*Άρθρο του Απόστολου Πάνα, Βουλευτή Χαλκιδικής – Κίνημα Αλλαγής.
“Δυστυχώς το δεύτερο κύμα της πανδημίας βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και καθημερινά, παρά την μείωση των κρουσμάτων ο αριθμός θανάτων παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ και η πίεση στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας θεωρείται ακόμη υψηλή, ιδίως σε ορισμένες περιοχές της χώρας. Παρά το γεγονός ότι η έναρξη των εμβολιασμών θεωρείται ιδιαίτερα ελπιδοφόρα εξέλιξη, δεν μπορεί να αποτελεί τον μοναδικό τρόπο για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Ο εμβολιασμός δεν πρέπει να γίνει βεβιασμένα, αλλά με ασφάλεια για το σύνολο του πληθυσμού και έως ότου εμβολιαστεί κρίσιμος αριθμός πολιτών, καθίσταται αναγκαίο να υπάρχουν πρόσθετα μέτρα, καθώς υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός συμπολιτών μας, οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν το εμβόλιο, όπως είναι για παράδειγμα οι αλλεργικοί. Άλλωστε, προς την κατεύθυνση αυτή συνηγορούν και οι πρακτικές ως προς τον εμβολιασμό που χρησιμοποιούν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου εκτιμάται ότι ο εμβολιασμός δεν μπορεί να γίνει με μεγάλη ταχύτητα και μάλιστα από χώρες που έχουν επιδείξει ιδιαίτερη σοβαρότητα στην διαχείριση του ζητήματος.
Συνεπώς, κρίνεται άμεσα αναγκαία η περαιτέρω ενίσχυση των δομών υγείας, με το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό, αλλά και με τον αντίστοιχο εξοπλισμό, όπου έχουν διαπιστωθεί σχετικές ανάγκες. Η διεξαγωγή των τεστ θα πρέπει να είναι μαζική, έτσι ώστε να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα και να μπορεί να γίνεται απομόνωση των θετικών περιστατικών, πριν προβούν αυτοί σε περαιτέρω διασπορά του ιού στην κοινότητα. Λαμβάνοντας υπόψη το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και το γεγονός ότι στην Ελλάδα υπάρχουν αναπτυγμένες φαρμακευτικές εταιρείες, με εξαγωγική δράση, θα πρέπει να υπάρξει περαιτέρω στήριξη της έρευνας και δημιουργία συνεργειών, με μεταξύ της ιατρικής-επιστημονικής κοινότητας και των εταιρειών αυτών, έτσι ώστε να αναπτυχθούν νέες θεραπείες, όπως για παράδειγμα θα μπορούσε να γίνει με την παραγωγή μονοκλωνικών αντισωμάτων.
Μόνο αν υπάρχει ένας σοβαρός επιχειρησιακός σχεδιασμός, που θα στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα, σε συνδυασμό με αποφασιστικότητα των διοικούντων θα μπορέσει να διαμορφωθεί ένα οπλοστάσιο νίκης απέναντι στη πανδημία. Μόνο τότε θα καταστεί εφικτό η οικονομία να λειτουργήσει με τρόπο αποτελεσματικό και χωρίς παλινωδίες, λαμβάνοντας υπόψη και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οικονομίας μας, δηλαδή την φύση των οικονομικών δραστηριοτήτων. Προέχει η ασφάλεια των πολιτών, η μείωση των θανάτων και η ελαχιστοποίηση των νέων μολύνσεων, αλλά και η επαναλειτουργία των πληττόμενων κλάδων της οικονομίας, με τρόπο βιώσιμο και χωρίς να ελλοχεύει εκ νέου ο κίνδυνο κλεισίματος.”
