Σε ηλικία 70 ετών και μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο, η Θεσσαλονικά Ελένη Ζέτου έφυγε από τη ζωή, βυθίζοντας σε πένθος τον χώρο του βόλεϊ και γενικότερα του ελληνικού αθλητισμού.
Θεωρείται μία από τις καλύτερες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, που έγραψε ιστορία αγωνιζόμενη με τη φανέλα του Άρη από το 1972 έως το 1985.
Μάλιστα, το 1977 και σε ηλικία μόλις 21 ετών αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς.
Αφήνει πίσω της έναν γιο και μία κόρη, επίσης βολεϊμπολίστρια, την Φερενίκη Μουντάκη που αγωνίζονταν ακραία και έκλεισε την καριέρα της στον Α.Ο.Θήρας.
Από το μήκος στη σφαιροβολία και το βόλεϊ
Η Ζέτου ξεκίνησε τον αθλητισμό από την παιδική της ηλικία, αγωνιζόμενη στο άλμα εις μήκος και την σφαιροβολία στην ομάδα του Ηρακλή.
Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και κυρίως με την πετοσφαίριση, όταν το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο της Βορείου Ελλάδος.
Παράλληλα, το 1972 σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε δελτίο στον Άρη, του οποίου διετέλεσε αρχηγός μέχρι το 1985 όπου μεταξύ άλλων είχε προπονητή τον Κώστα Χαριτωνίδη.
Με την ομάδα των κίτρινων έπαιξε δύο φορές στο κύπελλο Συνομοσπονδίας και παρέμεινε στην πρώτη τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενες χρονιές.
Το 1973, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας, της οποίας υπήρξε βασικό μέλος μέχρι το 1977, όταν η ελληνική εθνική ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της. Επανήλθε το 1982, συνεχίζοντας μέχρι το 1984.
Το 1977 πήρε το πτυχίο της από την γυμναστική ακαδημία Θεσσαλονίκης και μέχρι το 1983 εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκη, πριν διοριστεί στην δημόσια εκπαίδευση.
Από το 1985 ως το 2001 δίδασκε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, ενώ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 υπήρξε προπονήτρια του κλιμακίου κορασίδων της Βόρειας Ελλάδας.
Από το 1988 ως το 1998 υπήρξε προπονήτρια της ομάδας του ΠΑΟ Διοικητηρίου, πριν αναλάβει την εθνική Ελλάδος νεανίδων και κορασίδων για έναν χρόνο. Από το 1999 και έπειτα υπήρξε προπονήτρια της ομάδας γυναικών και κορασίδων του Εαρινού Καλαμαριάς, ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης.
Είχε συμμετάσχει σε πέντε συλλογικά έργα πάνω στην φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, ενώ έγραψε και το βιβλίο «Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση», το οποίο εκδόθηκε το 2011.
Στην ακαδημαϊκή της πορεία εξελέγη μέλος ΔΕΠ στο ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ και προάχθηκε στην βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας.
Πηγή: emakedonia.gr
