Το διαγωνισμό διοργάνωσαν ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) και η Διεθνής Ένωση Αρχιτεκτόνων (UIA). Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή,«αυτό είναι ένα ευχάριστο σχολικό συγκρότημα, το οποίο τα μικρά παιδιά και οι μαθητές θα απολαύσουν πραγματικά. Φέρνει τη φύση μέσα στην καρδιά του σχεδιασμού του και ταυτόχρονα το περιβάλλον του προσφέρει διαφορετικά ερεθίσματα και εμπνέει. Τα παιδιά του νηπιαγωγείου θα απολαύσουν ιδιαίτερα τους ξεχωριστούς χώρους ανάπαυσης, τα πέτρινα μιτάτα. Επιπλέον, οι αυλές και η διάταξη του σχολείου θα κάνουν το κτίριο εύκολο στη χρήση».

Τα υπόλοιπα βραβεία
Το δεύτερο βραβείο απονεμήθηκε για την πρόταση του αρχιτέκτονα Πλάτωνα Ησαΐα και το τρίτο για την πρόταση του έλληνα καθηγητή του πανεπιστημίου Ράιερσον του Τορόντο, Ταϊμούρ Μπάλμπαα. Η επιλογή έγινε από εννιαμελή διεθνή επιτροπή και η ομάδα που απέσπασε το πρώτο βραβείο θα υπογράψει σύμβαση με τον ΟΣΚ για την υλοποίηση της μελέτης.

Τι προβλέπει η μελέτη
Αυλές, στοές και μιτάτα όπου θα ξεκουράζονται τα παιδιά το μεσημέρι, υλικά όπως ο πηλός, βιοκλιματική αρχιτεκτονική, φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες που θα καθιστούν σχεδόν αυτόνομο ενεργειακά το σχολικό συγκρότημα, σύστημα συλλογής ομβρίων υδάτων και επεξεργασίας υγρών λυμάτων με καλαμιές και υδρόφιλα δένδρα προβλέπονται στη μελέτη. Σύμφωνα με τους μελετητές, ο πηλός είναι το ιδανικό υλικό για θερμοχωρητικότητα, ενώ δόθηκε μεγάλη σημασία στο ζήτημα της ανακυκλωσιμότητας των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν, καθώς και στην αποφυγή εκείνων με τοξικούς ρύπους.
«Στόχος μας ήταν, μέσα από τη λύση αυτή, να δώσουμε χαρά στους νεαρούς μαθητές και να προσθέσουμε ένα λιθαράκι στην αλλαγή της εκπαίδευσης στην Ελλάδα», δήλωσε η επικεφαλής της ομάδας, Θεοδώρα Κυριαφίνη. Για το project, με τις κυρίες Θ. Κυριαφίνη και Φ. Λυμπεριάδου συνεργάστηκαν οι αρχιτέκτονες Ευγενία – Χριστίνα Μαλέζη, Ηλέκτρα Θεοδώρου – Κεφαλλονίτη και Αλεξάνδρα Ιωσηφίδου. Επίσης, οι: Πασχάλης Γαλάνης στο 3D Visualization, Νικόλαος Πρωτόγερος ώς σύμβουλος περιβαλλοντικών θεμάτων, Ξενοφών Ζήσης ώς σύμβουλος ΑΠΕ και οι σύμβουλοι Μαρία Τσίτση, Θεοχάρης Ζάγκας και Θεοδώρα Ζάγκα.

ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: makthes.gr

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ: seeh-competition.gr

Source

Αξιοποιώντας το μικροκλίμα της περιοχής, ο βιοκλιματικός σχεδιασμός εκμεταλλεύεται την ηλιακή ενέργεια, άλλες ανανεώσιμες πηγές, αλλά και τα φυσικά φαινόμενα του κλίματος, με σκοπό την εξασφάλιση συνθηκών θερμικής και οπτικής άνεσης.

Ο αρχιτέκτονας José Luis Rodríguez Gil, σχεδίασε μία βιοκλιματική κατοικία με στόχο την ενσωμάτωση της, στην απότομη τοπογραφία του νησιού Granadilla, που χαρακτηρίζεται από τις συνεχείς αναβαθμίδες. Η κατοικία έχει ενσωματωθεί στο τοπίο του νησιού και εκμεταλλεύεται τα καιρικά φαινόμενα και την ηλιοφάνεια των Καναρίων νησιών, με αποτέλεσμα την σχεδόν μηδενική εκπομπή CO2.

Ένας πέτρινος τοίχος από βασάλτη που στηρίζει όλη την κατασκευή και έχει νότιο προσανατολισμό, είναι το κεντρικό σχεδιαστικό σημείο. Η κατασκευή είναι ελαφριά και ολοκληρώθηκε από επάλληλες στρώσεις από γαλβανισμένο χάλυβα και περιβλήματα από γυαλί. Φωτοβολταϊκά σώματα που είναι ενσωματωμένα στην οροφή, παράγουν την απαιτούμενη ενέργεια σε θέρμανση, ζεστό νερό και ηλεκτρισμό.

Τα τέσσερα υπνοδωμάτια και τα δύο μπάνια, τοποθετήθηκαν εν σειρά για να μη χαθούν άσκοπα τετραγωνικά μέτρα και με τον τοίχο από βασάλτη να διαχωρίζει την περιοχή διημέρευσης και ύπνου.

Τα δομικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή, ικανοποιούν τις αρχές της βιοκλιματικής κατασκευής, αποδίδοντας παράλληλα μία κατοικία ζεστή και γεμάτη θαλπωρή.

Στα 120 τ.μ. ο José Luis Rodríguez Gil, σχεδίασε μία οικολογική και άνετη κατοικία με σεβασμό στο περιβάλλον και συνολικό κόστος που δεν υπερβαίνει τις 108.000€.

ΠΗΓΗ: designhome.gr

Source

Η διαφορά του κομπ από το κτίσιμο με πλίνθους συνίσταται στην ευκολία της κατασκευής και την ελευθερία του σχεδιασμού. Εφόσον δεν απαιτούνται ίσιες φόρμες ή καλούπια το ίδιο το υλικό οδηγεί σε οργανικά σχήματα: καμπύλοι τοίχοι, θόλοι και αψίδες. Χτίζοντας με το κομπ είναι εμπειρία παρόμοια με γλυπτική με πηλό.

Τα γήινα σπίτια είναι δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα. Η αντοχή τους σε μια μεγάλη γκάμα καιρικών συνθηκών τα κάνει άνετα και βιώσιμα στα πιο κρύα κλίματα αλλά και συνθήκες ερήμου. Οι τοίχοι με πάχος που κυμαίνεται από 40 έως και 60 εκατοστά έχουν τεράστια θερμική μάζα και επαρκή μόνωση ειδική για χρήση παθητικών ηλιακών συστημάτων θέρμανσης. Απαιτείται ελάχιστη πρόσθετη θέρμανση τον χειμώνα και καθόλου ψύξη ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες. Το κομπ χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες ακόμη και στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες των βρετανικών ακτών στο ύψος των Αλεούτιων νήσων. Χιλιάδες άνετα και γραφικά σπίτια από κομπ στην Αγγλία κατοικούνται συνέχεια εδώ και αιώνες έχοντας μάλιστα και πολύ μεγάλη τρέχουσα εμπορική αξία.

Η αναγέννηση του κομπ ξεκίνησε στην Αμερική όπου απολαμβάνει μια συνεχώς αυξανόμενη δημοσιότητα όχι μόνο λόγω των παραπάνω αναφερομένων πλεονεκτημάτων αλλά και από την δυνατότητα που προσφέρει στον ιδιοκτήτη – κατασκευαστή να αποφύγει τα τεράστια οικονομικά φορτία και τις δεσμεύσεις που συνεπάγεται η αγορά κατοικίας.

Αυτή η αρχαία τεχνική δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά και βαριά μηχανήματα. Η γη είναι μη τοξική και τελείως ανακυκλώσιμη. Σ’ αυτή την εποχή της περιβαλλοντολογικής υποβάθμισης και της έλλειψης φυσικών πόρων με τις χιλιάδες κρυμμένες τοξίνες στα σπίτια μας δεν είναι λογικό να επιστρέψουμε στο πιο αθώο φθηνό και υγιεινό οικοδομικό υλικό;
Στο βιντεάκι που ακολουθεί ένας ημίγυμνος γίγαντας μιλάει για τον πηλό και το cob…

ΠΗΓΗ: cob.gr

Source

Στη βελτίωση της ζωής και του περιβάλλοντος για τους κατοίκους περιοχών με κλιματικό πρόβλημα, καθώς και στον περιορισμό της κατανάλωσης ενέργειας και την ανάσχεση της κλιματικής μεταβολής στοχεύει το Πρόγραμμα «Βιοκλιματικές Αστικές Αναπλάσεις» που παρουσιάστηκε σήμερα από την Υπουργό Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρμπίλη και τον Πρόεδρο του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΚΑΠΕ), Καθ. Μάνθο Σανταμούρη.

Source

Η πρόταση διακρίνεται για τη μελετημένη δομή των δύο τύπων κατοικίας και της παραλλαγής τους, η οποία επιτρέπει την ευέλικτη ένταξή τους σε τρεις ευθύγραμμους στοίχους. Ο κοινόχρηστος χώρος οριοθετείται από την τοποθέτηση των στοίχων-πτερύγων σε τριγωνική διάταξη στη περίμετρο του οικοπέδου και έτσι παραμένει ενιαίος, προστατευμένος και αναδεικνύεται ως πυρήνας της συλλογικής κατοίκησης. Επιλογές της βιοκλιματικής στρατηγικής σχεδιασμού είναι η διαμπερής οργάνωση των τύπων κατοικίας και η ομαδοποίησή τους σε στοίχους ώστε να υπάρχει συνεκμετάλλευση ενέργειας. Παρατηρείται περιορισμένη ανταπόκριση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσανατολισμού προς τον οποίον στρέφεται κάθε πτέρυγα. Οι κατασκευαστικές επιλογές πιστεύεται ότι δεν θα παρουσιάσουν προβλήματα για την υλοποίηση της πρότασης από τον Ο.Ε.Κ.

Β΄ Βραβείο Ντάλας Άρης, Κατσακιώρη Αλεξία, Γιαλιά Βασιλική

Πρόκειται για πρωτότυπη πρόταση ως προς τη σύλληψη και τον σχεδιασμό. Οι δύο τύποι κατοικιών συντίθενται από μοναδιαία δομικά στοιχεία -ονομάζονται “tubes”- τα οποία συνδυαζόμενα ανά ζεύγη στο χώρο στεγάζουν τη λειτουργία κατοίκησης, προσφέρουν διαμπερότητα, σκιασμό μέσω της υποχώρησης ως προς το γειτονικό “tube” και πλαισιώνουν το οπτικό μέτωπο στη κατεύθυνση Ανατολής-Δύσης. Η ικανοποίηση όλων αυτών των στόχων γίνεται με περιορισμένη επιτυχία στον τύπο κατοικίας Β, ο οποίος μειονεκτεί ως προς τη λειτουργία του,
Ο προσανατολισμός όλων των κατοικιών στον άξονα Ανατολής-Δύσης αποτελεί τη βασική στρατηγική βιοκλιματικού σχεδιασμού, λόγω όμως της ευρηματικής διάταξης των μονάδων στο οικόπεδο δεν δημιουργείται αίσθηση μονοτονίας. 

Γ΄ Βραβείο: Κακλαμάνης Γιάννης, Χρυσοχοΐδη Ελισάβετ

Κύρια επιλογή της πρότασης αποτελεί η ανάπτυξη των ζητούμενων τύπων κατοικιών σε ένα επίπεδο. Ως συνέπεια, για τη μετάβαση στις κατοικίες που τοποθετούνται στον όροφο δημιουργείται η ανάγκη ενός εξωτερικού δικτύου κλιμακοστασίων, ραμπών και υπαίθριων διαδρόμων, το οποίο εμπλουτίζει τη σύνθεση, αλλά επιβαρύνει τη πρόσβαση.
Η πρόταση διακρίνεται για την υψηλή αρχιτεκτονική ποιότητα των στοιχείων που έχουν μελετηθεί. 

Πηγές: www.archisearch.gr, www.heliarch.gr

Source

Λαμβάνοντας υπόψη τους «ηλιακούς χάρτες», όπου φαίνεται η γωνία πρόσπτωσης των ηλιακών ακτινών σε κάθε τόπο, για κάθε εποχή και την κάθε ώρα της ημέρας, καθορίζεται ο προσανατολισμός και το σχήμα του υπό κατασκευήν κτιρίου. Έτσι είναι δυνατόν το κτίριο να συλλέγει τη μέγιστη ηλιακή ακτινοβολία, όταν τη χρειάζεται(χειμώνας) και να την αποφεύγει όταν δεν είναι επιθυμητή(καλοκαίρι). Το χειμώνα ο ήλιος κινείται χαμηλά στον ορίζοντα στη μεριά του Νότου και έτσι μπορεί να διεισδύει βαθιά στο εσωτερικό των κτιρίων, μέσα από κατάλληλα ανοίγματα στη νότια πλευρά του. Το καλοκαίρι αντίθετα κινείται ψηλά πάνω από τις στέγες και έτσι η σκίαση των κτιρίων είναι εύκολη με ανάλογες οριζόντιες προεξοχές.

Ένα βιοκλιματικό κτίριο λοιπόν είναι «ανοιχτό» προς το Νότο και προστατευμένο από το Βορρά και χρησιμοποιεί παθητικά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ηλιακή ενέργεια κατά τους χειμερινούς μήνες. Αντίστοιχα το καλοκαίρι με τις νότιες προεξοχές της στέγης, τη κατακόρυφη προστατευτική σκίαση στην Ανατολή και κυρίως στη Δύση με πετάσματα ή βλάστηση επιτυγχάνεται αποτελεσματικά η προστασία του από τον ήλιο.

Ο σωστός αερισμός (διαμπερής και κυρίως κατακόρυφος και νυχτερινός) επιτυγχάνεται με μικρά βορινά ανοίγματα κοντά στο έδαφος και με μεγάλα νότια ανοίγματα στις ψηλότερες περιοχές του κτιρίου. Με τον τρόπο αυτό γίνεται χρήση των δροσερών καλοκαιρινών ρευμάτων του κάθε όπου(απόγειες και θαλάσσιες αύρες) και έχουμε πλήρη δροσισμό του κτιρίου, χωρίς να χρειάζεται μηχανικό και ενεργοβόρο κλιματισμό.

Η διάταξη των εσωτερικών χώρων γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε οι χώροι όπου βρισκόμαστε τις περισσότερες ώρες της ημέρας να βρίσκονται στην περιοχή ηλιασμού το χειμώνα και δροσισμού το καλοκαίρι. Οι βοηθητικοί χώροι να βρίσκονται στις πλευρές των δυσμενών προσανατολισμών(Βορράς-Δύση) και να προστατεύουν τους υπόλοιπους. Τα νότια τζάμια παγιδεύουν την ηλιακή ακτινοβολία στο εσωτερικό του κτιρίου και έτσι αυξάνεται η θερμοκρασία του εσωτερικού αέρα από τη μία, ενώ μεγάλο μέρος της απορροφάται από οικοδομικά υλικά που έχουν μεγάλη θερμοχωρητικότητα (πέτρες, πλακάκια, τούβλα κ.λ.π.). Αυτά τα υλικά αποτελούν την αποθήκη θερμότητας που «γεμίζει» την ημέρα και «αδειάζει» τη νύχτα, αποδίδοντας θερμική ενέργεια στον εσωτερικό χώρο, όταν υπάρχει καλή εξωτερική μόνωση.

Υπάρχουν βέβαια και επιπλέον παρεμβάσεις στο κτίριο ώστε να επιτυγχάνεται το βέλτιστο, είτε στη χειμερινή θερμική παγίδευση, είτε στον καλοκαιρινό δροσισμό. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι:

1. Τα «θερμοκήπια», που είναι νότιοι υαλόφρακτοι χώροι και που αν κατασκευασθούν σωστά εξασφαλίζουν σημαντική θερμότητα, η οποία μεταφέρεται στο εσωτερικό του κτιρίου από τον αέρα, μέσα από ενδιάμεσα ανοίγματα και θυρίδες.
2. Οι τοίχοι Trombe ή τοίχοι νερού, που είναι νότιοι τοίχοι ή δοχεία νερού σκούρου χρώματος οι οποίοι καλύπτονται από υαλοπίνακες. Θερμαίνονται και στη συνέχεια θερμαίνουν το χώρο που βρίσκεται πίσω τους, ενώ παράγουν και θερμό αέρα που διοχετεύεται στο εσωτερικό του κτιρίου μέσω θυρίδων.
3. Παθητικά συστήματα ψύξης: πρόκειται για διάφορες μεθόδους, κύρια με τη μεσολάβηση της φυσικής εξάτμισης του νερού, που ψύχουν τον εισερχόμενο στο κτίριο αέρα, όταν το κλίμα είναι θερμό και ξηρό.

Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα είναι τα σιντριβάνια, οι πισίνες, οι κουρτίνες νερού, ακόμη και το πότισμα. Ένα άλλο σύστημα ψύξης είναι αυτό που με τη βοήθεια υπεδάφιων σωληνώσεων, αναγκάζει τον εισερχόμενο αέρα να περνά κάτω από το έδαφος, όπου το καλοκαίρι έχουμε χαμηλότερες θερμοκρασίες και έτσι ψύχεται προτού εισέλθει στο κτίριο.

Επίσης εξωτερικά του κτιρίου φυτεύονται έγκαιρα στη βόρια πλευρά αειθαλή δένδρα ώστε να το προφυλάσσουν από τους βόρειους ανέμους και στη νότια πλευρά φυλλοβόλα δένδρα, ώστε τον χειμώνα να μην εμποδίζουν τον ήλιο και το καλοκαίρι να προκαλούν σκίαση.
Ένας σωστός βιοκλιματικός σχεδιασμός ενός κτιρίου μπορεί να καλύψει μέχρι και 60-70% των αναγκών για θέρμανση και δροσισμό, χωρίς αύξηση του κόστους κατασκευής.

Αν δε αποφασίσει κανείς να εκμεταλλευθεί την ηλιακή ή αιολική ενέργεια με φωτοβολταϊκή εγκατάσταση ή ανεμογεννήτρια, τότε μπορεί να καλύψει και σημαντικό μέρος των αναγκών του σε ηλεκτρική ενέργεια.

Πηγή: biooiko.com

Source

Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της οικολογικής δόμησης, η οποία ασχολείται με τον έλεγχο των περιβαλλοντικών παραμέτρων στο επίπεδο των κτιριακών μονάδων μελετώντας τις ακόλουθες κατευθύνσεις:

• Τη μελέτη του δομημένου περιβάλλοντος και των προβλημάτων που αυτό δημιουργεί (αύξηση θερμοκρασίας, συγκέντρωση αέριων ρύπων, δυσκολία στην κυκλοφορία αέρα)
• Τον σχεδιασμό των κτιρίων
• Την επιλογή των δομικών υλικών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις θερμικές και οπτικές τους ιδιότητες, όσο και την τοξικολογική τους δράση.

Βασικά στοιχεία του βιοκλιματικού σχεδιασμού κτιρίων αποτελούν τα παθητικά συστήματα, τα οποία αποτελούν δομικά στοιχεία ενός κτιρίου. Τα παθητικά συστήματα λειτουργούν χωρίς μηχανολογικά εξαρτήματα ή πρόσθετη παροχή ενέργειας και με φυσικό τρόπο θερμαίνουν, αλλά και δροσίζουν τα κτίρια. Χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

• Παθητικά ηλιακά συστήματα θέρμανσης
• Παθητικά συστήματα και τεχνικές φυσικού δροσισμού
• Συστήματα και τεχνικές φυσικού φωτισμού

Ο βιοκλιματικός σχεδιασμός ενός κτιρίου συνεπάγεται τη συνύπαρξη και συνδυασμένη λειτουργία όλων των παραπάνω συστημάτων, ώστε να συνδυάζουν θερμικά και οπτικά οφέλη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Εκτός από τα παθητικά συστήματα, μια πολύ σημαντική μέθοδο εξοικονόμησης ενέργειας σε ένα βιοκλιματικό κτίριο αποτελούν και τα ενεργητικά συστήματα, που χρησιμοποιούν μηχανικά μέσα για τη θέρμανση ή το δροσισμό κτιρίων, αξιοποιώντας την ηλιακή ενέργεια ή τις φυσικές δεξαμενές ψύξης. Στη κατηγορία αυτή ανήκουν οι ηλιακοί συλλέκτες θέρμανσης ή παροχής ζεστού νερού χρήσης, τα φωτοβολταϊκά στοιχεία κλπ.

Η εγκατάσταση όλων των παραπάνω συστημάτων αυξάνει ελαφρά το συνολικό κόστος κατασκευής του κτιρίου, το οποίο όμως αποσβένεται από την περιορισμένη χρήση μονάδων συμβατικής θέρμανσης και κλιματιστικών μονάδων.

Η βιοκλιματική είναι κλάδος της αρχιτεκτονικής που λαμβάνει υπ’ όψη τις επιταγές της οικολογίας και της βιωσιμότητας. Με τον όρο «βιοκλιματικός σχεδιασμός» εννοείται ο σχεδιασμός ο οποίος αποσκοπεί στην προστασία του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων. Το ζητούμενο είναι η ανέγερση κτιρίων, π.χ. βιομηχανικών μονάδων, κτιρίων γραφείων, κτιρίων κατοικίας, σχεδιασμένων έτσι ώστε αφενός να καλύπτονται πλήρως οι ενεργειακές τους ανάγκες και αφετέρου στο ετήσιο ισοζύγιο να είναι μηδενική η επιβάρυνση του περιβάλλοντος με εκπομπές βλαβερών για το περιβάλλον αερίων.

Επίσης, η ανέγερση κτιρίων των οποίων οι ενεργειακές ανάγκες στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης να καλύπτονται πλήρως μέσω συστημάτων εκμετάλλευσης των γεωθερμικών ενεργειακών πόρων, όπου η αναγκαία για τις αντλίες θερμότητας ηλεκτρική ενέργεια να παράγεται μέσω φωτοβολταϊκών στοιχείων. Τέλος, η ανέγερση κτιρίων στο πλαίσιο του συνήθους κόστους των κατασκευών, αλλά με σεβασμό στους περιορισμένους πόρους του φυσικού περιβάλλοντος.

Πηγή: el.wikipedia.org

Source