Έντονη είναι η αγανάκτηση των κατοίκων του Στανού Χαλκιδικής για το σοβαρό πρόβλημα υδροδότησης που, σύμφωνα με τους ίδιους, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ο ορεινός οικισμός.

Σε κείμενο διαμαρτυρίας που απευθύνεται στον Δήμο Αριστοτέλη, τη Δ.Ε.Υ.Α. Αριστοτέλη και το Τοπικό Συμβούλιο της Κοινότητας Στανού, οι κάτοικοι κάνουν λόγο για παρατεταμένη και ουσιαστικά καθολική διακοπή της παροχής νερού.

Όπως υποστηρίζουν, εδώ και ημέρες η υδροδότηση είτε δεν υπάρχει καθόλου είτε πραγματοποιείται με ιδιαίτερα περιορισμένη παροχή, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα των κατοίκων.

«Το νερό έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας»

Οι κάτοικοι χαρακτηρίζουν την κατάσταση ιδιαίτερα δύσκολη, επισημαίνοντας ότι το νερό αποτελεί βασικό αγαθό για την υγιεινή, την καθημερινή διαβίωση και τη λειτουργία κάθε νοικοκυριού.

Σύμφωνα με την αναφορά τους, η έλλειψη νερού έχει οδηγήσει σε σημαντικές δυσκολίες, καθώς οι κάτοικοι δεν μπορούν να καλύψουν ακόμη και βασικές ανάγκες, όπως το μαγείρεμα, η καθαριότητα και η προσωπική υγιεινή.

Παράλληλα, εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η παρατεταμένη έλλειψη νερού σε ηλικιωμένους, παιδιά και άλλες ευάλωτες ομάδες.

Οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων

Στην επιστολή διαμαρτυρίας περιγράφονται μια σειρά από προβλήματα που, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, έχουν προκύψει εξαιτίας της έλλειψης επαρκούς υδροδότησης.

Μεταξύ άλλων, κάνουν λόγο για:

δυσκολία τήρησης βασικών κανόνων υγιεινής,
προβλήματα στη λειτουργία των νοικοκυριών,
αδυναμία κάλυψης βασικών καθημερινών αναγκών,
πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση λόγω της συνεχούς αγοράς εμφιαλωμένου νερού.

Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι η κατάσταση έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια μιας προσωρινής δυσκολίας και ζητούν άμεσες λύσεις.
Ζητούν επίσημη ενημέρωση από τον Δήμο Αριστοτέλη

Ένα από τα βασικά αιτήματα των κατοίκων είναι να υπάρξει επίσημη ενημέρωση για τα αίτια του προβλήματος, αλλά και σαφές χρονοδιάγραμμα για την αποκατάσταση της υδροδότησης.

Όπως αναφέρουν, οι εξηγήσεις που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα σχετικά με την αυξημένη κατανάλωση ή πιθανές τεχνικές δυσκολίες δεν θεωρούν ότι επαρκούν για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης που, όπως υποστηρίζουν, επαναλαμβάνεται και προκαλεί σοβαρές συνέπειες.

Παράλληλα, ζητούν να υπάρξει ενημέρωση για τον σχεδιασμό του Δήμου και της αρμόδιας υπηρεσίας ύδρευσης, ώστε να διασφαλιστεί η επάρκεια νερού στον οικισμό.

Τα τρία βασικά αιτήματα των κατοίκων

Οι κάτοικοι του Στανού ζητούν την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων φορέων και συγκεκριμένα:

1. Επίσημη ενημέρωση για το πρόβλημα
Ζητούν να γνωστοποιηθούν τα ακριβή αίτια της διακοπής υδροδότησης και το χρονοδιάγραμμα για την πλήρη αποκατάσταση της παροχής.

2. Άμεσα προσωρινά μέτρα
Ζητούν να εξασφαλιστεί νερό για το σύνολο του χωριού μέχρι να αντιμετωπιστεί οριστικά το πρόβλημα. Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται η εναλλακτική τροφοδοσία και η οργανωμένη κατανομή των ωρών υδροδότησης.

3. Μόνιμη τεχνική λύση
Οι κάτοικοι ζητούν έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του δικτύου, προτείνοντας μεταξύ άλλων την αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών, τη δημιουργία νέων γεωτρήσεων ή την κατασκευή πρόσθετων δεξαμενών.

«Απαιτούμε τον σεβασμό των δικαιωμάτων μας»

Στο κείμενο διαμαρτυρίας οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι ανταποκρίνονται στις οικονομικές τους υποχρεώσεις ως δημότες και ζητούν αντίστοιχα την εξασφάλιση μιας βασικής υπηρεσίας, όπως είναι η πρόσβαση σε πόσιμο νερό.

Παράλληλα, εκφράζουν την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν κάθε νόμιμο δικαίωμά τους, εφόσον το πρόβλημα συνεχιστεί, προκειμένου να προστατευθούν η υγεία και η ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Έκκληση για άμεση λύση στο πρόβλημα υδροδότησης

Η διαμαρτυρία καταλήγει με έκκληση προς τον Δήμο Αριστοτέλη και τους αρμόδιους φορείς να προχωρήσουν χωρίς καθυστέρηση στις απαραίτητες ενέργειες.

Οι κάτοικοι ζητούν τόσο μια άμεση λύση για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών όσο και έναν μόνιμο σχεδιασμό που θα αποτρέψει την επανάληψη αντίστοιχων προβλημάτων στο μέλλον.

Το ζήτημα της υδροδότησης στον Στανό παραμένει, σύμφωνα με τους κατοίκους, κρίσιμο για την ομαλή λειτουργία του οικισμού, με την τοπική κοινωνία να αναμένει πλέον συγκεκριμένες απαντήσεις και άμεσες παρεμβάσεις από τους αρμόδιους φορείς.

Σημείωση: Το δημοσίευμα βασίζεται στο κείμενο διαμαρτυρίας που υπογράφουν οι κάτοικοι του Στανού.

Source

Οι κάτοικοι του Στανού Χαλκιδικής βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα σοβαρό πρόβλημα υδροδότησης, το οποίο δυσκολεύει την καθημερινότητά τους μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο. Σε αρκετές κατοικίες που βρίσκονται στα υψηλότερα σημεία του χωριού δεν υπάρχει καθόλου νερό, ενώ στις χαμηλότερες περιοχές η παροχή διακόπτεται από τις απογευματινές ώρες και αποκαθίσταται αργά το βράδυ, προκειμένου να γεμίσει η κεντρική δεξαμενή.

Η κατάσταση επηρεάζει τόσο τα νοικοκυριά όσο και τις τοπικές επιχειρήσεις, σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες σε νερό είναι ιδιαίτερα αυξημένες λόγω των υψηλών θερμοκρασιών.

Σύμφωνα με όσα έχουν επισημανθεί από την τοπική κοινότητα, το πρόβλημα δεν αποτελεί πρόσφατη εξέλιξη. Εδώ και πολλούς μήνες υπήρχαν ενδείξεις ότι οι υδάτινοι πόροι δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του χωριού. Η μία γεώτρηση φέρεται να έχει σχεδόν στερέψει, ενώ στη δεύτερη έχει καταγραφεί αισθητή μείωση της στάθμης του νερού. Τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια είχαν εμφανιστεί ήδη από το προηγούμενο καλοκαίρι.

Η κατάσταση αυτή γεννά εύλογους προβληματισμούς στους κατοίκους, οι οποίοι αναρωτιούνται εάν υπήρξε ο απαραίτητος προγραμματισμός και αν αξιοποιήθηκε ο χρόνος που υπήρχε για την υλοποίηση προληπτικών παρεμβάσεων πριν το πρόβλημα λάβει τις σημερινές διαστάσεις.

Ως αναγκαίες λύσεις προτείνονται η κατασκευή νέας γεώτρησης, καθώς και η δημιουργία μεγαλύτερης δεξαμενής σε υψηλότερο σημείο του χωριού, ώστε να διασφαλιστεί επαρκής αποθήκευση και ομαλή κατανομή του νερού σε όλες τις γειτονιές.

Οι κάτοικοι υπογραμμίζουν ότι η πρόσβαση σε επαρκές και ασφαλές νερό αποτελεί βασική ανάγκη της καθημερινής ζωής και ζητούν την άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων φορέων, ώστε να δοθεί μια οριστική και βιώσιμη λύση στο χρόνιο πρόβλημα της υδροδότησης.

Source

Το έθιμο της “κούνιας”

Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα μαζεύονταν παρέες αγοριών και κοριτσιών, έπαιρναν σχοινιά και πήγαιναν σε μεγάλα δέντρα και έκαναν κούνιες.

Όταν ανέβαινε κορίτσι, έλεγαν το παρακάτω τραγούδι:
Στα ψηλά τα παραθύρια κόρη κάθεται
και γυαλί κρατεί στα χέρια και γυαλίζεται
και τα κάλια της λογιάζει.
Κάλια μου όμορφα, ποιος θα σας φιλάει το βράδυ τα μεσάνυχτα
Ο Γιάννης δεν είναι εδώ πάει για κρύο νερό
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.
Ενώ, όταν ανέβαινε αγόρι, έλεγαν άλλο τραγούδι.
Έναν τον έχει η μάνα του, έναν και χαϊδεμένο
και στο σχολειό τον έστελνε γράμματα για να μάθει.
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.
Μόλις τελείωνε το τραγούδι, άφηναν το σχοινί (ουρά) με το οποίο κουνούσαν για να κάνει κάτω στο έδαφος κουλουράκια (κύκλους). Αν έκανε πολλά κουλουράκια, έλεγαν πως η πεθερά θα τον αγαπούσε πολύ.

Source

Source

Source

Μας πλησίασε αργά με εκείνη την υπέροχη ”πονηρή” και αγνή ματιά που έχουν οι άνθρωποι σε αυτά τα μέρη όταν θέλουν να μάθουν πληροφορίες για τους αγνώστους που έτυχε να μπλεχτούν για λίγο με την τοπική κοινωνία.

– Από πού είστε ρε παλικάρια; Ε ναι κλασσικά, η πρώτη και σημαντικότερη ερώτηση. Ο μπάρμπα Στεφανής όπως μας συστήθηκε, χωρίς το ”μπάρμπα” φυσικά, πατημένος εβδομηντάρης με έξυπνο βλέμμα και γνήσιο ενδιαφέρον, μας κουβέντιασε και μας γνώρισε και τον γνωρίσαμε όσο θα ήθελε. Δεν έκρυψε φυσικά τον ενθουσιασμό του για την βόλτα που σκοπεύαμε να κάνουμε στο βουνό. Μας έδωσε ότι γνώριζε από πληροφορίες και συμβουλές και ζήτησε τον αριθμό του κινητού μου ώστε να μας καλέσει σε περίπτωση που δεν έχουμε επιστρέψει μέχρι την Κυριακή το μεσημέρι όπως του είπαμε πως ήταν το πλάνο. Συγχαρητήρια μπάρμπα Στεφανή μας, μόλις μάθαμε πως ανήκετε στη λίστα με τους απλούς καλούς ανθρώπους αυτού του κόσμου. Ευχαριστούμε που μας ξαναθυμίσατε πως πρέπει να συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος στον συνάνθρωπό του.

Χαιρετήσαμε όσους ήταν στον καφενέ εκείνη την ώρα και με τις ευχές τους ξεκινήσαμε. Η απόσταση από τη μικρή πλατεία ως το αυτοκίνητο απαιτούσε πέντε λεπτά περπάτημα. Το ότι ξεκινήσαμε με λιακάδα και φτάσαμε με αέρα και σύννεφα έτοιμα για βροχή ήταν πραγματικά άξιο θαυμασμού. Κοιταχτήκαμε.

– Φύγαμε;
– Φύγαμε!
Βοηθήσαμε ο ένας τον άλλο να φορτωθούμε την καθιερωμένη ”πραμάτεια” μας και βάλαμε τα αδιάβροχα σε θέση άμεσης πρόσβασης, στρατηγική κίνηση όπως αποδείχθηκε μισή ώρα μετά.
Πήραμε τις τελευταίες οδηγίες από δύο συνομήλικους και πολύ πρόθυμους ντόπιους και ανηφορίσαμε.

Μας είπαν πως το καταφύγιο των κυνηγών ήταν δύο χιλιόμετρα μακρυά και φυσικά έγινε αυτομάτως ο προορισμός της πρώτης ημέρας για διανυκτέρευση. Κυνηγετικό καταφύγιο Στανού ”Τα γρόσια” για την ιστορία. Η βροχή ήρθε. Ήρεμη, μελωδική και μυρωδάτη. Κουκουλωθήκαμε καλά και συνεχίσαμε ως το καταφύγιο. Με το που φτάσαμε σταμάτησε, ρε την άτιμη….. Τελικά άρχισα να το δέχομαι σαν χαιρετισμό. ”Γεια σας, καλώς ήρθατε. Αντίο, να μας ξανάρθετε”. Στήσαμε στα γρήγορα στο εσωτερικό του κτιρίου. Παρέα με το σχεδόν ολόγιομο φεγγάρι, ήπιαμε μερικές μπύρες και τσιμπήσαμε λίγο από τα φαγώσιμα μας. Τα μάτια βάρυναν και η απόφαση ήταν ομόφωνη, ύπνος. Απαραίτητος, σημαντικός και αναπόφευκτος. Το καταφύγιο είχε και αρκετούς μόνιμους κάτοικους. Κάμπιες, σαύρες και σκορπιούς. Ναι σκορπιούς. Ευτυχώς που αυτές οι σύγχρονες σκηνές κλείνουν ερμητικά.

Το Σαββάτο ξημέρωσε. Ο καφές ψήθηκε, τα ρούχα είχαν στεγνώσει και το GPS δούλευε.

– Κουνήσου Πανούτσο, μου λέει ο Στάθης, δέκα πάει η ώρα! Είχε δίκιο, έπρεπε να ξεκινήσουμε. Η Βαρβάρα απείχε περίπου δώδεκα χιλιόμετρα σύμφωνα με τη διαδρομή που είχαμε διαλέξει. Την ακολουθήσαμε πιστά για αρκετή ώρα. Και τώρα πάρτε μία βαθιά ανάσα, κλείστε τα μάτια γιατί έρχεται η μεγάλη είδηση. Χαθήκαμε και πάλι!

Η διαδρομή που πρότεινε το GPS αποδείχθηκε κάποια τυχαία αποθηκευμένη περιπέτεια κάποιου η οποία περνούσε από δύσκολα και δύσβατα σημεία. Όπως και να έχει η άκρη βρέθηκε μετά από λίγη έξτρα περιπέτεια που κόντεψε να φτάσει ακόμη και σε ματαίωση της όλης εξόρμησης. Το καλό είναι πως βρήκαμε και πάλι μία ρεματιά και αυτό πάντα μετράει τελικά. Το ρέμα καθαρό και ήρεμο, δροσερό, κυλούσε με το κελαρυστό του βουητό σβήνοντας κάθε σκέψη και κούραση. Σου έδειχνε πως όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν τον τρόπο να βρίσκουν τον δρόμο τους. Ξαποστάσαμε, δροσιστήκαμε και ξαναβρήκαμε τον δρόμο προς τη Βαρβάρα. Αυτή τη φορά δεν μπορώ να πω πως το τοπίο προσέφερε ιδιαίτερη συγκίνηση, αλλά ήταν μία ωραία δασική περιπλάνηση. Κατηφορίζαμε προς το χωριό όταν ακούσαμε τον ήχο του μικρού αγροτικού που μας πλησίαζε από πίσω. Πήγαμε στην άκρη και κάναμε σινιάλο να σταματήσει. Είχαμε περπατήσει αρκετά και δεν θα λέγαμε όχι σε μία διευκόλυνση για τα ένα δύο χιλιόμετρα που είχαν απομείνει. Σταμάτησε. Όταν σκύψαμε στο παράθυρο αντικρίσαμε την πιο ευχάριστη και καλόψυχη φυσιογνωμία που για λίγα δευτερόλεπτα μπορώ να πω πως μας έπιασε να την περιεργαζόμαστε με ακούσια ευχαρίστηση. Ο μπάρμπα Διαμαντής στα ογδόντα οκτώ του χρόνια πλέον, όπως μάθαμε αργότερα από κάποια συχωριανή του, δεν είχε απλά την καλοσύνη να μας ”φορτώσει” μέχρι το χωριό αλλά ήταν ο ίδιος η καλοσύνη με σάρκα και οστά και αυτό το εννοώ. Η έκπληξη του ήταν απόλυτη όταν του είπαμε πως περπατούσαμε από το Στανό. Ο άνθρωπος θα πρέπει να νόμισε πως το έχουμε χάσει τελείως. Παρόλα αυτά γλυκομίλητος και συγκροτημένος μας έδωσε το καλύτερο χέρι, η μάλλον ρόδες, βοήθειας στο τελείωμα του πρώτου μέρους της βόλτας μας. Μπάρμπα Διαμαντή να ξέρεις πως θα ζήσεις για πάντα. Όσο θα σε θυμούνται θα είσαι εδώ πάνω σε τούτο τον κόσμο. Και σου αξίζει και με το παραπάνω να σε θυμούνται, εμείς πάντως σίγουρα. Τον αποχαιρετήσαμε, τον ευχαριστήσαμε περίπου χίλιες φορές και τον αποτυπώσαμε σε μία φωτογραφία για το αρχείο μας. Αλλά πιο πολύ τον χαράξαμε στην καρδιά μας ευχόμενοι να υπάρχουν πολλοί σαν και αυτόν εκεί έξω για να μας κάνουν καλύτερους χωρίς ούτε καν να το προσπαθούν, απλά όντας υπέροχοι και απλοί άνθρωποι.

Πετάξαμε στην κυριολεξία τα σακίδια στο δρόμο δίπλα στο τραπέζι της μικρής καφετέριας και αφεθήκαμε στην ησυχία του μεσημεριού. Γεμίσαμε τα μπουκάλια μας με φρέσκο νερό από τη βρύση της πλατείας και αφού είχαν περάσει αρκετές ώρες ώστε να ξεκουραστούμε καλά, ξεκινήσαμε για πίσω. Δύο πράγματα ήταν πάρα πολλά κατά την επιστροφή, τα κομμένα δέντρα και τα κουνούπια. Ο δρόμος μας περνούσε μέσα από τη περιοχή συγκέντρωσης της υλοτόμησης και το θέαμα από ευχάριστο εξελίχθηκε σε κάτι πιο αλλόκοτο και μπερδεμένο. Το να πηγαίνεις να απολαύσεις τη φύση, το βουνό, τα δέντρα του και τα νερά του και να βρίσκεσαι διασχίζεις ένα ”νεκροταφείο” είναι κάτι πολύ δυσάρεστο. Σε θλίβει και σε εξοργίζει. Κατανοείς το σκοπό του αλλά δεν είναι αυτό που θες να δεις με τα μάτια σου. Ένα αναγκαίο κακό που μαζί με όλα όσα υπάρχουν, μαθαίνεις να ζεις με αυτά και να προχωράς.

Φτάσαμε στα μισά της επιστροφής. Στήσαμε ”σφαλιαρίζοντας” τον εαυτό μας και τον αέρα. Νομίζω πως δεν υπάρχει αριθμός για να καταγράψει τα πόσα κουνούπια υπήρχαν. Μιλάμε για πολλά κουνούπια. Είχαμε μόνο μία επιλογή, μπάσιμο στη σκηνή και ύπνο. Σε καμία περίπτωση δεν είχαν σκοπό να μας άφηναν να περάσουμε λίγο χρόνο κουβεντιάζοντας μέσα στο άγριο σκοτάδι του δάσους.

Είχε σουρουπώσει και λίγο πριν τη μεγάλη έφοδο ώστε να προλάβουμε να μπούμε μόνο εμείς και όχι και κάνα εκατομμύριο κουνούπια μαζί μέσα στη σκηνή, ακούσαμε αυτοκίνητα να κατηφορίζουν το δρόμο. Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζουμε τον κύριο Κώστα. Παππούς από τα πενήντα του και τριάντα εννέα χρόνια ”ξυλάς” στο επάγγελμα. Με πονεμένα γόνατα και πρησμένα χέρια από τη δουλειά αλλά πάντα με όρεξη και υπομονή να βοηθήσει δύο άγνωστους που βρέθηκαν στην ανάγκη. Τον ρωτήσαμε αν θα μπορούσε να μας πάρει μαζί του μέχρι το χωριό γιατί καταλήξαμε πως η διανυκτέρευση αλλά και η διαδρομή της επόμενης ημέρας δεν είχαν πλέον κάτι να μας δώσουν αυτή τη φορά. Και φυσικά δέχτηκε. Πετάξαμε όπως όπως ότι κουβαλούσαμε στη καρότσα και στο λεπτό αποχαιρετήσαμε το βουνό. Στο δρόμο γνωριστήκαμε λίγο και αποδείχθηκε πως είχαμε να κάνουμε με έναν εξαίρετο άνθρωπο. Ομιλητικός, ανοιχτόκαρδος και με απλό ωραίο χιούμορ. Μας ενημέρωσε πως έπρεπε να προλάβει να ποτίσει τα ζώα του και μιας που η καθυστέρηση οφειλόταν εν μέρη και σε εμάς, το να βγούμε για λίγο από τη πορεία μας ήταν το μόνο δίκαιο και αποδεκτό. Ίσα ίσα που είχαμε και την ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά αυτά τα υπέροχα πλάσματα. Μερικοί άνθρωποι σου βγάζουν το καλό από μέσα σου όσο βαθιά και αν βρίσκεται και ο κύριος Κώστας πιστεύω πως είναι ένας από αυτούς. Το καταλάβαινες πως δεν έκρυβε τίποτα, αυτό που έβλεπες αυτό ήταν. Σαν να είχε μία θετική αύρα γύρω του. Βάζω στοίχημα πως χάρηκε που μας πέτυχε έτσι τυχαία όσο χαρήκαμε και εμείς.

Μας άφησε στη πλατεία, την αφετηρία μας για αυτή τη φορά. Ενημερώσαμε τον μπάρμπα Στεφανή πως επιστρέψαμε σώοι και αβλαβείς και με τις χαιρετούρες από όλους τους παρευρισκομένους ξεκινήσαμε για το αυτοκίνητο λίγο παραπάνω. Μία τελευταία στάση ήταν αναγκαία όμως. Οι τόποι αυτοί είναι όμορφοι, μυρίζουν ωραία αλλά πολλές φορές πρέπει και να τους γευτείς για να ολοκληρωθεί η ανάμνηση που θα πάρεις μαζί σου. Το ταβερνάκι μας το πρότεινε ο κύριος Κώστας και δεν είχε άδικο.

Και έτσι φύγαμε γεμάτοι. Γεμάτοι από όλα. Αλλά αυτή τη φορά οι άνθρωποι ξεπέρασαν την ομορφιά της φύσης. Ήταν πιο έντονοι, πιο ιδιαίτεροι και ευχάριστα απρόσμενοι. Αυτή η βόλτα είχε να κάνει με αυτούς που συναντάς για λίγο και τους έχεις για πάντα στο μέρος με τα καλά πράγματα του μυαλού σου. Πολλές φορές άλλο είναι αυτό που αναζητάς και άλλο βρίσκεις και για αυτό και μόνο αξίζει να συνεχίζεις να ψάχνεις.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς μπάρμπα Στεφανή, μπάρμπα Διαμαντή και κύριε Κώστα που κάνατε αυτή την απλή βόλτα μία μοναδική ανάμνηση και μας δώσατε παραδείγματα προς μίμηση για την ίδια τη ζωή. Μας δείξατε πως με το να είμαστε ανοιχτόκαρδοι, να βοηθάμε και να νοιαζόμαστε είναι ο καλύτερος και πιο απλός τρόπος για να κάνεις αυτό το κόσμο πιο όμορφο και να δίνεις στους ανθρώπους λόγο να σε θυμούνται.

Και για όσο μετράει από εμάς η ευχή, μακάρι να ζήσετε για πάντα!! Σας αξίζει!

Στανός – Βαρβάρα 7/2020

Πηγή: panospapadimitriou.blogspot.com

Source

#Πυρκαγιά σε δασική έκταση στην περιοχή Στανός Χαλκιδικής. Επιχειρούν 34 #πυροσβέστες με 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 10 οχήματα και 2 Α/Φ.

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) May 13, 2022

Η φωτιά σημειώθηκεσε χαράδρα το απόγευμα της Παρασκευής στις 17.25 σε ορεινή και δύσβατη περιοχή, χωρίς να απειλεί κατοικημένες περιοχές και έκαιγε χαμηλή βλάστηση. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική μετά από 3 ώρες η φωτιά είχε τεθεί υπό μερικό έλεγχο.

Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η #πυρκαγιά σε δασική έκταση στην περιοχή Στανός Χαλκιδικής.

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) May 13, 2022

Πηγή φώτο: fb Στανός Χαλκιδικής Το Χωριό μου

Source

Στην άλλη γωνιά της πλατείας η αναβίωση της «γουρονοχαράς» προωθεί το ξακουστό στανιώτινο λουκάνικο. Ντόπιοι διηγούνται την ιστορία του Άι Θανάση του «λουκάνικα». Οι μουσικοί και οι χορευτές υποδέχονται κυπριακή δημοσιογραφική και επαγγελματική αποστολή. Το πανηγύρι αρχίζει!

Εσείς θα μείνετε στο σπίτι ή θα ζήσετε το χθες μέσα από την πρώτη εκδήλωση του KOUZINA 2022;

Λεπτομέρειες
Ημερομηνία: ΜΑΪΟΣ 15
Ώρα: 8:00 μμ – 10:00 μμ
Διοργανωτής: Σύλλογος Γυναικών Στανού

Λίγα λόγια για τον Στανό

Ο Στανός αποτελεί το δεύτερο οικισμό στην Ελλάδα σε οικογένειες πολυτέκνων.
Χαρακτηρίζεται από τη νοικοκυρεμένη όψη του, το εξαιρετικό κλίμα (υψόμετρο 520 μ.), την υπέροχη φύση που τον περιβάλλει, τον μεγάλο κάμπο στα δυτικά του και… τις χαρούμενες φωνές των παιδιών!

Σύμφωνα με τις τοπικές ιστορικές πηγές και προφορικές μαρτυρίες, όσον αφορά την ονομασία του Στανού υπάρχουν πολλές εκδοχές. Μια είναι ότι πήρε το όνομά του από κάποιο στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον Στανό, ο οποίος πέρασε από το χωριό. Άλλη εκδοχή είναι ότι το όνομά του οφείλεται στο λατινικό επίθετο «Stanus-a-um» που σημαίνει περιοχή που συγκρατεί το νερό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η τρίτη εκδοχή αφορά στην ονομασία κάποιου μετάλλου που υπήρχε σ’ ένα παλιό μεταλλείο στην τοποθεσία «Χάλκωμα». Σύμφωνα με την τέταρτη εκδοχή, πήρε το όνομα του από τις στάνες των ζώων που διατηρούσαν σχεδόν όλες οι οικογένειες πλάι στις κατοικίες τους. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Στανός ήταν ενσωματωμένος στην κοινότητα της Αρναίας. Το 1922 έγινε ξεχωριστή κοινότητα.

Το πανηγύρι της Αγίας Χάιδως
Μοναδικότητα του Στανού αποτελεί η τιμή που αποδίδεται στην τοπική πολιούχο Αγία Χάιδω, η μνήμη της οποίας γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Σεπτεμβρίου. Είναι νεομάρτυρας που γεννήθηκε και έζησε στον οικισμό στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Η εκκλησία κτίστηκε τα τελευταία χρόνια προς τιμήν της, με πρωτοβουλία του εφημέριου Χαλκιά Νικολάου και τη συνδρομή των Στανιωτών. Την παραμονή της γιορτής τελείται πανηγυρικός εσπερινός, ενώ ανήμερα της γιορτής πανηγυρική Θεία Λειτουργία και λιτάνευση της εικόνας, με τη συμμετοχή του Μητροπολίτη και πολλών ιερωμένων. Αμέσως μετά, στο χώρο της εκκλησίας γίνεται το παραδοσιακό «κουρμπάνι» και προσφέρεται δωρεάν φαγητό σε όλους.

Η Γουρουνοχαρά – 26 Δεκεμβρίου
Από παλιά οι περισσότερες οικογένειες συνήθιζαν να εκτρέφουν ένα γουρούνι, το οποίο έσφαζαν τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Γύρω από κάθε χοίρο συγκεντρώνονταν συγγενείς και φίλοι , έψηναν και γλεντούσαν. Με το κρέας που περίσσευε, έφτιαχναν λουκάνικα, τσιγαρίδες (κομμάτια χοιρινού με λίπος, τσιγαρισμένα), πλευραμές (πλευρά χοιρινού στο αλάτι) και παστό (κομμάτια λίπους στο αλάτι). Το έθιμο αυτό αναβιώνει με ξεχωριστή επιτυχία τα τελευταία χρόνια. Μόλις σχολάσει η εκκλησία τεμαχίζεται το κρέας και αρχίζει το ψήσιμο – εκεί στην κεντρική πλατεία του χωριού. Στην αρχή σερβίρονται ντόπιο τσίπουρο και λουκάνικα, στη συνέχεια χοιρινό με κρασί, ενώ σε μεγάλα καζάνια ετοιμάζονται τσιγαρίδες και πατσάς. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάζονται παραδοσιακοί χοροί από τα χορευτικά τμήματα των τοπικών συλλόγων, ενώ παίζουν παραδοσιακές ορχήστρες.

Καθαρή Δευτέρα
Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα, μαζεύεται όλο το χωριό στην τοποθεσία “στου Κυριάκου του τσιαΐρ”, ένα ύψωμα στην άκρη του χωριού και γίνεται διαγωνισμός χαρταετού. Τα κριτήρια του διαγωνισμού είναι: ο χαρταετός να είναι χειροποίητος, να έχει καλή εμφάνιση και να πετά ψηλά για αρκετή ώρα. Το έπαθλο του νικητή είναι χρηματικό. Στη διάρκεια του διαγωνισμού, προσφέρονται νηστίσιμα εδέσματα (φασουλάδα), λαγάνες, χαλβάς και ντόπιο τσίπουρο.

Source

Μέχρι στιγμής κάνει εξαιρετική δουλειά παλεύοντας με όλη τη δύναμη που έχει.

Από χθες τοποθετηθούν κουμπάραδες στα δύο super market του χωριού, Μοσχόπουλο Βασίλη και Μιχαηλίδη Γεώργιο ώστε να συνδράμουν και οι κάτοικοι του Στανού για τον μικρό Ιωσήφ.

Source

Παλαιότερα στο χωριό υπήρχαν δύο πανηγύρια, “Τα Εισόδια της Θεοτόκου” και του Αγίου Αθανασίου. Όμως, επειδή τα Εισόδια της Θεοτόκου είναι 21 Νοεμβρίου και ήταν νηστεία και δεν μπορούσε κόσμος να φάει, γλεντούσαν και έτρωγαν στο πανηγύρι του Αγίου Αθανασίου.

Στο πανηγύρι πήγαιναν πάντοτε και από τα άλλα χωριά, όπου οι οργανοπαίχτες του Στανού να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια του χωριού.

Πηγή: Στανός Χαλκιδικής Το Χωριό μου

Source