Είμαστε κάτοικοι της Χαλκιδικής, μέλη της τοπικής κοινωνίας από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, με διαφορετικές απόψεις και ιδιαιτερότητες, που μας έχει ενώσει το κοινό μας πρόβλημα και ο κοινός μας αγώνας εδώ και χρόνια και δεν δεχόμαστε να γίνουμε μέρος οποιασδήποτε κομματικής αντιπαράθεσης.
Στον τόπο μας, στην Χαλκιδική, συντελείται ένα τεράστιο οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο. Παρά τις γνωματεύσεις των επιστημονικών φορέων που κρίνουν την συγκεκριμένη μεταλλευτική δραστηριότητα (εξόρυξη χρυσού) καταστροφική, και παρά το γεγονός ότι ακόμα εκκρεμεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις προσφυγές των κατοίκων, η εταιρία Eldorado Gold – ΑΚΤΩΡ έχει ξεκινήσει την καταστροφή του αρχέγονου δάσους των Σκουριών, του τόπου μας και της ζωής όλων μας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής – και όχι μόνο – τάσσεται ξεκάθαρα κατά της εξόρυξης χρυσού. Ο παραλογισμός που αποκαλούν ανάπτυξη δημιουργεί πρόσκαιρες θέσεις εργασίας ενώ καταστρέφει χιλιάδες άλλες εφ όρου ζωής. Η οικονομία της Χαλκιδικής βασίζεται στον τουρισμό, την γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία και την μελισσοκομεία, που κυριολεκτικά εξαφανίζονται από την υποτιθέμενη αναπτυξιακή επένδυση.
Εδώ και χρόνια διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά μέσα από πορείες χιλιάδων πολιτών, συλλαλητήρια και ενημερωτικές εκδηλώσεις σε Χαλκιδική, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, παρόλο που είμαστε σκοπίμως αποκλεισμένοι από τα ΜΜΕ. Παρότι έχουμε βιώσει την αστυνομική αυθαιρεσία και βία σε όλο της το μεγαλείο, το κίνημα μας παραμένει φιλειρηνικό και δεν υιοθετεί πρακτικές βίας.
Βρίσκεται λοιπόν σε εξέλιξη μία λυσσαλέα προσπάθεια εκφοβισμού και φίμωσης μας. Ένα ανελέητο και πρωτοφανές κυνηγητό που στόχο έχει να κάμψει το ηθικό όλων των κατοίκων της Χαλκιδικής και της Β. Ελλάδας που αντιτίθεται στην καταστροφή. Τις τελευταίες ημέρες βιάζεται η καθημερινότητα μας. Αθρόες προσαγωγές κατοίκων της περιοχής, λήψη αποτυπωμάτων, ακόμα και DNA, χωρίς καν να υπάρχουν κατηγορίες, πολύωρη και αδικαιολόγητη κράτηση στην Ασφάλεια.
Εξελίσσεται ραγδαία μία προσπάθεια ποινικοποίησης κάθε διαμαρτυρίας, κάθε απλής δημόσιας δήλωσης αντίθεσης στην καταστροφή του τόπου μας. Μας παρουσίασαν ως εγκληματίες, ακόμα και ως τρομοκράτες, στην προσπάθεια τους να στρέψουν εναντίον μας την κοινή γνώμη. Στην Ελλάδα του 2013, είναι άραγε ποινικό αδίκημα το να εκφράζεσαι δημόσια και το να μην συναινείς στην καταστροφή του τόπου και της ζωής σου; Βιάζεται η αλήθεια, βιάζεται ο τόπος και η ζωή μας.
Τα γεγονότα της Κυριακής 17/2 στις Σκουριές, είναι αποτέλεσμα της βίαιης πρακτικής και διαχείρισης από πλευράς του κράτους, της αστυνομίας και των οικονομικών συμφερόντων και οι ηθικοί αυτουργοί δεν θα πρέπει να αναζητούνται ανάμεσα μας. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος, η νομιμότητα είναι με το μέρος μας, και γι αυτό θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση μέχρι να δικαιωθούμε.
Καλούμε όλους σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας και συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής που υφίστανται την κρατική τρομοκρατία την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11.00 στην Μ. Παναγία Χαλκιδικής (προσυγκέντρωση 10.00 στην Ιερισσό). Θα δοθεί συνέντευξη τύπου στις 13.00 στην Μ. Παναγία.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΥΜΟΝΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ

Source

Mια κατάδυση στη σκοτεινή πλευρά των Ολυμπιακών Αγώνων που έγινε πλατφόρµα για διαφωνίες, µποϊκοτάζ και τροµοκρατικές επιθέσεις µε απώτερο στόχο την πολιτική ίντριγκα

Στο Olympic Charter (που στα ελληνικά έχει τον περίπλοκο τίτλο Ολυµπιακός Κατασταστικός Χάρτης του Κινήµατος) η διατύπωση είναι ξεκάθαρη: «Κανενός είδους εκδήλωση ή πολιτική, θρησκευτική ή φυλετική προπαγάνδα δεν επιτρέπεται στους ολυµπιακούς χώρους». Κι όµως, οι πολιτικές διαµαρτυρίες, οι αγώνες για τα πολιτικά δικαιώµατα και οι διπλωµατικές ίντριγκες είναι αναπόσπαστο κοµµάτι των Αγώνων. «Από το 1908 και τους Ολυµπιακούς του Λονδίνου ξεκινά αυτή η ιστορία, όταν οι Αµερικάνοι αρνήθηκαν να χαµηλώσουν τη σηµαία τους την ώρα που περνούσαν µπροστά από τον βασιλιά Εδουάρδο της Αγγλίας. Λίγο-πολύ, πάντα υπήρχε ένα πλαίσιο στο οποίο γίνονταν διάφορες πολιτικές ανακατωσούρες» διευκρινίζει ο Τάσος Παπαθεοδώρου, δηµοσιογράφος του «Εθνους» που έχει καλύψει όλους τους Ολυµπιακούς Αγώνες από το 1988 και µετά.

Στη σκιά του πολέµου

Το 1936 οι Ολυµπιακοί έγιναν στο Βερολίνο. Η απόφαση να φιλοξενήσει το Βερολίνο τους Ολυµπιακούς είχε ληφθεί το 1931, δηλαδή πριν από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Οι Αγώνες ήταν µια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το Χίτλερ να αναδείξει τη δύναµη του γερµανικού έθνους. Οι ναζί παρουσίασαν ένα ολοκαίνουργιο εντυπωσιακό στάδιο χωρητικότητας 100.000 ατόµων και προσπάθησαν να δώσουν και έµπρακτα µαθήµατα προπαγάνδας: έδωσαν µεγάλη έµφαση στην τεχνολογία φτιάχνοντας από κλειστό κύκλωµα τηλεόρασης µέχρι ένα σύστηµα που µπορούσε να µεταδώσει τους Ολυµπιακούς ραδιοφωνικά σε 41 χώρες. Η καλύτερη προπαγάνδα, βέβαια, ήταν η ταινία «Oλύµπια» που γύρισε η Λένι Ρίφενσταλ µε θέµα τους Ολυµπιακούς: Με προϋπολογισµό 7 εκατ. δολάρια, η αµφιλεγόµενη ταινία θεωρείται ένα από τα κινηµατογραφικά αριστουργήµατα του 20ού αιώνα. Ο Χίτλερ προκάλεσε διεθνές σκάνδαλο όταν ζήτησε να µη συµµετάσχουν εβραίοι ή µαύροι αθλητές αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει όταν πολλές οµάδες απείλησαν να µποϊκοτάρουν τους Αγώνες. Για το ναζιστικό καθεστώς οι Αγώνες ήταν µια λαµπρή ευκαιρία να αποδειχτεί η φυλετική ανωτερότητά τους, µόνο που δυστυχώς για αυτούς ο µαύρος Τζέσε Οουενς κέρδισε 4 χρυσά µετάλλια…

Οι πρώτοι µεταπολεµικοί Ολυµπιακοί έγιναν στο Λονδίνο το 1948 µέσα σε κλίµα απόλυτης φτώχειας. Συµφωνήθηκε µάλιστα ότι οι συµµετέχοντες θα έφερναν το δικό τους φαγητό γιατί η Βρετανία δεν µπορούσε να αντεπεξέλθει οικονοµικά στη σίτιση των αθλητών. Οπως και µετά τον Α’ Παγκόσµιο Πόλεµο δεν προσκλήθηκαν οι χαµένοι του πολέµου, η Γερµανία και η Ιαπωνία, ενώ ο Ψυχρός Πόλεµος είχε µόλις ξεκινήσει – η τσεχοσλοβάκα προπονήτρια Μαρί Προβαζνίκοβα αυτοµόλησε και αρνήθηκε να επιστρέψει στη χώρα της, µιλώντας για «έλλειψη ελευθερίας». Το κλίµα πόλωσης εντάθηκε το 1952 στο Eλσίνκι. Η Σοβιετική Ενωση συµµετείχε στη διοργάνωση για πρώτη φορά έπειτα από 40 χρόνια, οι αθλητές της όµως δεν έµειναν στο Ολυµπιακό χωριό, αλλά αποµονωµένοι σε δικές τους εγκαταστάσεις. Το 1956 στη Μελβούρνη οι εντάσεις αυξήθηκαν ακόµη περισσότερο ενώ ξεκίνησαν και τα µποϊκοτάζ που έγιναν συνηθισµένο φαινόµενο στους Ολυµπιακούς Αγώνες για πολλά χρόνια. Το 1956 ήταν ίσως οι µόνοι Ολυµπιακοί που υπήρξε τριπλό µποϊκοτάζ: Η Κίνα δεν συµµετείχαν επειδή συµµετείχε η Ταϊβάν, η Αίγυπτος, το Ιράκ και ο Λίβανος αποσύρθηκαν για να διαµαρτυρηθούν για την εισβολή του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ ή Ισπανία, η Ελβετία και η Ολλανδία µποϊκοτάρησαν τους Αγώνες διαµαρτυρόµενες για την εισβολή της Σοβιετικής Ενωσης στην Ουγγαρία.

Τhe times they are a’ changing

Το 1968 που οι Αγώνες έγιναν στο Μεξικό ήταν µια χρονιά που άλλαξε τον κόσµο δολοφονήθηκαν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αλλά και ο Ρόµπερτ Κένεντι, ενώ στο Παρίσι ζούσαν τον δικό τους Μάη. Οι φοιτητικές διαµαρτυρίες συγκλόνιζαν Αµερική και Ευρώπη µε φόντο τον πόλεµο του Βιετνάµ, την ίδια ώρα που οι Αφροαµερικανοί πάλευαν να κερδίσουν τα κοινωνικά και πολιτικά τους δικαιώµατα. Στην απονοµή για τον αγώνα των 200 µέτρων ο Τόµι Σµιθ και ο Τζον Κάρλος, που είχαν κερδίσει το χρυσό και το χάλκινο µετάλλιο αντίστοιχα, σήκωσαν τη γροθιά τους φορώντας ένα µαύρο γάντι ήταν η χαρακτηριστική χειρονοµία του κινήµατος των Μαύρων Πανθήρων. O ολυµπιονίκης της ελληνορωµαϊκής πάλης Πέτρος Γαλακτόπουλος περιγράφει την αντίδραση του κόσµου τη στιγµή που οι δύο αθλητές σήκωσαν τις γροθιές τους: «Τους είδαµε ξαφνικά πάνω στο βάθρο να σηκώνουν τα µαύρα γάντια. Ηταν την ώρα του αµερικανικού εθνικού ύµνου. Κανείς δεν έκανε τίποτα γιατί ήταν όλοι αποσβολωµένοι. Μετά βέβαια έγινε της τρελής, ο κόσµος ήταν υπέρ τους». Παρ’ όλα αυτά οι δύο αθλητές αποβλήθηκαν από την οµάδα τους και από τους Ολυµπιακούς πήρε χρόνια για να αναγνωριστεί η πράξη τους ως µια γενναία χειρονοµία.

Οι «Μαύροι» Ολυµπιακοί

Το 1972 στους Ολυµπιακούς Αγώνες του Μονάχου έγινε η πρώτη τροµοκρατική ενέργεια στην ιστορία των Αγώνων. Οκτώ Παλαιστίνιοι µπήκαν στο Ολυµπιακό χωριό, σκότωσαν δύο Ισραηλινούς και πήραν άλλους 11 οµήρους το αίτηµά τους ήταν να απελευθερωθούν 200 φυλακισµένοι Παλαιστίνιοι στο Ισραήλ. Ο Πέτρος Γαλακτόπουλος θυµάται τι συνέβη εκείνη την ηµέρα στο ολυµπιακό χωριό: «Ηταν η δεύτερη µέρα των Αγώνων. Κατά τις 7.00 το πρωί είδαµε στρατό κι αστυνοµία. Μάθαµε ότι Παλαιστίνιοι είχαν καταλάβει το κτίριο που διέµενε η ισραηλινή οµάδα. Το απόγευµα, στις 6.00, εγκατέλειψαν το Χωριό και επιβιβάστηκαν σε δύο στρατιωτικά φορτηγά. Το βράδυ µάθαµε πια ότι είχαν σκοτωθεί όλοι. Ηµουν µε τον Στέλιο Μυγιάκη και λέω “τώρα τι κάνουµε;”. Πήραµε τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο, τον µετέπειτα δήµαρχο Θεσσαλονίκης και µας έστειλε ένα ηλεκτρόφωνο µε Καζαντζίδη και ∆ιονυσίου και ακούγαµε πολλές ώρες µουσική για να ξεφύγουµε».

Μποϊκοτάζ για όλους

Ο Ψυχρός Πόλεµος αλλά και το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική οδήγησαν σε µια σειρά απανωτών µποϊκοτάζ από το 1976 µέχρι το 1988. Το 1976, 30 αφρικανικές χώρες αποφάσισαν να µποϊκοτάρουν τους Αγώνες στο Μόντρεαλ ως διαµαρτυρία για τη συµµετοχή της Νέας Ζηλανδίας της οποίας η οµάδα ράγκµπι είχε αναµετρηθεί µε την οµάδα της Νότιας Αφρικής. Το 1980, στους περίφηµους Ολυµπιακούς της Μόσχας, τα πράγµατα χειροτέρεψαν. Εξήντα χώρες ανάµεσα τους η Γερµανία και η Ιαπωνία δεν συµµετείχαν σε ένδειξη διαµαρτυρίας για την εισβολή της Σοβιετικής Ενωσης στο Αφγανιστάν. Σε αντίποινα, το 1984 που οι Ολυµπιακοί Αγώνες έγιναν στο Λος Αντζελες, καµία από τις χώρες του ανατολικού µπλοκ δεν έλαβε µέρος εκτός από τη Ρουµανία τα έξοδα της οποίας µάλιστα πληρώθηκαν εξολοκλήρου από τους Αµερικανούς. Οι Ολυµπιακοί της Σεούλ το 1988 ήταν οι τελευταίοι Ολυµπιακοί µε οργανωµένο µποϊκοτάζ η Βόρεια Κορεα, η Αιθιοπία, η Νικαράγουα και η Κούβα αρνήθηκαν να συµµετάσχουν.

Η πρώτη ολυµπιακή βόµβα

Η τελευταία τροµοκρατική ενέργεια σε Ολυµπιακούς Αγώνες συνέβη στην Ατλάντα το 1996, όταν τοποθετήθηκε βόµβα στο ολυµπιακό πάρκο. Ο απολογισµός ήταν τραγικός δύο νεκροί και 110 τραυµατίες. Ο Τάσος Παπαθεοδώρου ήταν εκεί: «Μόλις είχε κερδίσει ο Πύρρος ∆ήµας. Ηµασταν οι δυο µας και µιλούσαµε στο πλαίσιο µιας συνέντευξης. Οταν βγήκαµε έξω να κάνουµε τη φωτογράφιση είδα νοσοκοµειακά και ανθρώπους µε αίµατα να τρέχουν έντροµοι και πανικόβλητοι. Ενώ είχε υπάρξει προειδοποιητικό τηλεφώνηµα ο δράστης είχε πει απλώς ότι η βόµβα βρίσκεται “στο ολυµπιακό πάρκο, αόριστα, οπότε ψάχνανε για ώρα να βρουν που ακριβώς ήταν ο εκρηκτικός µηχανισµός, χωρίς αποτέλεσµα τελικά. Περάσαµε έπειτα από εκεί και ήταν όλη η πλατεία µέσα στα αίµατα. Ηταν ένα σοκαριστικό θέαµα και ένα µεγάλο πλήγµα για τους ίδιους τους Αµερικάνους γιατί διαφήµιζαν τα µέτρα ασφάλειάς τους».

Οι Ολυµπιακοί µετά την Ατλάντα είναι σίγουρα λιγότερο πολιτικοί σε σχέση µε περασµένες δεκαετίες αν και οι πολιτικές διαµάχες µε φόντο τους Αγώνες δεν λείπουν. Οι Ολυµπιακοί του Πεκίνου παραδείγµατος χάριν συζητήθηκαν ιδιαίτερα λόγω της πολιτικής της κινεζικής κυβέρνησης στο θέµα των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, ενώ εν όψει των Ολυµπιακών του Λονδίνου συζητιέται έντονα αν θα πρέπει να συµµετάσχει η Συρία. Ενώ οι αθλητές της Συρίας µπορούν να µετακινηθούν, κανένας σύριος αξιωµατούχος δεν µπορεί να ταξιδέψει οπουδήποτε στην Ευρώπη λόγω του εµπάργκο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Θα είναι ενδιαφέρον να δούµε τι υποδοχής θα τύχουν οι σύριοι αθλητές σε αυτούς τους Ολυµπιακούς και φυσικά οι Ελληνες, για τελείως όµως διαφορετικούς λόγους. Ας µην ξεχνάµε ότι η Ελλάδα έχει ένα µοναδικό παγκόσµιο ρεκόρ είναι µαζί µε την Αυστραλία η µόνη χώρα που έχει συµµετάσχει σε όλους τους σύγχρονους Ολυµπιακούς.

από tovima.gr

Source

Η προσπέλαση των οδηγών είναι πλέον παράνομη λόγω των κινδύνων που εγκυμονεί. Η συγκεκριμένη διαδρομή εξυπηρετεί πολλούς κατοίκους της περιοχής, και έτσι αποφασίστηκε ότι πρέπει να γίνουν κινητοποιήσεις ώστε να πιέσουν και να βρεθεί άμεσα λύση.

Γι’ αυτό ως ένδειξη διαμαρτυρίας το Τοπικό Συμβούλιο Στανού, το Τοπικό Συμβούλιο Μελισσουργού και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Στανού, συνέστησαν μία οργανωτική επιτροπή και καλούν όλους τους κατοίκους του Στανού και Μελισσουργού σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην περιοχή της γέφυρας, την Κυριακή 18 Μαρτίου και ώρα 11.00π.μ.-13.00μ.μ.

Source

Το συγκεκριμένο άρθρο το έγραψε φίλη του blog.

Χαλκιδική Περιφέρεια Προποντίδας

Απο το 2000 κάτοικοι αλλα και ο πρόεδρος του παραθεριστικού παραλιακου οικισμού Μουριές, έχουν εκφράσει γραπτώς και προφορικώς την δυσαρέσκεια  τους και ζητάνε την απομάκρυνση των παράνομων μονάδων αιγοπροβάτων επειδή είναι εστία μολύνσεως, αιτία μείωσης τουριστικού ενδιαφέροντος αλλα και κίνδυνος των κατοίκων διοτι καθημερινώς αντιμετωπίζουν με φόβο τα αδέσποτα τσομπανόσκυλα αυτών των παρανομων μονάδων.  Ο Δήμαρχος προκειμένου να εξασφαλίσει ψήφους,  κάνει τα στραβά μάτια και παραμερίζει καθε νόμο και αρχή περι υγείας ασφάλειας και οικισμού. Ενώ γνωρίζει οτι ο νόμος απαγορεύει αυτες τις μονάδες να βρίσκονται κοντά σε οικισμούς.

Source

Το ποτάμι του μεγάλου θυμού πλημμύρισε χθες τους δρόμους των μεγάλων πόλεων σε όλη την Ελλάδα: από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έως την Ξάνθη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, τα Γιάννινα, τον Βόλο και τη Ρόδο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν ειρηνικά για τα ασφυκτικά μέτρα. «Δεν αντέχουμε άλλο», ήταν το μήνυμα που έστειλαν. Στην Αθήνα η λαοθάλασσα κατέκλυσε το Κέντρο της πόλης. Η κεφαλή της πορείας είχε φθάσει στο Σύνταγμα την ίδια ώρα που τα τελευταία μπλοκ των διαδηλωτών μόλις ξεκινούσαν από το Πεδίον του Αρεως. Πάνω από εκατό χιλιάδες εκτιμάται ότι ήταν οι διαδηλωτές οι οποίοι έχουν δώσει νέο ραντεβού για σήμερα, στο Σύνταγμα. Τρία ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά των χθεσινών κινητοποιήσεων: δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι – όλων των ηλικιών, από μαθητές έως συνταξιούχοι – έπαιρναν μέρος σε μια συγκέντρωση και πορεία είτε για πρώτη φορά είτε έπειτα από πολλά χρόνια αποχής, ενώ κι όταν ξέσπασαν επεισόδια – τόσο στην Αθήνα όσο και, μεμονωμένα, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο ή στον Βόλο – οι διαδηλωτές παρέμειναν και δεν έσπευσαν να αποχωρήσουν. Χθες νέκρωσε η αγορά, όχι μόνο στα κέντρα των πόλεων απ’ όπου θα περνούσαν οι διαδηλώσεις, αλλά και στις γειτονιές. Πάνω από 25.000 ήταν οι διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι ένωσαν τη φωνή τους με εκείνη των διαδηλωτών στην Αθήνα, στην Καλαμάτα, στην Ηγουμενίτσα, στην Κέρκυρα, στην Πρέβεζα, στην Κομοτηνή, στη Μυτιλήνη και σε δεκάδες άλλες πόλεις.

ΠΗΓΗ: tanea.gr

Source

Οι ΜοτοΣυκλετιστές Εν Δράσει από τη Θεσσαλονίκη θα συμμετέχουν στην Παγκόσμια διαμαρτυρία των Αγανακτισμένων το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011. Με σημείο συνάντησης το Α’ ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης στις 17:00 οι ΜοτοΣυκλετιστές Εν Δράσει καλούν όλους τους ενδιαφερόμενους να συμμετέχουν στην μηχανοκίνητη πορεία τους.

Από την Αμερική μέχρι την Ασία, από την Αφρική ως την Ευρώπη, οι άνθρωποι αυξάνονται μέχρι να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και απαιτούν μια πραγματική δημοκρατία. Τώρα είναι καιρός για όλους μας να ενταχθούμε σε μια Παγκόσμια Ειρηνική Διαμαρτυρία.

Ενωμένοι με μια φωνή δεν θα αφήσουμε τους πολιτικούς και την οικονομική ελίτ που εξυπηρετούν, να κάνουν ότι θέλουν. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών, που δεν μας αντιπροσωπεύουν.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ. ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ.

Χάρτης Σημείου Συνάντησης: https://goo.gl/V7jq6

Νέα Μουδανιά Events

Source

Source

Απλήρωτοι παραμένουν οι καθηγητές του Δημοτικού Ωδείου Νέας Προποντίδας, ενώ το ωδείο, ένας θεσμός 30 χρόνων, κινδυνεύει να διαλυθεί!!!

Απλήρωτοι παραμένουν οι καθηγητές του Δημοτικού Ωδείου Νέας Προποντίδας καθώς και όλοι οι καθηγητές του Πολιτιστικού – Αθλητικού Οργανισμού και των παραρτημάτων του, από ολόκληρη τη σχολική χρονιά 2010-2011, ενώ σε ερώτηση καθηγητή στον πρόεδρο του οργανισμού Κο Αναστάσιο Χατεδάκη για το πότε θα γίνουν οι πολυπόθητες πληρωμές, η απάντησή του ήταν επί λέξη: «Δεν έχετε ανάγκη εσείς οι μουσικάντηδες»!!!

Αυτή είναι η αντιμετώπιση της Δημοτικής μας αρχής προς τους εργαζομένους της και ως επί το πλείστον, δημότες και ψηφοφόρους της!!!

Δεν ιδρώνει το αυτάκι τους!!!

• Εάν κάποιος εργάζεται επί έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς να έχει πάρει φράγκο και βάζοντας και τα έξοδα μετακίνησης από το υστέρημά του
• Εάν κάποιος ζει και μεγαλώνει τα παιδιά του από το επάγγελμα, πληρώνει τις υποχρεώσεις του, τράπεζες, στεγαστικά, έξοδα διαβίωσης κ.τ.λ.

Η κατάστασή μας , δηλώνουν οι καθηγητές, έχει φτάσει στο απροχώρητο ενώ σε συνάντησή τους, καθηγητές που μετακινούνται από Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να μην ξεκινήσουν τα μαθήματα της νέας σχολικής χρονιάς εάν δεν γίνει η αποπληρωμή της προηγούμενης.

Κινδυνεύει λοιπόν να διαλυθεί το ωδείο μας, ένας θεσμός 30 χρόνων;

Ας μας απαντήσουν ο πρόεδρος, κύριος Χατεδάκης, ο αντιδήμαρχος, κύριος Καρράς, ο δήμαρχος κύριος Ιορδανίδης:

• Μήπως υπάρχει κάποια σκοπιμότητα που έχει το ζητούμενο να βυθίσει τον πολιτισμό μας στα Τάρταρα;
• Ή να προβληθεί ο ιδιωτικός τομέας χαντακώνοντας τον οργανισμό του δήμου;
• Πότε θα πληρωθούν οι καθηγητές επιτέλους;
• Υπάρχουν χρήματα; Και αν υπάρχουν, ποιες είναι αυτές οι αδιάβλητες διαδικασίες που μας κρατούν στην ανέχεια εδώ και ένα χρόνο;
• Ενδιαφέρεστε για την κατάστασή μας πραγματικά; Και αν όντως ενδιαφέρεστε, γιατί κύριε Χατεδάκη δεν μεταβαίνετε αυτοπροσώπως στον Πολύγυρο ή ακόμη και στο Υπουργείο Πολιτισμού εάν είναι απαραίτητο για να δώσετε μια λύση στο θέμα μας; Έστω να δείξετε ότι κάνατε κάποια προσπάθεια παρά μένετε στρογγυλοκαθούμενος στην καρέκλα σας τόσους μήνες, αντιμετωπίζοντάς μας με χλευασμό και ψυχρό χιούμορ τη στιγμή που εμείς δεν έχουμε να φάμε;
• Πόσο στοίχισε η ανακαίνιση των γραφείων σας κύριε Χατεδάκη;
• Πως εξαγγείλατε με δημοσίευμά σας την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς εφ’ όσον δεν ξέρετε τι σας γίνεται;
• Αναλαμβάνετε την ευθύνη απέναντι στους δημότες σας σε περίπτωση που διαλυθεί το ωδείο, ένας θεσμός 30 χρόνων, και με ποιον τρόπο;

Εμείς, οι καθηγητές του Πολιτιστικού – Αθλητικού Οργανισμού Νέας Προποντίδας και των παραρτημάτων του, εδώ και ένα χρόνο έχουμε εξαντλήσει το κουράγιο και την υπομονή μας και δεν αντέχουμε πλέον:

• Να ταΐζουμε τα παιδιά μας πατάτες και μακαρόνια
• Να μας κόβουν το ρεύμα και το τηλέφωνο
• Να μας κυνηγούν οι τράπεζες για απλήρωτες δόσεις και να κινδυνεύουμε να χάσουμε τα σπίτια μας
• Να πεταγόμαστε στον ύπνο μας από το άγχος και την απόγνωση
• Να ζούμε μέσα στην ανέχεια

και απαιτούμε υπεύθυνες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματά μας καθώς και την άμεση αποπληρωμή των μισθών που μας οφείλετε.

Σας εκλέξαμε να μας αντιπροσωπεύετε, να μας νοιάζεστε και να μας προστατεύετε…
Αντ’ αυτού, μόνο χλευασμό, αδιαφορία και αναβολή έχουμε εκλάβει από μέρους σας…

Source

Αντιδράσεις προκαλεί η άρνηση του μουσείου “Madame Tussauds” στο Λονδίνο να απαγορέψει στους τουρίστες να χαιρετούν ναζιστικά δίπλα στο ομοίωμα του Χίτλερ.

Ζευγάρι Ισραηλινών κατά τη διάρκεια επίσκεψής τους στο μουσείο στο Λονδίνο είδαν δυο παιδιά να σηκώνουν το χέρι και τους απαθανάτισαν.

Το ζευγάρι, συγγενείς επιζόντων του Ολοκαυτώματος, παραπονέθηκε για τη συμπεριφορά των τουριστών χαρακτηρίζοντάς την ως επίδειξη αντισημιτισμού.

Αν και το μουσείο απολογήθηκε, αρνήθηκε να προβεί σε οποιαδήποτε απαγόρευση.

“Ενθαρρύνουμε τους επισκέπτες να αλληλεπιδρούν με τα ομοιώματα, εφόσον συμπεριφέρονται υπεύθυνα” ήταν η απάντηση.

Ωστόσο η απάντηση δεν ικανοποίησε και χαρακτηρίστηκε “άθλια” οργανώσεις που υπερασπίζονται τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Το ζευγάρι Ισραηλινών, επισκέφθηκε πριν λίγες ημέρες το μουσείο και χαρακτήρισε “ενοχλητική” την παρουσία του ομοιώματος του Χίτλερ.

“Όχι μόνο είναι ενοχλητικό να βλέπεις το ομοίωμα, αλλά διαπιστώσαμε έντρομοι ότι πολλοί τουρίστες πόζαραν χαιρετώντας ναζιστικά” έγραψαν στη λίστα παραπόνων.

Πρόσθεσαν μάλιστα ότι η εικόνα του Χίτλερ, δίπλα σε χαμογελαστούς τουρίστες ήταν αποκρουστική Μάλιστα, το ζευγάρι ζήτησε την απομάκρυνση του ομοιώματος.

Το κέρινο άγαλμα του χίτλερ στο παρελθόν βρισκόταν πίσω από τζάμι, καθώς είχαν σημειωθεί επιθέσεις και πολλοί έφτυναν, πετούσαν αυγά ή προκαλούσαν φθορές.

Το 2002 μεταφέρθηκε στη μεγάλη αίθουσα, απέναντι από τον “πατέρα της νίκης” στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Ουίνστον Τσόρτσιλ και το προστατευτικό τζάμι αφαιρέθηκε.

ΠΗΓΗ: news247.gr

Source

Source