To παρεκκλήσι Αγ. Νικολάου εντυπωσιάζει με την εμφάνισή του μιας και είναι χτισμένο στην “αγκαλιά” βυζαντινού τείχους ενός μισογκρεμισμένου Ναού.
Βυζαντινή Βασιλική του Αγ. Νικολάου λοιπόν. Μάλλον, περιβάλλονταν από τείχος που περιέκλειε ο πύργος Μαριάνων.
Ο Πύργος στα Μαριάνα δεσπόζει πάνω στο λόφο ερημωμένος! Μπορεί να σκαρφαλώσει ο επισκέπτης και να μπει στο εσωτερικό του! Δυστυχώς δεν υπάρχει ούτε μία πινακίδα που να δίνει πληροφορίες για το ιστορικό παρελθόν!
Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Ο πύργος χτίστηκε το 1374 από τους μοναχούς της μονής Δοχειαρίου και λειτούργησε ως κέντρο διαμονής και άμυνας για το μετόχι. Οι τεχνίτες που τον ανοικοδόμησαν δεν χρησιμοποίησαν μόνο πέτρα αλλά και ψηφίδες, κεράμους και αρχιτεκτονικά σπαράγματα (κίονες και παραστάδες) από τα ερείπια της αρχαίας Ολύνθου. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αποτελεί το ανάγλυφο του νοτίου τοίχου, που αναπαριστά με κεράμους το σταυρόγραμμα της μονής Δοχειαρίου, επιβεβαιώνοντας την ταυτότητα της ιδιοκτησίας του πύργου. Είναι ακόμη στη θέση του, σε ύψος περίπου 15 μέτρων.
Σήμερα σώζεται σε ύψος 12 περίπου μέτρων και 3 ορόφων. (αρχικά 15 μ.). Η είσοδος βρίσκεται στα 2 μέτρα από την επιφάνεια της γης και εξασφαλιζόταν με ξύλινη σκάλα η οποία δεν έχει σωθεί. Μετά την είσοδο υπάρχει μικρός προθάλαμος και αριστερά κτιστή σπειροειδής κλίμακα που οδηγεί στον 1ο όροφο.
Ο κύριος χώρος είναι στεγασμένος με θολωτή οροφή από πλίνθους και πιθανότατα αποτελούσε δεξαμενή. Οι τοίχοι του πρώτου ορόφου σώζονται μόνο τμηματικά, ενώ οι κόγχες σε αυτούς προδίδουν την ύπαρξη παρεκκλησίου (σύνηθες εντός των πύργων, αν όχι ο κανόνας). Από το δεύτερο όροφο σώζονται μόνο ελάχιστο τμήμα των κατώτερων τοίχων του.
Κείμενο – βίντεο: GeorgeSal
