Όπως και σε όλες τις εκκλησιές της Μικράς Ασίας, αλλά και όπου υπήρχε Ελληνισμός, όσο οι κοπελιές στόλιζαν με ευλάβεια τον επιτάφιο, οι γιαγιάδες παρακολουθώντας με καμάρι τα κορίτσια τους, έψαλαν πάντα με δάκρυα στα μάτια τον Θρήνο της Παναγιάς.
Έτσι αυτός ο Θρήνος πέρασε από γενιά σε γενιά. Από το νησί της Αφησιάς στην Θάλασσα του Μαρμαρά, πέρασε και στις επόμενες γενιές στη Νέα Αφησιά – Σάρτη.
“Ο Θρήνος της Παναγιάς μπορεί να μην ακουστεί φέτος μέσα στην εκκλησιά μας, αλλά θα ακουστεί μέσα στις ψυχές μας. Οι φωνές των γιαγιάδων μας, των γιαγιάδων που προσπαθούμε να προστατεύσουμε μένοντας σπίτι, ας είναι αυτές που θα μεταφέρουν την σκέψη και την ψυχή μας πίσω στην εκκλησιά μας, να νοιώσουμε τον πόνο της Παναγιάς μας, να νοιώσουμε την θυσία του Χριστού μας!
Καλή Ανάσταση!”, δήλωσε ο κ. Νικόλαος Πετσάβας πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σάρτης “Η Αφησιά”.
Η ηχογράφηση έγινε την Μ. Πέμπτη του 2010 στον Ι. Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Σάρτης.
