Η διαχείριση των απορριμμάτων αποτελεί ένα από τα πλέον σύνθετα και δύσκολα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η χώρα μας, όπως και κάθε σύγχρονη κοινωνία.
“ΑΝ είστε συνειδητοποιημένοι πολίτες, ως προς την αναγκαιότητα της ανακυκλώσεως, σίγουρα πολλές φορές θα έχετε κοντοσταθεί κρατώντας κάποια συσκευασία, σκεπτόμενοι “τώρα αυτό σε ποια σακούλα το βάζω;;;;;…”.
Παράδειγμα: συσκευασία ψωμιού, χάρτινη, αλλά έχει και διαφανές πλαστικό, που δεν μοιάζει ανακυκλώσιμο.
Κουτιά ζαχαροπλαστείου, χάρτινα, αλλά με επικάλυψη αλουμινίου εσωτερικά.
Αυτές οι μεικτές θα λέγαμε συσκευασίες, τελικά, δεν ανακυκλώνονται και πρέπει να πηγαίνουν στον κάδο των χύδην σκουπιδιών.
Αλλά δεν είναι κρίμα;
Δεν θα μπορούσε να επιλεγεί άλλος τρόπος, με υλικό που να είναι ανακυκλώσιμο;
Δεν πρέπει να υπάρχουν κίνητρα για να επιλέγονται ανακυκλώσιμες συσκευασίες, αλλά και αντικίνητρα για όσους μείνουν στην πλευρά του “πέτα το όπου να’ ναι”;
Η πρόταση λοιπόν είναι να γίνει διά νόμου ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ κάτι που βλέπουμε σε διάφορες συσκευασίες, αλλά δυστυχώς όχι σε όλες.
Πάνω σε όλες (μα ΟΛΕΣ !!! ) τις συσκευασίες να υπάρχει ΕΜΦΑΝΕΣ (και μεγάλο…) σήμα που να προσδιορίζει που πρέπει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ να απορριφθεί η ΚΑΘΕ συσκευασία.
Είτε στα χύδην σκουπίδια, είτε σε κάδο χαρτιού, γυαλιού, μετάλλου.
Και βέβαια, ΑΝ ο κατασκευαστής επιλέξει για τη βολή του και την ευκολία του την απόρριψη στα χύδην σκουπίδια, αυτό να έχει ΚΟΣΤΟΣ για αυτόν!
Γλαύκαν εις Αθήνας, θα πείτε, έχουν γίνει κάποια βήματα.
Ε, ναι, αλλά, ας γίνει ένα μικρό βήμα ακόμη!
Σε συστήματα με μεγάλη αδράνεια, με μικρά βήματα πας μπροστά…”
“Το παραπάνω κείμενο εκφράζει τις ανησυχίες του φίλου μας Χρήστου Ελευθεριάδη, καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής Α.Π.Θ, και καθώς συμφωνούμε απόλυτα μαζί του το αναδημοσιεύουμε.”, αναφέρει ο Σύλλογος Φίλοι του Περιβάλλοντος Ιερισσού.
