Στό Ἱερό Παρεκκλήσιο τῆς Παναγίας τῆς Δακρυρροούσης πού περικοσμεῖ τό Μητροπολιτικό Μέγαρο τῆς Ἱ.Μ. Ἱερισσοῦ στήν Ἀρναία, την Κυριακή, 6η Δεκεμβρίου 2020 στίς 6 τό ἀπόγευμα, ἡμέρα πού γιορτάσαμε τόν Μέγα ἐν Ἱεράρχαις Νικόλαο Ἐπίσκοπο Μύρων τῆς Λυκίας τόν θαυματουργό καί ἀφοῦ ἐψάλη ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ ἐπίσης λαμπροῦ Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας Ἀμβροσίου Ἐπισκόπου Μεδιολάνων, ὁ χοροστατῶν Μητροπολίτης Ἱερισσοῦ κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, πλαισιούμενος ἀπό ἐκλεκτά μέλη τοῦ περί αὐτόν Ἱεροῦ Κλήρου, ἐτέλεσε τήν Ἀκολουθία τῆς Κουρᾶς “ΕΙΣ ΑΡΧΑΡΙΟΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΝΤΑ” τοῦ πνευματικοῦ του τέκνου κ. Χρήστου Χάϊτα καί ἐπέδωσε σ’ αὐτόν τό ὂνομα ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ, εἰς τιμήν τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀμφιλοχίου τοῦ Νέου τοῦ ἐν Πάτμῳ ἀσκήσαντος.
Ὁ Μοναχός πλέον Ἀμφιλόχιος, ἐγαλουχήθη πνευματικῶς κατ’ ἀρχάς ἀπό τόν Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παν. Ἀρχιμ. π. Ἰγνάτιο Ριγανᾶ καί σήμερα εἶναι πνευματικό τέκνο τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου Παν. Ἀρχιμ. π. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.
Εἶναι γένημα καί θρέμμα τῆς Χαλκιδικῆς, καταγόμενος ἀπό τό Νεοχώριο τοῦ Δήμου Ἀριστοτέλη, τή δέ 20η μηνός Δεκεμβρίου τ.ἒ., σύν Θεῶ, θά λάβη τόν πρῶτο βαθμό τῆς Ἱερωσύνης ἀπό τόν Σεβασμιώτατο, στόν Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό Ἁγίου Στεφάνου Ἀρναίας.
Ἀπό σήμερα εἶναι Μοναχός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Χριστοφόρου Ἀρναίας πού ξαναζωντάνεψε ὁ δραστήριος Ἡγούμενός της Παν. Ἀρχιμ. π. Παΐσιος Σουλτανικᾶς.
Προσφωνῶντας τόν νέο Μοναχό ὁ Σεβασμιώτατος παρετήρησε ὃτι στό βιβλίο τῆς Γενέσεως βλέπουμε τόν ἲδιο τόν Θεό νά προειδοποιῆ τά πρῶτα πλάσματά Του γιά τόν “καλό” καί “πονηρό” τρόπο πραγματώσεως τῆς ζωῆς καί μάλιστα νά τούς διευκρινίζη τίς τραγικές ἐπιπτώσεις τυχόν λανθασμένης ἐπιλογῆς τους ( Γεν. β΄ 16-17 ). Αὐτό εἶναι τό δίλημμα πού τίθεται στούς πρωτόπλαστους ἀνθρώπους.
Ὁ “καλός” τρόπος πραγματώσεως τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Ἁγιοτριαδικός τρόπος τῆς ἀγάπης καί κοινωνίας, τῆς μεθέξεως δηλαδή τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ τρόπος καί ὁ δρόμος τῆς ἁγιότητας. Εῑναι ἡ ζωή μέ Θεό!
Ὁ “πονηρός” τρόπος προβάλλει ὡς ἐφικτή τήν δυνατότητα τῆς αὐτοζωῆς, τή δυνατότητα νά ἐμπεριέχη τό κτιστό δημιούργημα καί τήν αἰτία καί τόν σκοπό του, νά φτάνη μ’ ἂλλα λόγια ἀπό μόνο του στήν ἰσοθεΐα καί αὐτοθέωση. Πρόκειται γιά τήν αὐθεραισία ἢ τήν αὐθάδεια τῆς ὁμοιώσεως μέ τόν Θεό χωρίς τόν Θεό.
Εἶναι ἓνας πειρασμός πού γοητεύει δυστυχῶς τόν ἂνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἀρέσκεται νά αὐτοανακηρύσεται Θεός καί γιά τόν ὁποῖο τά πάντα ἐπιτρέπονται.
Μά αὐτό, κατά τόν Ἃγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, εἶναι μιά ψεύτική – ἀνόητη ἐπιδίωξη πού ἐκδέχεται ὡς ζωή τήν ἂρνηση τῆς Ζωῆς κι ὁδηγεῖ τελεσίδικα στόν θάνατο. Εἶναι ἡ χωρίς Θεό ζωή.
Καί κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος: «Τοῦτο τό ψέμμα ἐκμεταλλεύεται ὁ διάβολος πού εἶναι προσωπική πνευματική ὓπαρξη, ὃμοια μέ τούς Ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ, ἐπαναστατημένη ὃμως, ἀπόκλεισμένη ἀπ’ τή ζωή καί αὐτοκαταδικασμένη νά διαιωνίζη τόν θάνατο, τόν ὁποῖο αὐτός ἐλεύθερα ἐπέλεξε.
» Παιδί μου Ἀμφιλόχιε, σοῦ φορέσαμε τήν περικεφαλαία τοῦ Πνεύματος καί σέ ὁπλίσαμε μέ τόν Σταυρό γιά νά ἀντιμετωπίζης τίς ἐπιθέσεις τοῦ διαβόλου μέ τήν ἀγγελική σου ζωή!
Δέν χάνει ὁ διάβολος τήν εὐκαιρία, παιδί μου, ξέρει καλά τή δουλειά του ὡς θεοκτόνος καί θεομάχος! Ἐσένα θά ἐξαιρέση;
Γι’ αὐτό καί σέ περιβάλαμε μέ τήν ἀγγελική ζωή καί χάρη. Γιά νά ἀντέχης τίς ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ. Πρόσεχε λοιπόν!
Ὁ Ὃσιος Ἀμφιλόχιος ὁ ἐν Πάτμῳ ὑπῆρξε φίλος τοῦ Θεοῦ καί πνευματικό τέκνο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.
Καί σύ, παιδί μου, γίνε φίλος τοῦ Θεοῦ καί φίλος τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου, πού τόν ἀκούω ἀπόψε νά σοῦ λέη· “…ἐν γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ διά τοῦ εὐαγγελίου ἐγώ σε ἐγέννησα”! Δηλαδή, “…μέ τή χάρη πού μοῦ ἒδωσε ἡ κοινωνία καί ἡ σχέση μου μέ τόν Χριστό, μέσῳ τοῦ Εὐαγγελίου, ἐγώ σέ ἐγέννησα” (Α΄Κορ. δ΄15). Εἲθε παιδί μου!»
Πηγή: Ι.Μ. Ιερισσού, romfea.gr
