Ομιλία στο σχέδιο Νόμου “Κύρωση Επενδυτικής Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Μονοπρόσωπης Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΥ” και συναφείς διατάξεις”. Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής κι Εμπορίου, 10.3.2021.
“Κυρίες και κύριοι βουλευτές, παρόλο που θα μπορούσε να πει πολλά κανείς για το ότι η κυβέρνηση έχει καταντήσει τη Βουλή γραφείο πρωτοκόλλου της eldorado, δεν θα σταθώ καθόλου στα διαδικαστικά ζητήματα. Θα μπω κατευθείαν στην ουσία της συζήτησης, ελπίζοντας ότι θα δωθεί επαρκής χρόνος και στις επόμενες συνεδριάσεις για την κατ’ άρθρο ανάλυση του κειμένου που έχουμε μπροστά μας.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η παρούσα συμφωνία βρίσκεται κυριολεκτικά εκτός πλαισίου θεσμικής νομιμότητας, με δεδομένο ότι, μέσα από τα άρθρα της, μία κυβέρνηση παραιτείται οικειοθελώς από οτιδήποτε διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον. Θα έχουμε την ευκαιρία στο μέλλον να συζητήσουμε κι εδώ και σε άλλους θεσμούς για το νόμιμο της συγκεκριμένης συμφωνίας, να είστε σίγουροι.
Σε αυτή την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής κι Εμπορίου θα πρέπει να επισημάνουμε τρία πολύ βασικά σκανδαλώδη ζητήματα που περιέχει αυτή η συμφωνία και τα οποία καθιστούν πολιτικά υπόλογους τους κυβερνητικούς παράγοντες που την υπέγραψαν.
Το πρώτο σκανδαλώδες ζήτημα είναι η θέσπιση της δυνατότητας νόμιμης φοροαποφυγής από την μεταλλευτική εταιρία, μέσα από το άρθρο 19 της συμφωνίας. Το λέμε για να το ακούσει ο κόσμος. Με το συγκεκριμένο άρθρο αποδέχεται το ελληνικό δημόσιο να εξάγει η εταιρία τα κέρδη της από την εξόρυξη αφορολόγητα στο εξωτερικό. Το δημόσιο, μάλιστα, δεσμεύεται να έχει πάντοτε διαθέσιμα μετρητά, για να μπορεί η εταιρία ανά πάσα στιγμή να στέλνει το χρήμα έξω, στους μετόχους της ως αφορολόγητο μέρισμα.
Επαναλαμβάνω, άρθρο 19. Την ώρα δηλαδή που υποχρεώνετε έναν εστιάτορα της Χαλκιδικής να σας καταβάλει φόρους και τέλη, ενώ είναι κλειστός, επιτρέπετε στην μεταλλευτική εταιρία να διενεργεί τριγωνικές συναλλαγές και να διαβρώνει την φορολογική βάση της χώρας. Θα δούμε αρμοδίως αν το άρθρο αυτό συνάδει με το ευρωπαϊκό δίκαιο του ανταγωνισμού, να είστε βέβαιοι. Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική ευθύνη αυτού του σκανδάλου ανήκει στην κυβέρνηση και για αυτό θα κριθεί από τον ελληνικό λαό.
Το δεύτερο τεράστιο πρόβλημα αυτής της σύμβασης είναι ότι επιτρέπει στην εταιρία να σκοτώσει κυριολεκτικά το περιβάλλον της Χαλκιδικής, μέσα από την εκτεταμένη χρήση κυανίου. Με την επιτροπή σκιάχτρο που δημιουργείτε στο άρθρο 15, η εταιρία μπορεί να ξεπλύνει όποια μεθοδολογία μεταλλουργίας θέλει, συμπεριλαμβανομένης και της εκτεταμένης κυάνωσης.
Πρόκειται για μια διάταξη που προσβάλλει κάθε έννοια περιβαλλοντικής προστασίας κι η οποία αντιβαίνει και στο Σύνταγμα και στην νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με το άρθρο αυτό, με μία επιτροπή φάντασμα και με μία υπογραφή υπουργού η εταιρία μπορεί να επιλέξει όποια μέθοδο μεταλλουργίας θέλει, συμπεριλαμβανομένης και της θανατηφόρας κυάνωσης. Θα επανέλθουμε και στο θέμα αυτό στην Ολομέλεια.
Η τρίτη “βόμβα” αυτής της συμφωνίας είναι ότι επιτρέπετε στην μεταλλευτική εταιρία να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων, μέσα από την κατάργηση της ρήτρας εντοπιότητας για την επιλογή εργαζομένων, αλλά και της νομικά δεσμευτικής υποχρέωσης να επιλέγει προμηθευτές κι υπεργολάβους από τη Χαλκιδική. Τι κάνετε δηλαδή με το άρθρο 25; Επιτρέπετε στην εταιρία να φέρνει εργαζόμενους από άλλες περιοχές, όπου υπάρχει φτηνότερο εργατικό κόστος και ταυτόχρονα να μπορεί να εκδιώξει με συνοπτικές διαδικασίες και τους εργολαβικούς εργαζόμενους και τους υπεργολάβους της περιοχής, εφόσον βρει αλλού φτηνότερα.
Συνεπώς, θα πάμε σε ομαδικές απολύσεις και σε τσουνάμι μειώσεων αμοιβών. Αυτά τα γνωρίζει ήδη η τοπική κοινωνία, να το έχετε υπόψη σας και να μην αναπαράγετε την προπαγάνδα της εταιρίας, γιατί το πρόβλημα θα το βρείτε μπροστά σας. Και στο θέμα αυτό, θα εξετάσουμε, με τους αρμόδιους φορείς, αν υπάρχει ζήτημα κοινωνικού ντάμπινγκ, που παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Να είστε σίγουροι.
Με άλλα λόγια, έχουμε μπροστά μας μία συμφωνία σκάνδαλο, για την οποία κι οι πολιτικές ευθύνες θα αναζητηθούν κι οι θεσμικές δικλείδες προστασίας της κοινωνίας και της οικονομία θα ενεργοποιηθούν. Κι επειδή, με τις διατάξεις της συμφωνίας αυτής τα ορυχεία στο Κονγκό, στο Ζαΐρ και στην Μποτσουάνα θα μοιάζουν με παράδεισο, να ξέρετε ότι θα αναλάβετε πλήρως το κόστος των πολιτικών επιλογών σας, είτε το θέλετε, είτε όχι.
Και τέλος, δύο πράγματα ακόμα θα πρέπει να ακουστούν ακόμα. Ξέρετε πως σκοπεύει η εταιρία να αποκαταστήσει τον ανοικτό κρατήρα των Σκουριών, όταν τον αφαιμάξει; Δείτε τι λέει το επενδυτικό της πλάνο που το έχετε επισυνάψει και στο νομοσχέδιο. Θα τον γεμίσει λέει με τα μπάζα της εξόρυξης και θα τον σκεπάσει μετά με γρασίδι. Δείτε το κι απαντήστε στους πολίτες.
Το δεύτερο είναι ότι με το άρθρο 26 του νομοσχεδίου ο Δήμος Αριστοτέλη δεν θα παίρνει δεκάρα τσακιστή από την εξόρυξη. Κάθε χρηματοδότηση σε τοπικό επίπεδο εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της εταιρίας, λέει το άρθρο 26, διαβάστε αυτά που υπογράψατε. Άρθρο 26 παράγραφος 2 εδάφιο πρώτο, σελίδα 42. Για να γνωρίζουν όλοι τι συζητάμε σήμερα.
Θα επανέλθουμε σε όλα αυτά τα στοιχεία και σε τουλάχιστον 14 ακόμα σκανδαλώδη άρθρα στην εξέλιξη της συζήτησης κι εφόσον μας δωθεί ο χρόνος που απαιτείται για ένα νομοσχέδιο που ζημιώνει κατά εκατοντάδες εκατομμύρια το ελληνικό δημόσιο. Κι αν πάλι δεν μας δωθεί ο χρόνος στη Βουλή, θα τα καταθέσουμε σε κάθε αρμόδιο θεσμό εντός κι εκτός Ελλάδας. Να είστε σίγουροι.”
