Θα μπορούσατε μια μέρα να οδηγείτε το αυτοκίνητό σας χρησιμοποιώντας ως καύσιμο… τις κυριακάτικες εφημερίδες; Η απάντηση είναι καταφατική, χάρη σε μια ομάδα δημιουργικών ερευνητών και κυρίως σε ένα βακτήριο που ονομάζεται TU-103 και το οποίο μπορεί «καταβροχθίζοντας» παλιές εφημερίδες να παράγει βουτανόλη, ένα βιοκαύσιμο σχεδόν ισάξιο με την αμόλυβδη βενζίνη ως προς την ενεργειακή του πυκνότητα.
«Πρόκειται για ένα βακτήριο, το οποίο απομονώσαμε απευθείας από τη Φύση», λέει ο Ντέιβιντ Μάλιν, ο αναπληρωτής καθηγητής μοριακής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν της Νέας Ορλεάνης, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας. Όπως ανακάλυψε, το βακτήριο αυτό μπορεί να παράγει βουτανόλη απευθείας ?χωρίς δηλαδή να χρειάζεται να «πειραχτεί» γενετικά- από την οργανική ένωση κυτταρίνη.
«Η κυτταρίνη απαντάται σε όλα τα πράσινα φυτά, σε μεγαλύτερη αφθονία από οποιαδήποτε άλλη οργανική ύλη στη γη», εξηγεί ο Μάλιν, προσθέτοντας ότι η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε κάποτε να οδηγήσει στην παραγωγή καυσίμων φθηνότερων και καθαρότερων σε σχέση με τη βενζίνη, απαλλάσσοντας παράλληλα τους ΧΥΤΑ από τόνους σκουπιδιών.
Στο πείραμά τους, ο Μάλιν και οι ομάδα του χρησιμοποίησαν παλιά αντίτυπα της τοπικής εφημερίδας Times Picayune. «Η μετατροπή [της κυτταρίνης] σε βουτανόλη είναι το όνειρο πολλών και μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες πετάμε κάθε χρόνο τουλάχιστον 323 εκατομμύρια τόνους κυτταρινικών υλών, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή της», λέει ο ίδιος.
Υποστηρίζει ότι το βιοκαύσιμο βουτανόλης υπερέχει της αιθανόλης, καθώς μεταξύ άλλων, μπορεί να τροφοδοτήσει σχεδόν οποιοδήποτε όχημα χωρίς τροποποίηση του κινητήρα.
Από το χωράφι… στο ντεπόζιτο
Στον αγώνα για το καλύτερο βιοκαύσιμο, οι εξελίξεις «τρέχουν». Πρόσφατα, και το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι ερευνητική ομάδα ανέπτυξε για λογαριασμό του μία οικονομική μέθοδο μετατροπής φυτών σε ισοβουτανόλη, η οποία επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συμβατικούς κινητήρες αντί βενζίνης.
Κατά τον υπουργό Στίβεν Τσου, ο οποίος ανακοίνωσε τα ευχάριστα, το μεγαλύτερο προτέρημα αυτής της διαδικασίας είναι ότι δεν βασίζεται σε νέες καλλιέργειες, αφού για την παραγωγή τέτοιου βιοκαυσίμου μπορούν να αξιοποιηθούν τα ξυλώδη υπολείμματα από καλλιέργειες σίτου και ρυζιού, τα κοτσάνια του καλαμποκιού ή ακόμη και απόβλητα ξύλου.
ΠΗΓΗ: www.michanikos-online.gr
