Στις 20 Ιουλίου 1969 ο άνθρωπος έκανε το πρώτο του βήμα στη Σελήνη με την αποστολή Apollo11.
Τουλάχιστον 500 εκατ. άτομα παρακολούθησαν την προσελήνωση στην τηλεόραση
Στις 20 Ιουλίου, πριν από 50 χρόνια, ο Νιλ Αρµστρονγκ πρώτα και ο Μπαζ Ολντριν στη συνέχεια βγήκαν από τη σεληνάκατο για να συλλέξουν δείγµατα και ό,τι άλλο µπορούσαν από την επιφάνεια της Σελήνης. Ο περίπατός τους σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας διήρκεσε κάτι παραπάνω από δύο ώρες και στη συνέχεια ξαναµπήκαν στον «Αετό» και επέστρεψαν στο «Columbia» που είχε µπει σε τροχιά. Η επιστροφή είχε επίσης διάρκεια τεσσάρων ηµερών και οι τρεις άνδρες προσθαλασσώθηκαν κοντά στην ατόλη Τζόνσον στον Ειρηνικό Ωκεανό. Από εκεί και πέρα ακολούθησαν και άλλες αποστολές -επανδρωµένες και µη- στη Σελήνη.
Η 82χρονη Σου Φίνλεϊ, στην οποία βασίστηκε η διαστημική εποποιΐα της NASA, συνεχίζει να κοιτάζει τα άστρα
Οταν η Σου Φίνλεϊ προσελήφθη από το Jet Propulsion Laboratory κοντά στο Λος Αντζελες στην δεκαετία του ’50 βρέθηκε σε μία εκατό τοις εκατό γυναικεία υπηρεσία.
«Η γυναίκα που ήταν επικεφαλής πίστευε ότι οι άνδρες δεν θα την υπάκουαν και προσλάμβανε μόνο γυναίκες», διηγείται η Σου Φίνλεϊ, 82 ετών σήμερα, η αρχαιότερη γυναίκα εργαζόμενη της NASA.
Η ιστορία της Σου Φίνλεϊ απεικονίζει την διαδρομή τόσων και τόσων γυναικών της εποχής της. Η συμβολή της στα μεγάλα διαστημικά προγράμματα των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως και η ιστορία των γυναικών που τις αποκαλούσαν «ανθρώπινα κομπιούτερ» έχει μείνει στην αφάνεια, αν και εξαιρετικά σημαντική: χάρις σε αυτές τις μαθηματικές ιδιοφυίες ο Νιλ Αρμστρονγκ και ο Μπαζ Ολντριν κατάφεραν να περπατήσουν στην Σελήνη, εδώ και 50 χρόνια.
Οι υπολογισμοί τους επέτρεψαν την κατασκευή πυραύλων, την διαμόρφωση των καυσίμων και την ανάπτυξη των κεραιών που θα συνέδεαν τους αστροναύτες με την Γη.
Η Σου Φίνλεϊ αγαπούσε πάντα τους αριθμούς. Στο λύκειο, μάζευε τα «Α» στα θετικά μαθήματα και είχε κερδίσει έναν διαγωνισμό για την επίλυση εξισώσεων της Χημείας νοερά.
Η πρώτη της κατεύθυνση ήταν η Αρχιτεκτονική. Απέτυχε ελλείψει καλλιτεχνικών ικανοτήτων, λέει.
Τότε, υπέβαλε υποψηφιότητα για μία θέση γραμματέως σε αεροναυπηγική εταιρεία. Αλλά ήταν κακή στην δακτυλογράφηση και απέτυχε στο τεστ πρόσληψης.
«Με ρώτησαν: «Σας αρέσουν οι αριθμοί;» Απάντησα: Ω, προτιμώ τους αριθμούς από τα γράμματα», διηγείται γελώντας. Ετσι ξεκίνησε η καριέρα της ως «ανθρώπινου κομπιούτερ».
Η δουλειά της ήταν να κάνει υπολογισμούς με το χέρι και με τις ηλεκτρομηχανικές μηχανές που ονομάζονταν «Fridens».
Μόνο αφού γνώρισε τον σύζυγό της, τον Πίτερ Φίνλεϊ, αποφάσισε να ζητήσει δουλειά στο Jet Propulsion Laboratory, του πανεπιστημίου Caltech. Το εργαστήριο είναι σήμερα το βασικό κέντρο της NASA για την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος.
Βρέθηκε λοιπόν σε μία υπηρεσία που απαρτιζόταν από διάσημες γυναίκες «ανθρώπινους υπολογιστές».
Ενας άλλος λόγος για την αποκλειστικά γυναικεία σύνθεση της υπηρεσίας, εξηγεί, είναι ότι «οι γυναίκες κοστίζουν λιγότερο. Ετσι είναι πάντα».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
