Ο Χριστόφορος είναι τεσσάρων ετών αλλά… δεν του φαίνεται! Είναι έτοιμος για μεγάλες ευθύνες. Όταν μεγαλώσει, θα γίνει Αρχηγός της Αστυνομίας. Αυτό είναι γνωστό. Το έχει σχεδιάσει στο μυαλό του λεπτό προς λεπτό. Όχι πριν συνταξιοδοτηθεί ο νυν αρχηγός, φυσικά, δεν θέλει να του πάρει τη θέση. Όταν έρθει η ώρα όμως, εκείνος θα είναι έτοιμος.
Αλλά πώς να γίνει Αρχηγός αν δεν αρχίσει να εκπαιδεύεται από τώρα;
Έτσι, μια μέρα, οι νεράιδες χτύπησαν την πόρτα του σπιτιού του. Ο Χριστόφορος τις κοίταξε στα μάτια και τους είπε με σιγουριά: «Θέλω να γίνω Αρχηγός της Αστυνομίας!» Οι νεράιδες χαμογέλασαν (και λίγο σάστισαν από το ύφος του) και είπαν: «Εντάξει, Αρχηγέ. Ξεκινάμε!»
Το Ταξίδι της Ευχής του ξεκίνησε. Πρώτη αποστολή: η στολή. Και όχι οποιαδήποτε στολή. Η ΣΤΟΛΗ. Με όλα τα σωστά σήματα, ραμμένη στα μέτρα του από επαγγελματίες.
Μέχρι που ήρθε και η μεγάλη μέρα της εκπλήρωσης;
Ο Χριστόφορος έφτασε στη Σχολή Αξιωματικών της Αστυνομίας σαν να πήγαινε στο γραφείο του για δουλειά. Σαν αρχηγός εν αναμονή. Τον υποδέχτηκαν αστυνομικοί, έτοιμοι για το πρόγραμμα εκπαίδευσης που είχαν σχεδιάσει μόνο γι’ αυτόν.
Πρώτα, η θεωρία: κράνη, ασύρματοι, φακοί, σήματα, τα γνώρισε όλα. Με προσοχή. Με σοβαρότητα. Με σπινθηροβόλο βλέμμα. Και μετά… ήρθε η πράξη.
Ξαφνικά, εμφανίζεται ένας “κακός”. Το βλέμμα του Χριστόφορου αλλάζει. Δίνει εντολές, τρέχει, καταδιώκει, με τη βοήθεια της ομάδας του. Και ναι, τον πιάνει! Του περνάει χειροπέδες. Αποστολή εξετελέσθη.
Όταν όλα τελείωσαν, ανάμεσα σε χειροκροτήματα και επευφημίες, του απονεμήθηκε το επίσημο πιστοποιητικό εκπαίδευσης. Ο Χριστόφορος έλαμπε ολόκληρος και το παιχνιδιάρικο χαμόγελό του φώτιζε τις ψυχές όλων μας. Ήταν ο πρωταγωνιστής μιας μέρας που όλοι θα θυμούνται.
Η μαμά του συγκινημένη είπε: «Τον είδαμε ξανά να χαίρεται, να αισθάνεται ελεύθερος και απόλυτα χαρούμενος. Είχε καιρό να το νιώσει έτσι».
Και ο μπαμπάς πρόσθεσε: «Ξεκινάει πάλι από εκεί που σταμάτησε. Γιατί, αυτά τα παιδιά σταματούν κάποια στιγμή την κανονικότητα και τη ροή της ζωής τους και αυτό τους δίνει μία αρχή, ένα νέο ξεκίνημα ότι όλα μπορούν να γίνουν και ξεκινάμε πάλι».
Ο Χριστόφορος έβαλε το πιστοποιητικό στην τσάντα του και γύρισε σπίτι. Στο μυαλό του ήδη σχεδιάζει την επόμενη αποστολή.
Γιατί ο Αρχηγός είναι πάντα σε εγρήγορση!
