του Στέλιου Ελαιοδώρου.
Την τελευταία εβδομάδα της αποκριάς σε κάθε γειτονιά ντύνονταν καρναβάλια και πήγαιναν στα σπίτια του χωριού, τότε στο χωριό μας κρατούσαν τα ήθη και τα έθιμα, αυτά που έφεραν οι παππούδες μας από τα μέρη τους. Τα βράδια έβγαιναν στους δρόμους ντυμένοι μασκαράδες, τραγουδούσαν αποκριάτικα τραγούδια και χόρευαν. Άκουγε κανείς χαρούμενες φωνές και γέλια. Αναφέρω ένα τραγούδι που μάθαμε από τους παππούδες μας Μικρασιάτες τότε.
Φέτος τις κι αμάν αμάν αμάν
φέτος τις αποκριές ψοφήσανε δυο γριές
ψόφησε κ`ο γάιδαρος μας
που ήταν διάφορο δικό μας,
κάνω την κι αμάν αμάν αμάν
κάνω την προβιά του γούνα
κανω την προβια του γούνα (δις)
και τα` αρχ** του κουδούνα
και τον κώλο του ποτήρι
να κερνώ τον μουσαφίρη.
Τότε γίνονταν τρεις μεγάλοι χοροί στα Μουδανιά. Των προσκόπων, της φιλόπτωχου και την τελευταία Κυριακή της αποκριάς ο μεγάλος χορός του Π.Ο.Μ. Την καθαρά Δευτέρα οι δυο λατέρνες που είχαμε στο χωριό μας του Ντανά και του Μυξιάρη γύριζαν στην αγορά και έπαιζαν παλιά αποκριάτικα τραγούδια.
Ολόκληρες οικογένειες ντύνονταν καρναβάλια όπως και πολλές παρέες.
