«Η βρώση εντόμων στην καθημερινή μας διατροφή είναι η απάντηση στην παγκόσμια επισιτιστική κρίση, στη συρρίκνωση της γης και των υδάτινων πόρων καθώς και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου».
Τάδε έφη Αρνολντ Βαν Χούις, ολλανδός καθηγητής Εντομολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βάγκενινγκεν. Και πριν προλάβουμε να κάνουμε οποιονδήποτε μορφασμό αηδίας, καλό θα ήταν να επισημάνουμε ότι η απέχθεια για τα έντομα αφορά μόνο τους Ευρωπαίους και τους Βορειοαμερικανούς, καθώς οι Ασιάτες, οι Αφρικανοί και οι Λατινοαμερικανοί τα θεωρούν νοστιμότατους μεζέδες. Από θρεπτική άποψη, το κρέας των εντόμων είναι πλουσιότατο σε πρωτεΐνες (100 γραμμ. αφρικανικοί τερμίτες περιέχουν 38 γραμμ. πρωτεΐνη, ενώ ίση ποσότητα κρέατος 21 γραμμ. πρωτεΐνη), αμινοξέα (όπως η ευεργετική λυσίνη) και ακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία μειώνουν το ενδεχόμενο εκδήλωσης καρδιαγγειακών και άλλων παθήσεων. Τα έντομα, λόγω έλλειψης άλλων πρωτεϊνούχων τροφών, ανέκαθεν καταναλώνονταν σε χώρες με λιγοστή ή ανύπαρκτη κτηνοτροφία, ενώ, συγκρινόμενα με τα βοοειδή και τα αμνοερίφια, είναι σαφώς λιγότερο ρυπογόνα – εκπέμπουν λιγότερο μεθάνιο και πολύ λιγότερο νιτρώδες οξείδιο και αμμωνία.
Ο Αριστοφάνης αποκαλεί τις ακρίδες «όρνιθες με τέσσερα φτερά» και αναφέρει πως τις έτρωγαν οι φτωχότερες τάξεις της Αθήνας. Και ο Αριστοτέλης έχει αποφανθεί για τα τζιτζίκια ότι έχουν καλύτερη γεύση κατά το στάδιο της νύμφης, πριν βγάλουν φτερά, ενώ από τα σχηματισμένα, στην αρχή προσφέρονται καλύτερα για φαγητό τα αρσενικά, ενώ τα θηλυκά είναι πιο νόστιμα μόνο μετά τη συνουσία, γιατί είναι γεμάτα άσπρα αβγά. De gustibus et coloribus non disputandum…
ΒΙΜ ΒΑΝ ΝΤΕ ΚΑΜΠ (Ολλανδός ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος)
ΠΗΓΗ: enet.gr
