«Γέφυρες του Διαβόλου» υπάρχουν πολλές ανά τον κόσμο. Η εντυπωσιακότερη όλων βρίσκεται στην Γερμανία. Είναι ένα μέρος καλά κρυμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση της επαρχιακής Κάτω Σιλεσίας στην Σαξονία. Το επίσημο όνομα της γέφυρας είναι Rakotz, που σημαίνει καρκίνος. Το «διαβολικό» προσωνύμιο της δόθηκε λόγω της ασυνήθιστης όψης της. Από τα μεσαιωνικά χρόνια, στην Ευρώπη κυριαρχούσε η τάση να αποδίδεται σε έργο του διαβόλου ό,τι φαινόταν αρκετά εντυπωσιακό για να το έχει δημιουργήσει άνθρωπος. Ειδικότερα τα μεγάλα γεφύρια, που συχνά γίνονταν τόποι τραγικών δυστυχημάτων, είχαν έναν επιπλέον λόγο να ταυτίζονται με το συγκεκριμένο ψευδώνυμο. Το Rakotz δεν σημαδεύτηκε από κάποια τραγωδία. Η αρχιτεκτονική της γέφυρας ήταν αρκετή για να δημιουργήσει σε όσους την αντικρίζουν μία απόκοσμη αίσθηση. Ο Friedrich Herrmann Rötschke που την σχεδίασε είχε όραμα να φτιάξει ένα μεγάλο πάρκο που όμοιό του δεν υπήρχε στην περιοχή. Φύτεψε ροδόδεντρα και διάφορα σπάνια είδη φυτών, έσκαψε το έδαφος και έφτιαξε μικρές τεχνητές λίμνες. Μετέφερε ακόμα μεγάλες ποσότητες μελανόλιθου από λατομεία της Σαξονικής Ελβετίας και της Βοημίας για όλες τις κατασκευές που θα διακοσμούσαν το πάρκο. Έτσι, έφτιαξε μικρές σπηλιές, αφηρημένα αγάλματα και φυσικά, τη διάσημη γέφυρα.
Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1860 και ολοκληρώθηκε μία δεκαετία αργότερα. Δομημένη εξ ολοκλήρου από μελανόλιθο, το ύψος της φτάνει τα 35 μέτρα. Σχηματίζει ένα τέλειο ημικύκλιο, το οποίο καθρεφτιζόμενο στο νερό δίνει την ψευδαίσθηση ενός πλήρως αρμονικού κύκλου. Οι σύγχρονοι του Rötschke το παρομοίαζαν με δαχτυλίδι. Στο «εσωτερικό» του δαχτυλιδιού διακρίνεται μία ακαθόριστη κατασκευή από κολώνες μελανόλιθου. Όπως οι υπόλοιπες «διαβολογέφυρες» της Ευρώπης, έτσι και η Rakotz συνοδεύεται από θρύλους. Ο πιο διαδεδομένος λέει ότι ο αρχιτέκτονας έκανε συμφωνία με το διάβολο. Σε αντάλλαγμα της βοήθειάς του, υποσχέθηκε να θυσιάσει το πρώτο άτομο που θα την διέσχιζε. Όταν ήταν έτοιμη, φρόντισε ο πρώτος που την διέσχισε να είναι ένας σκύλος. Άλλος θρύλος υποστηρίζει ότι το γεφύρι-δαχτυλίδι έχει μαγικές ιδιότητες, οι οποίες «ξεκλειδώνονται» σε όποιον πλεύσει μέσα του, νύχτα με πανσέληνο. Αν και οι παραπάνω θεωρίες είναι παρά αστικοί θρύλοι, σήμερα απαγορεύεται στο κοινό να περάσει πάνω από την Rakotz. Αυτό συμβαίνει για την προστασία της κατασκευής, που ήδη μετρά 160 χρόνια ζωής. Παρόλα αυτά, το υπόλοιπο πάρκο είναι ανοιχτό και επισκέψιμο. Αποτελεί μάλιστα το μεγαλύτερο και πιο εντυπωσιακό της Σαξονίας.
Πηγή: mixanitouxronou.gr
