ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ από την άλλη, έτσι Του λέμε!
Για δέστε όμως πόσο γρήγορα διολισθαίνουμε από το πρώτο στο δεύτερο, από την πρώτη στη δεύτερη επιλογή μας.
Πάντως για τον Ιουδαϊκό Όχλο λίγες μέρες τους ήταν αρκετές! Τέσσερις – πέντε; Έτσι δεν είναι; Για μας πόσες θα χρειασθούν; Ας διερωτηθούμε!»
Πηγή: romfea.gr
