Από την Παρασκευή 4 Απριλίου 2014 και για 10 ημέρες, το διατηρητέο κτήριο της Ιονικής Τράπεζας, ιδιοκτησίας ALPHA BANK στην Πλατεία Ελευθερίας, θα φιλοξενήσει την Έκθεση Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών για τη Θεσσαλονίκη με τις προτάσεις 200 αρχιτεκτονικών ομάδων που συμμετείχαν στους διαγωνισμούς για την “Ανάπλαση της Πλατείας Ελευθερίας” και τη «Δημιουργία & Ανάκτηση Κοινόχρηστων και Κοινωφελών Χώρων και Ανάδειξη Χώρων “Τοπόσημου” που προκήρυξε ο Δήμος Θεσσαλονίκης για την πόλη.

Στόχος της Έκθεσης είναι η προσέλκυση του ενδιαφέροντος ενός διευρυμένου κοινού για την σύγχρονη αρχιτεκτονική, μέσω ενός διαφορετικού τρόπου έκθεσης με την δημιουργία μιας «εγκατάστασης», ενός μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος με στόχο την αλληλεπίδραση του με τους επισκέπτες, οι οποίοι καλούνται όχι απλώς να το «δουν» αλλά να το «βιώσουν». Για τον λόγο αυτό η έκθεση θα πλαισιωθεί με πλήθος δράσεων πολιτιστικού χαρακτήρα, εκδηλώσεις λόγου για θέματα που απασχολούν την αρχιτεκτονική και την πόλη και θα κορυφωθεί με τη συνάντηση του Πανελληνίου Συντονιστικού Οργάνου των Συλλόγων Αρχιτεκτόνων της χώρας, το Σάββατο και την Κυριακή 12 και 13 Απριλίου, στη Θεσσαλονίκη.

Στις εκδηλώσεις θα συζητηθούν το Θεσμικό Πλαίσιο των Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών, το ζήτημα της Πεζοδρόμησης της Λεωφόρου Νίκης, η Παρουσίαση των Ανασκαφών για το Μετρό και η Διεκδίκηση του Αρχαιολογικού Τοπίου στο Σταθμό Βενιζέλου, η Πόλη και το Ελληνικό Σινεμά, η Αποτύπωση της Ιστορικής και Συλλογικής Μνήμης στο Αστικό Τοπίο. Πειραματικά μουσικά σύνολα της πόλης θα πλαισιώσουν πολλές από τις εκδηλώσεις.

Η παρουσίαση των μελετών της έκθεσης και οι ομιλίες και οι συζητήσεις που θα πραγματοποιηθούν θα παρουσιασθούν στο βιβλίο / κατάλογο της διοργάνωσης, το οποίο φιλοδοξούμε να αποτελέσει μια συμβολή του ΣΑΘ στην προσπάθεια βελτίωσης του προγραμματισμού της πόλης μέσα από τη δημιουργική ματιά των αρχιτεκτόνων της.

Την εκδήλωση που διοργανώνεται με τη βοήθεια της ALPHA BANK Αστικών Ακινήτων και των Αντιδημαρχιών Αστικού Περιβάλλοντος & Ανακύκλωσης και Καθαριότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης, υποστηρίζουν χορηγικά σημαντικές επιχειρήσεις του κατασκευαστικού τομέα ενώ χορηγοί επικοινωνίας είναι πολλά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά μέσα της Θεσσαλονίκης.

Ευελπιστούμε σε μια πραγματικά ιδιαίτερη και σημαντική διοργάνωση.

ΠΗΓΗ: Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης Σ.Α.Θ.

————————————————————————–
* Για αντιγραφή/αναμετάδοση του συγκεκριμένου άρθρου και οποιουδήποτε επισυναπτόμενου αρχείου/φωτογραφίας, θα πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε αναφορά στην πηγή με το όνομα του συγκεκριμένου ιστολογίου (Νέα Μουδανιά Blog) με ενεργό link.

Source

Τον ερχόμενο Απρίλιο αναμένεται η δημοπράτηση του έργου ανάπλασης των οδών Πανεπιστημίου και Πατησίων, ενώ στο τέλος τους 2014 ξεκινούν οι πρώτες εργασίες -ανάθεσης- που πρόκειται να μετατρέψουν το κέντρο της πρωτεύουσας, σε δρόμους μεικτής κυκλοφορίας πεζών, ποδηλάτων, τραμ, ταξί και οχημάτων τροφοδοσίας.

Το φιλόδοξο έργο Rethink Athens επαναφέρει το πράσινο στο κέντρο της Αθήνας φυτεύοντας 800 δέντρα κατά μήκος της ανάπλασης, ενώ δημιουργεί το μεγαλύτερο δίκτυο συλλογής υδάτων στη Ν.Α. Ευρώπη, εξοικονομώντας ετησίως περί τα 24 εκατ. λίτρα νερού (όσο 10 πισίνες Ολυμπιακών διαστάσεων). Όπως προβλέπει το σχέδιο, ετησίως θα συλλέγονται συνολικά περί τα 14 εκατ. λίτρα βρόχινου νερού, σε ειδικούς ταμιευτήρες, τα οποία και θα εξασφαλίζουν 90 ημέρες αυτονομίας για τις υπηρεσίες καθαριότητας και ποτίσματος της περιοχής.

Ταυτόχρονα, οι πολίτες, από αύριο, 19 Φεβρουαρίου έως και τις 10 Μαρτίου 2014, έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τη Στοά Αρσακείου, όπου φιλοξενείται η Έκθεση «Rethink Athens: Η Αθήνα στο κέντρο», παρουσιάζοντας τις οριστικές μελέτες του έργου, για την ανασυγκρότηση του κέντρου της Αθήνας με άξονα την οδό Πανεπιστημίου.

Τα 19 ειδικά διαμορφωμένα καταστήματα της Στοάς Αρσακείου έχουν μετατραπεί σε χώρους έκθεσης, μελέτης και εκδηλώσεων. Μέσα από 42 ειδικά τεύχη, 12 video walls, ενημερωτικά έντυπα, ακριβείς φωτοαπεικονίσεις και αναρτημένα αρχιτεκτονικά σχέδια, η Έκθεση «Rethink Athens: Η Αθήνα στο κέντρο» θα δώσει την ευκαιρία στον επισκέπτη να ξεναγηθεί στο μέλλον της πόλης. Παράλληλα με τις οριστικές μελέτες του Rethink Athens, o επισκέπτης θα μπορεί να θαυμάσει αντίστοιχες αναπλάσεις σε άλλες μεγάλες πόλεις μέσα από την παρουσίαση των Ευρωπαϊκών Βραβείων Αστικού Δημόσιου Χώρου CCCB.

Στη διάρκεια της Έκθεσης, θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις, καθώς και ξεναγήσεις του κοινού από ειδικό επιστημονικό προσωπικό. Παράλληλα, θα λειτουργήσει ένα ανοιχτό εργαστήριο διαλέξεων και συζητήσεων για την πόλη σε τρία από τα καταστήματα της Στοάς. Για το αναλυτικό πρόγραμμα οι επισκέπτες θα μπορούν να ενημερώνονται μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του Rethink Athens (www.rethinkathens.org), την αντίστοιχη ιστοσελίδα στο Facebook (Facebook.com/RethinkAthens), καθώς και από σχετικές αναρτήσεις στις εισόδους της Έκθεσης.

ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Source

Φτάνοντας στο γεμάτο από ενθουσιώδεις φοιτητές αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη, όπου το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος θα παρουσίαζε την πρόταση που κέρδισε τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, περίμενα ότι οι εκπλήξεις θα ήταν δύο: καταρχήν η ανακοίνωση του νικητή και δεύτερον η ζωντανή σύνδεση με το γραφείο του σούπερσταρ της αρχιτεκτονικής Renzo Piano που σχεδιάζει το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος και ο οποίος θα ανακοίνωνε ποιος κέρδισε τον διαγωνισμό για το Κέντρο Επισκεπτών. Από τις 93 προτάσεις που υποβλήθηκαν η αρμόδια επιτροπή επέλεξε δέκα και εξ αυτών ο ίδιος ο Piano επέλεξε τους διακριθέντες και βέβαια τον πρώτο.

Εν τέλει όμως, την παράσταση ακόμη και από τον ίδιο τον Renzo Piano την έκλεψε κάτι άλλο, μια νέα γόνιμη τοπογραφία που σχηματίστηκε μέσα στο χώρο: η συναισθηματική, η αξιακή, αυτή των πρωτογενών ανθρώπινων χαρισμάτων και αναγκών. Είδαμε την ορμή, το ασίγαστο πάθος για δημιουργία και ευκαιρίες, την επιστροφή από το ατομικό στο συλλογικό – στην ανάγκη για ένταξη σε ομάδες. Ολα αυτά τα στοιχεία, μαζί προφανώς με τα ίδια τα σχέδια των φοιτητών έκαναν και τον ίδιο τον Renzo Piano να χειροκροτεί συνεχώς με ένα χαμόγελο που έκρυβε απίστευτη τρυφερότητα (και όχι, δεν νομίζω πως ήταν η ιδέα μου).

Να είσαι φοιτητής λοιπόν, σε έναν κλάδο που στην αγορά αποτελεί τη μεγάλη ουτοπία (ως γνωστόν οι αρχιτέκτονες δέχθηκαν πρώτοι και πολύ πριν την κρίση την οικονομική καταιγίδα) και να βλέπεις στη γιγαντοοθόνη σε ζωντανή σύνδεση τον Piano να ξεφυλλίζει τα σχέδιά σου, να μιλά με ενθουσιασμό για τη νέα ελληνική αρχιτεκτονική γραφή και στη συνέχεια να σε χειροκροτεί… Αυτή η συνθήκη κυριάρχησε στην αίθουσα, δίνοντας μια πρώτη νότα της υπόσχεσης (έννοιας περισσότερο ισχυρής πλέον από αυτήν του οράματος) για την έκρηξη της δημιουργίας και της σύνθεσης δυνάμεων που θέλει να προκαλέσει το Ιδρυμα Νιάρχος στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος στο Φάληρο.

Ο τριτοετής και ο τεταρτοετής που «κέρδισαν» τον Renzo

Νικητές ήταν δύο φοιτητές από διαφορετικές σχολές και πόλεις που συνεργάστηκαν με άγρια χαρά: οι Άγις-Παναγιώτης Μουρελάτος (Σχολή Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Πατρών) και Σπυρίδωνας Γιωτάκης (Σχολή Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο). Ο Renzo Piano είπε ότι το έργο τους είχε έντονα τα στοιχεία της προσβασιμότητας και του ανοιχτού ορίζοντα προς το χώρο και το κοινό. «Το Κέντρο Επισκεπτών θα αποτελέσει ουσιαστικά τον πρεσβευτή του Κέντρου Πολιτισμού» πρόσθεσε με νόημα, ενώ ευχήθηκε καλή τύχη στους νέους αρχιτέκτονες ομολογώντας πως και ο ίδιος αισθάνεται πάντα ως ένας νέος αρχιτέκτονας στο ξεκίνημά του.

Και ενώ στην αίθουσα τα χαμόγελα περίσσευαν και με κλεφτές ματιές έβλεπα χάδια στην πλάτη μεταξύ συγγενών, φίλων και συμμετεχόντων που διακρίθηκαν, τον λόγο πήραν οι νικητές: ένας τριτοετής και ένας τεταρτοετής που ξεκαθάρισαν εξαρχής: «Το σημαντικότερο πρόσωπο σε αυτή την εργασία που έκανα για τον διαγωνισμό ήταν ο φίλος μου. Αυτός που μαζί του έκανα την εργασία για τον διαγωνισμό – καίγοντας την εξεταστική… Ήταν μεγάλη μου χαρά που είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με τον παιδικό μου φίλο, πάντα το ήθελα». Το πρωτόφαντο λοιπόν και πάλι σε μια κοινωνία υπό κατάρρευση: η ανάγκη για συνεργασία, η τιμή στον άλλο, η τιμή στην έννοια της ομάδας. Συγκινητικό; Σίγουρα. Ελπιδοφόρο; Απόλυτα.

Το πρώτο βραβείο – μια ωδή στην ελευθερία

Με την αμηχανία και τη χαρά της νίκης, οι Αγις-Παναγιώτης Μουρελάτος και Σπυρίδωνας Γιωτάκης κάθισαν στη συνέχεια στο πάνελ και μίλησαν για το έργο τους ανεπιτήδευτα και με ειλικρίνεια: «Θέλαμε μια κίνηση που να επιτρέπει στον επισκέπτη να παρατηρήσει το εργοτάξιο, αυτό το μεταβαλλόμενο αστικό τοπίο. Ουσιαστικά να δει τη μεταβολή όλης της Αθήνας». Το σκεπτικό αυτό άλλωστε αποτελεί την ιδανική γέφυρα για το Ιδρυμα, όπως έσπευσε να εξηγήσει ο πασιφανώς ευτυχής διευθύνων σύμβουλος και γενικός διευθυντής του Κέντρου Γιάννης Τροχόπουλος: «Δεν μας ενδιαφέρουν οι παρατηρητές. Θέλουμε όσοι έρχονται να μην παρατηρούν αλλά να συμμετέχουν». Το Κέντρο Επισκεπτών αναμένεται να λειτουργήσει από τον Ιούλιο του 2013 και μέχρι την ολοκλήρωση του έργου, οπότε θα απομακρυνθεί. Αυτό το στοιχείο της προσωρινότητας προσδίδει μια αίσθηση γοητείας και ελευθερίας στο Κέντρο Επισκεπτών. Στόχος του είναι να στεγάσει όσους σπεύσουν για να ενημερωθούν για το έργο, αλλά και να φιλοξενήσει τις πρόδρομες δράσεις από τη Λυρική -και όχι μόνο – που θα λάβουν χώρα στο Κέντρο.

Στην έκθεση των συμμετοχών που ακολούθησε τη βράβευση, δεν ήταν λίγοι αυτοί που με απορία στάθηκαν μπροστά στην νικητήρια πρόταση. Σε κάποιους φάνηκε υπερβολικά απλή. Υπερβολικά «άδεια». Ο θρίαμβος της αφαίρεσης. Κι όμως, ήταν προφανές ότι για τον Renzo Piano δεν μέτρησε μόνο αυτή καθ’ αυτή η αρχιτεκτονική χειρονομία και τόλμη, αλλά πάνω απ’ όλα η απόδοση του πνεύματος του μεγάλου έργου – του μεγάλου στόχου: Τίποτα δεν πρέπει να στέκεται εμπόδιο ανάμεσα στον άνθρωπο και το έργο, το τοπίο, την πρόσκληση για συμμετοχή. Σύμφωνα με την επιτροπή: «Η βραβευμένη κατασκευή χαρακτηρίζεται από την καθαρότητα και την απλότητα της μορφής της, ενώ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εργονομικό και πρακτικό σχεδιασμό του Κέντρου Επισκεπτών ως ελαφρά και ανακυκλώσιμη εργοταξιακή κατασκευή. Η διάταξη του εσωτερικού χώρου είναι ιδιαίτερα ευέλικτη, επιτρέποντας πολλαπλές λειτουργίες στο εσωτερικό του, αλλά και επέκταση των λειτουργιών του στον υπαίθριο χώρο (Εσπλανάδα).»

Διαφάνεια, ανοίγματα, σχέση στοργής με το χώμα και ελεύθερο βλέμμα στην «καλή θέα» (τη σημειολογική bellavista) ήταν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της πρότασης που επέλεξε ο Piano. Διότι έτσι είναι: στην Αθήνα που έχει ανάγκη από δημιουργία και εφαλτήρια, οι εντυπωσιασμοί και ο ελιτισμός δεν είναι εφόδια, είναι εμπόδια. Φεύγοντας από το Μουσείο Μπενάκη, το πλατύ χαμόγελο του Piano με το αχνό γαλάζιο πουλόβερ και κυρίως το χειροκρότημα-υπόκλισή του στους νέους Ελληνες δημιουργούς, ήταν ήδη μια προίκα. Για τους νέους, για την Αθήνα.

Τα υπόλοιπα βραβεία

Η νικητήρια ομάδα θα λάβει ως χρηματικό βραβείο το ποσό των 18.000 ευρώ. Οι υπόλοιποι διακριθέντες του διαγωνισμού για το Κέντρο Επισκεπτών είναι οι εξής:

Δεύτερο βραβείο (φωτογραφία κάτω), με χρηματικό έπαθλο 13.200 ευρώ, λαμβάνουν οι:

Ξένη Στούμπου, Βαλεριάν-Αντώνιος Πορτοκάλης και Ιωάννης-Μακάριος Κουφόπουλος

(Σχολή Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Τρίτο βραβείο (φωτογραφία κάτω), με χρηματικό έπαθλο 8.800 ευρώ, λαμβάνουν οι:

Ηλίας Οικονομάκης και Αγγελος Σιαμπακούλης

(Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

Εύφημες Μνείες (βραβείο εξαγοράς), με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ έκαστη, λαμβάνουν οι παρακάτω ομάδες:

Κωνσταντίνος Τζιώρας, Αλέξιος-Γεώργιος Τσακαλάκης-Κάρκας και Βασίλειος Χαριτάτος

(Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Πατρών)

Αναστάσιος Θεοδωρακάκης, Μάριος Παπαδάκης και Κωνσταντίνος Νικολακόπουλος

(Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Πατρών)

Γεώργιος Παπαματθαιάκης, Αλίκη Καρανικόλα και Θεόδωρος Κούτρος

(Σχολή Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο).

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Source

Πολιτική παρέμβαση από το διάσημο ιταλό αρχιτέκτονα που ζει στη Νέα Υόρκη

«Ο Μπέπε Γκρίλο είναι ένας καλός άνθρωπος που απλώς παριστάνει τον άγριο», λεει ο παγκοσμίου φήμης Ιταλός αρχιτέκτονας Ρέντσο Πιάνο για τον ηγέτη του Κινήματος των Πέντε Αστέρων, του κόμματος που έκανε την έκπληξη στις πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία.

Source

Το «Sea Tree» (σ.σ. «Θαλάσσιο Δέντρο») είναι μια πλωτή δομή που εξέχει αρκετά από την επιφάνεια του νερού, η οποία αποτελείται από πολλαπλά επίπεδα τμήματα και σαν ένα τεράστιο «βαρίδι» παραμένει στη θέση της μέσα στη θάλασσα, ενώ μετακινείται ελαφρά από τον άνεμο και τα κύματα.

Για την κατασκευή του χρησιμοποιείται υπεράκτια τεχνολογία, παρόμοια με αυτήν που εφαρμόζεται στους πύργους αποθήκευσης πετρελαίου, και έτσι το «θαλάσσιο δέντρο» μπορεί να τοποθετηθεί τόσο στην ανοικτή θάλασσα όσο και σε συγκεκριμένες θέσεις σε ποτάμια, λίμνες, ακόμη και στον ωκεανό, και μάλιστα σε μεγάλο αριθμό δομών.

Η δομή χρησιμεύει ως βάση ανάπτυξης και ευδοκίμησης διάφορων ειδών χλωρίδας και πανίδας, συμπεριλαμβανομένων πτηνών, εντόμων, φυτών αλλά και πολλών θαλάσσιων οργανισμών, στο τμήμα που βρίσκεται μέσα στο νερό.

Σκοπός του καινοτόμου αυτού project είναι να βοηθήσει στην προστασία των φυσικών ενδιαιτημάτων στις αστικές περιοχές, δημιουργώντας μια -τρόπον τινά- φυσική «φωλιά» γι’ αυτά, αλλά και να ενισχύσει την πράσινη ανάπτυξη στις μεγαλουπόλεις και την κατ’ επέκταση προστασία τους περιβάλλοντος.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Source

Ο Simon Dale, ένας πιστός του κάν’ το μόνος σου, ξέρει! Έφτιαξε το εξοχικό του στο δάσος εξ ολοκλήρου από φυσικά και ανακυκλωμένα υλικά και ξόδεψε 3,410 ευρώ με δουλειά 4 μηνών γι’ αυτό το σπίτι, που μοιάζει πολύ με σπίτι των χόμπιτ από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

Ο Simon Dale έχτισε το σπίτι με τη βοήθεια του πεθερού του και φίλων του.

Χρειάστηκαν περίπου 1000-1500 ώρες εργασίας για να ολοκληρωθεί το έργο.

Το σπίτι χτίστηκε με τη μέγιστη δυνατή μέριμνα για το περιβάλλον. Σκάφτηκε στην πλαγιά ενός λόφου. Τα θεμέλια και οι τοίχοι φτιάχτηκαν από πέτρα και λάσπη από τις ανασκαφές. Ο σκελετός με κορμούς βελανιδιάς πάρθηκε από τα γύρω δάση. Δέματα από άχυρο χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των τοίχων, του δαπέδου και της σκεπής για μόνωση.

Ένα αλυσοπρίονο, ένα σφυρί και ένα καλέμι ήταν τα κύρια εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή.

Θεμέλια

Σκελετός

Στο σπίτι υπάρχει ένα φυσικό ψυγείο. Ψύχεται με τον αέρα που έρχεται από το υπέδαφος. Οι ένοικοι χρησιμοποιούν νερό από μια κοντινή πηγή. Ηλιακοί συλλέκτες παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την ηλεκτροδότηση. Το φως της ημέρας διεισδύει μέσω του φεγγίτη στην οροφή του σπιτιού.

Για τη θέρμανση χρησιμοποιείται ένα τζάκι.

Ο Simon Dale και η οικογένειά του μπροστά από το σπίτι

ΠΗΓΗ: peri-planomenos.blogspot.com

Source

Εικόνα εγκατάλειψης και άναρχης δόμησης παρουσιάζει το ιστορικό κέντρο της Φλώρινας. Δεκάδες κτίσματα του 19ου αιώνα είναι υπό κατάρρευση και πολυώροφες πολυκατοικίες αμφιβόλου αισθητικής «σφηνώνονται» ανάμεσά τους.

Τα παραπάνω διαπιστώνουν οι αρχιτέκτονες Σοφοκλής Κωτσόπουλος, Ειρήνη Τζηρίνη και Ευθαλία Τσαπάνου- Κωτσοπούλου σε έρευνα που διενήργησαν στην περιοχή και θα παρουσιάσουν στο συνέδριο «Δημόσιος χώρος… αναζητείται».

Η συνοικία Βαρόσι στο ιστορικό κέντρο της Φλώρινας ήταν κατά το 19ο αιώνα το ζωτικότερο και πλέον εμπορικό κομμάτι της πόλης. Σήμερα, η περιοχή δεν θυμίζει τίποτα από την αλλοτινή της δόξα. Τώρα είναι αφημένο στην τύχη του και την εργολαβική εξέλιξη, παρατηρούν οι αρχιτέκτονες.

Η έρευνα των τριών αρχιτεκτόνων περιλαμβάνει μια πρόταση εξυγίανσης της συνοικίας Βαρόσι, με αρχιτεκτονική παρέμβαση σε ένα τμήμα αυτής επί του παραποτάμιου άξονα.

Σχετικά με την οικονομική βιωσιμότητα της πρότασης, οι μελετητές προτείνουν την ένταξη της χρηματοδότησής της σε ευρωπαϊκά προγράμματα.

Το πρώτο συνέδριο «Δημόσιος χώρος… αναζητείται» διοργανώνει από τις 20 ως τις 22 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος/ Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με τη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και τα Τμήματα Αρχιτεκτόνων των Πολυτεχνικών Σχολών των Πανεπιστημίων ΑΠΘ, Δημοκρίτειου, Πατρών, Θεσσαλίας και του Πολυτεχνείου Κρήτης.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Source

Αρχιτεκτονική πρόταση, που θα παρουσιαστεί σε συνέδριο του ΤΕΕ, προτείνει την κατασκευή ενός κρεμαστού κήπου επάνω από την Εγνατία οδό. Στα πεζοδρόμια θα υπάρχουν καθίσματα, παρτέρια, αλλά και σκάλες, από τις οποίες θα ανεβαίνουν οι περαστικοί στο πάρκο και θα θαυμάζουν την πλούσια βλάστηση.

Κατευθύνεστε με το αυτοκίνητό σας από την οδό Μοναστηρίου προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης και, μόλις εισέρχεστε στην οδό Εγνατία, ξαφνικά βρίσκεστε κάτω από έναν κήπο που κρέμεται στον αέρα με συρματοπλέγματα! Στα πεζοδρόμια υπάρχουν καθίσματα, παρτέρια, αλλά και σκάλες, από τις οποίες ανεβαίνουν οι περαστικοί στο πάρκο και θαυμάζουν την πλούσια βλάστηση. Οι κάτοικοι που διαμένουν στους υψηλούς ορόφους των πολυκατοικιών της Εγνατίας βγαίνουν στα μπαλκόνια και κοιτάζοντας προς τα κάτω δεν αντικρίζουν το μποτιλιάρισμα αλλά ένα ανθισμένο τοπίο!
Το σενάριο δεν αποτελεί περιγραφή ενός λογοτεχνικού μυθιστορήματος αλλά είναι ο κεντρικός πυρήνας αρχιτεκτονικής μελέτης-πρότασης της κ. Αριάδνης Καλοκύρη και των συνεργατών της για την αξιοποίηση του εναέριου αστικού κενού του δρόμου της Εγνατίας. Η μελέτη θα παρουσιαστεί στο πρώτο επιστημονικό συνέδριο, με τίτλο “Δημόσιος χώρος… αναζητείται”, που διοργανώνεται από το Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ και θα γίνει από τις 20 έως τις 22 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη. Το συνέδριο επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο όλες τις πλευρές των νέων δεδομένων γύρω από τον δημόσιο αστικό χώρο, τη μεταβλητότητα και τα σημερινά ρευστά του όρια, τις νέες νοηματοδοτήσεις του, αλλά και τα υπαρκτά και δεδομένα προβλήματα της διαχείρισης και της λειτουργίας του στις ελληνικές πόλεις.
Οι αρχιτέκτονες υποστηρίζουν στη μελέτη ότι το κενό του δρόμου θα μπορούσε να μετατραπεί σε αξιοποιήσιμο δημόσιο χώρο είτε με τοπικές παρεμβολές, όπως μικρές φυτεμένες γέφυρες, εναέριες πλατείες, παρατηρητήρια και χώρους εκθέσεων, είτε με συνεχείς παρεμβάσεις, όπως η δημιουργία ενός εναέριου αστικού δικτύου που θα λειτουργεί αποκλειστικά για τους πεζούς και θα περιλαμβάνει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Ερεύνησαν τη δημιουργία ενός αναρτημένου κήπου, “με το οποίο η φύση επιστρέφει σε ένα άλλο, ανυψωμένο επίπεδο, με πλούσια βλάστηση, που προσφέρει ελεύθερο χώρο στα πυκνά αστικά κέντρα. Ένα πάρκο που, ακόμα και χωρίς επισκέπτες, εξακολουθεί να αναβαθμίζει ποιοτικά και αισθητικά την πόλη, παρέχοντας οξυγόνο και φιλτράροντας τόσο τα καυσαέρια όσο και τον θόρυβο του δρόμου”, όπως επισημαίνει η κ. Καλοκύρη στη μελέτη.

Η κατασκευή του πάρκου
Στην πρόταση εφαρμογής της ιδέας του εναέριου πάρκου στην Εγνατία οι μελετητές δούλεψαν με βάση έναν συγκεκριμένο τύπο, ο οποίος μπορεί να επαναλαμβάνεται, να μεταβάλλεται και να προσαρμόζεται ανάλογα με τον δρόμο στον οποίο εγκαθίσταται. “Το πάρκο κρέμεται με συρματόσχοινα από μία σειρά τόξων – κοιλοδοκών. Τα τόξα πακτώνονται στο πεζοδρόμιο σχηματίζοντας καθίσματα και παρτέρια. Η συνολική μορφή ακολουθεί τη γενική στατική και λειτουργική επίλυση. Για να αποφευχθούν οι πιθανές ταλαντώσεις, τα τόξα είναι συνδεδεμένα ανά ζεύγη. Οι προσβάσεις είναι εύκολες και συχνές, με σκάλες (απλές και κυλιόμενες) και ιδίως με ανελκυστήρες που ανεβάζουν τους περαστικούς από τα πεζοδρόμια στο υπέργειο πάρκο. Η θέα από τους ορόφους των πολυκατοικιών είναι ενός ανθισμένου τοπίου και όχι ενός πολύβουου αυτοκινητόδρομου. Τα καταστήματα των ισογείων αναβαθμίζονται, από τη στιγμή που το πάρκο αποτελεί πόλο έλξης για τους περαστικούς”.
Η βλάστηση στο πάρκο, σύμφωνα με την μελέτη, είναι πλούσια και, ανάλογα με το ύψος και το βάθος της, επηρεάζει τις εσωτερικές κλίσεις του πάρκου, διαμορφώνοντας ενδιαφέρουσες διαδρομές και υψομετρικές διακυμάνσεις. Προτείνονται φυτεμένα κρεμαστά στέγαστρα. Το δάπεδο είναι κατά διαστήματα διάτρητο, για τον φυσικό φωτισμό του δρόμου. Παράλληλα, οι διαφορετικές κλίσεις των παρτεριών σχηματίζουν σχισμές, για επιπλέον έμμεσο φωτισμό και αερισμό. Στο επίπεδο του δρόμου, η κατασκευή διαθέτει διαμορφωμένες στάσεις λεωφορείων, ενώ έχει ενσωματωμένα ηλιακά φώτα και φανάρια, για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας. Τα πεζοδρόμια επιβαρύνονται μόνο στα σημεία της πάκτωσης. Υπογείως, προβλέπονται δεξαμενές για τη συλλογή και επαναχρησιμοποίηση του νερού της βροχής, για το πότισμα των φυτών.
Η κ. Αριάδνη Καλοκύρη επέλεξε για παράδειγμα εφαρμογής της μελέτης την οδό Εγνατία, στο τμήμα που τέμνεται με την Αγίας Σοφίας, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, “με κριτήρια αντικειμενικά, αφού, λόγω μεγέθους, θέσης και είδους πέριξ κτιρίων, αποτελεί χαρακτηριστικό τύπο δρόμου για την ανάπτυξη αυτού του πάρκου. Επιλέχθηκε ωστόσο και με υποκειμενικά κριτήρια, ως σημείο προσωπικής εκκίνησης, ζωής, περάσματος, παρατήρησης. Παρ’ όλα αυτά, το πάρκο διατηρεί τον τυπολογικό του χαρακτήρα και δεν επηρεάζεται από τον γύρω χώρο και τις αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως ο σταθμός του μετρό”, όπως υποστηρίζει.

Η διοργάνωση του ΤΕΕ/ΤΚΜ
Η διοργάνωση του ΤΕΕ/ΤΚΜ για τον δημόσιο χώρο περιλαμβάνει: (α) επιστημονικό συνέδριο με 124 εισηγήσεις, ειδικούς προσκεκλημένους και στρογγυλά τραπέζια, (β) έκθεση βραβευμένου αρχιτεκτονικού έργου των τελευταίων 30 ετών για τον δημόσιο χώρο με 100 συνολικά συμμετοχές και (γ) εργαστήρια σχεδιασμού προεπιλεγμένων δημόσιων χώρων από ομάδες φοιτητών των αρχιτεκτονικών σχολών.
Οι τόποι της διοργάνωσης διασπείρονται στην πόλη, καθώς το συνέδριο και η έκθεση αρχιτεκτονικού έργου θα διεξαχθούν στους χώρους των αποθηκών του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, τα στρογγυλά τραπέζια στο κτίριο του Τεχνικού Επιμελητηρίου και τα εργαστήρια στους χώρους του νέου δημαρχείου Θεσσαλονίκης. Την διοργάνωση υποστηρίζουν επιπλέον το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, η ΕΑΧΑ (Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας και Αναπλάσεις), ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης καθώς και δήμοι.

ΠΗΓΗ: makthes.gr

Source

Το διατείχισμα της Κασσανδρείας αποτελεί το σημαντικότερο οχυρωματικό έργο στη Χαλκιδική. Εντάσσεται στα μεγάλα έργα του Ιουστινιανού, όπως αναφέρει ο ιστορικός Προκόπιος, και διατηρείται στο μεγαλύτερο τμήμα του. Η συνέχιση των ανασκαφών, η αναστήλωση και αποκατάσταση του τείχους, οι διαμορφώσεις του περιβάλλοντος χώρου θα αναδείξουν το σημαντικότατο αυτό μνημείο και συγχρόνως θα το καταστήσουν προσεγγίσιμο και ευανάγνωστο στους χιλιάδες επισκέπτες της Χαλκιδικής.

Το έργο περιλαμβάνει τους πύργους 10 (πύλη εισόδου), 14, 19 και την άμεση γειτονία τους. Η είσοδος στο διατείχισμα βρισκόταν στο κέντρο περίπου του ισθμού. Πρόκειται για μια τοξωτή πύλη πάνω από την οποία υψωνόταν ο πύργος 10. Μεγάλα και ογκώδη τμήματα των τοιχοποιιών του πύργου έχουν καταπέσει ή έχουν μετατοπιστεί από τη θέση τους και ισορροπούν σήμερα στηριζόμενα μεταξύ τους. Οι πύργοι 14 και 19 είναι οι ψηλότερα σωζόμενοι πύργοι του δυτικού μέρους του διατειχίσματος και παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα συντήρησης και στερέωσης, ενώ έχουν δυνατότητες για άμεση ανάδειξη.

Η μελέτη της 10ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων που αφορά την προστασία και  ανάδειξη του διατειχίσματος της Ποτίδαιας και όλου του αρχαιολογικού χώρου στην παραλία του τοπικού διαμερίσματος είχε παρουσιαστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Μουδανιών το Νοέμβριο του 2009. Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου τότε συμμετείχαν και εκπρόσωποι φορέων και κάτοικοι της Ποτίδαιας.

Ο προϊστάμενος της 10ης Εφορίας Ιωάννης Ταβλάκης είχε παρουσιάσει την  ολοκληρωμένη μελέτη που έχει εκπονήσει η υπηρεσία του, σύμφωνα με την οποία περιλαμβάνονται παρεμβάσεις που προστατεύουν και αναδεικνύουν την περιοχή. Παράλληλα οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι κάτοικοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σχετικό βίντεο εικονικής πραγματικότητας για το πως θα είναι η παραθαλάσσια ζώνη της Ποτίδαιας αν εφαρμοστεί η συγκεκριμένη μελέτη.

«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική μελέτη, ο προϋπολογισμός της οποίας ανέρχεται στα 10 εκατομμύρια ευρώ. Οι μελετητές μας, επειδή γνωρίζουν ότι είναι δύσκολο να χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου το έργο, «έσπασαν» τη μελέτη σε τρεις φάσεις, προκειμένου να γίνει ευκολότερη η χρηματοδότηση του έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση» ανέφερε ο κ.Ταβλάκης.

Τι προβλέπει η συνολική μελέτη
Οι μελετητές προτείνουν να κατασκευαστεί «αρχαιολογικός περίπατος» σε επαφή με την εξωτερική πλευρά του τείχους, καθιστώντας ορατή την κύρια όψη του, σ΄ όλα τα τμήματά του. Οι ιδιαιτερότητες της σχέσης του μνημείου με το τοπίο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη κλίμακα του έργου, οδήγησαν στην αντιμετώπιση της μελέτης σε τέσσερις διακριτούς τομείς.
Στον πρώτο τομέα, όπου και η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο, προτείνεται η τοποθέτηση περιπτέρου υποδοχής επισκεπτών, καθιστικού και ενημερωτικών πινακίδων, η διαμόρφωση χώρου στάθμευσης και η δημιουργία ξύλινης πλατφόρμας στην εξωτερική πλευρά του τείχους και στη στάθμη του αρχικού του εδάφους.

Στο δεύτερο τομέα, ο οποίος περιλαμβάνει το τμήμα του τείχους, που απέχει σημαντικά από την ακτογραμμή, προτείνεται η πεζοδρόμηση του παραλιακού άξονα, ώστε να λειτουργήσει ως συνέχεια του “αρχαιολογικού περιπάτου”, καθώς και συμπληρωματικά η δημιουργία ποδηλατοδρόμου.

Στον τρίτο τομέα, δηλαδή στην περιοχή όπου ο δρόμος απομακρύνεται αρκετά από το τείχος, γίνεται μια νέα χάραξη περιπάτου με πάρκο, μονοπάτια και καθιστικά.
Στον τέταρτο (την περιοχή του διατειχίσματος που βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στο νερό), η διαδρομή εκτρέπεται πάνω στο τείχος μέσω της διαμόρφωσης μιας επίπεδης επιφάνειας.
Ο “αρχαιολογικός περίπατος” ολοκληρώνεται στον «Πύργο του Θερμαϊκού», ο οποίος, λόγω του μεγάλου ύψους του, είναι δυνατό να λειτουργήσει ως παρατηρητήριο της περιοχής. «Πρόκειται για μια πρόταση ανάδειξης του μνημείου χωρίς συνέπειες στην αρχαιολογική φυσιογνωμία του. Αντίθετα, γίνεται συστηματική προσπάθεια να ενταχθεί το μνημείο στα δρώμενα του οικισμού» είπε ο κ.Ταβλάκης.

Ιστορικά
Το διατείχισμα, αποτελούσε σημαντικό οχυρωματικό έργο για την προστασία της Κασσανδρείας, πόλης που έχτισε ο Κάσσανδρος το 316 π.Χ. στη θέση της αρχαίας Ποτίδαιας. Στις γραπτές πηγές το διατείχισμα μνημονεύεται για πρώτη φορά από τον ιστορικό Προκόπιο τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο οποίος το χαρακτηρίζει ως μεγάλο έργο του Ιουστινιανού, που αν και ήταν παλαιότερο, όταν καταστράφηκε, ανακατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου.

Σε κάτοψη το διατείχισμα αναπτύσσεται σε μήκος περίπου 1.200 μέτρων, που εκτείνεται από τον Τορωναίο Κόλπο στα ανατολικά, έως το Θερμαϊκό στα δυτικά. Οι μελετητές υπογράμμισαν ότι η μελέτη αντιμετωπίζει συνολικά το πρόβλημα που παρατηρείται στην Ποτίδαια και παράλληλα θα δημιουργήσει ένα σημαντικό πόλο έλξης τουριστών που θα έχουν ευκαιρία να περιηγηθούν στις αρχαιότητες.

Της Μαρίας Παπαδημητρίου

ΠΗΓΗ: halkidikinews.gr

Source

Στα Νέα Φλογητά του Δήμου Νέας Προποντίδας, σε ένα μνημειακό σύνολο διατηρητέων κτηρίων, θα στεγαστεί ένα μεγάλο μουσείο βυζαντινών ευρημάτων της περιοχής.

Πρόκειται για πολύτιμα έργα τέχνης που έχουν βρεθεί στις ανασκαφές των 35 τελευταίων χρόνων της 10ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και παραμένουν κλεισμένα σε αποθήκες. Ετοιμάζεται ακόμη ένας μικρότερος επισκέψιμος χώρος, αφιερωμένος εξ ολοκλήρου στα μοναστήρια του Αγίου Ορους. Εκεί θα προσφέρεται μια «βόλτα» στις ιστορικές μονές με σύγχρονα μέσα: μια τεράστια μακέτα, ψηφιακές απεικονίσεις και βιντεοπροβολές. Το τρίτο μουσείο θα είναι υπαίθριο και θα συμπληρώνει τα άλλα δύο. Αν προστεθεί και το Ανοιχτό Εργαστήριο Συντήρησης Εικόνων και Χειρογράφων, που ήδη λειτουργεί και το επισκέπτεται το κοινό, έχει κανείς την πλήρη εικόνα ενός πολυδύναμου πολιτιστικού κέντρου, που θα προσφέρεται για όλη την οικογένεια και ως περίπατος σε έναν οργανωμένο κήπο έκτασης 28 στρεμμάτων με ένα παραδοσιακό καφενείο.

….>>> (Δείτε παρακάτω τη συνέχεια)

Αξιοποίηση

Τα κτήρια άρχισαν να αναστηλώνονται από το 2002, με τη γενναία χρηματοδότηση του υπουργείου Πολιτισμού και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ως το 1922 αποτελούσαν μετόχια αγιορείτικων μοναστηριών. Τους είχαν παραχωρηθεί ως καλλιεργήσιμη γη. Είχαν όμως εγκαταλειφθεί οι εκτάσεις και τα κτήρια είχαν σε μεγάλο βαθμό καταρρεύσει. Ετσι περιήλθαν στη δικαιοδοσία του υπουργείου Πολιτισμού, δηλαδή στην ευθύνη της 10ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και εντάχθηκαν σε ένα μεγάλο πρόγραμμα αξιοποίησης και ανάδειξης της βυζαντινής και χριστιανικής κληρονομιάς της Χαλκιδικής.

Το πρόγραμμα αυτό συνεχίζεται τώρα με κύρια πηγή χρηματοδότησης το ΕΣΠΑ. Η υλοποίηση των τριών-τεσσάρων τελευταίων μελετών θα απορροφήσει συνολικά 2 εκατ. ευρώ. Ετσι στα Νέα Φλογητά «αναδύεται» λίγο λίγο το Κέντρο Βυζαντινού Πολιτισμού Χαλκιδικής, με την επωνυμία «Ιουστινιανός». Ονομα βαρύ για έναν χώρο που θέλει να προσελκύσει ένα ευρύ, λαϊκό κοινό.

Γιατί επελέγη το όνομα του Βυζαντινού αυτοκράτορα;

«Για λόγους ιστορικούς» μάς λέει ο έφορος αρχαιοτήτων της περιοχής, Ιωάννης Ταβλάκης: «Γιατί ο Ιουστινιανός Α’ (527-565) βοήθησε όσο κανείς άλλος στην άμυνα της χερσονήσου της Κασσάνδρας στη Χαλκιδική. Εχτισε τείχος μήκους 1.200 μέτρων, με 21 πύργους, σε αντικατάσταση παλαιότερων οχυρώσεων, που είχαν καταστραφεί. Το οχυρωματικό αυτό έργο θεωρείται ένα από τα μεγάλα έργα του Ιουστινιανού. Εχουμε ακόμη και σήμερα κατάλοιπα του διατειχίσματος κατά μήκος της σύγχρονης διώρυγας της Ποτίδαιας. Με κριτήριο, λοιπόν, τη σημασία της πολιτικής του αυτοκράτορα Ιουστινιανού για την περιοχή της Χαλκιδικής, επιλέξαμε να δώσουμε το όνομά του στο Κέντρο Βυζαντινού Πολιτισμού Χαλκιδικής στα Ν. Φλογητά, όπου ετοιμαζόμαστε να παρουσιάσουμε ευρήματα που έχουν συγκεντρωθεί στις αποθήκες της Εφορείας από το 1973, έτος ίδρυσής της, μέχρι σήμερα».

Ολη η εγκατάσταση βρίσκεται σε μια πανέμορφη περιοχή, σε κοντινή απόσταση από τον σύγχρονο οικισμό των Νέων Φλογητών. Σε μια διετία η έκταση αυτή αναμένεται να έχει γίνει ένα πρότυπο πάρκο πολιτισμού και αναψυχής. Δεν είναι άγνωστο στο κοινό, καθώς το επισκέπτονται ήδη, θαυμάζοντας το επιβλητικό, μετά την αναστήλωσή του (2006-2009), διώροφο κεντρικό κτήριο, που χτίστηκε το 1884 και το 1920 στέγασε ένα νοσοκομείο. Στα 2.000 τ.μ. του δομημένου αυτού χώρου θα στεγαστεί το Μουσείο Χριστιανικής Χαλκιδικής. Η Εφορεία «ξεσκονίζει» τα καλύτερα από την πληθώρα των αντικειμένων που έχει βρει στη Χαλκιδική, τα οποία θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά ενταγμένα στο ιστορικό τους πλαίσιο, για να δουν, όχι μόνο οι ντόπιοι, αλλά και το πλήθος των παραθεριστών, τα high lihts της τοπικής ιστορίας.

Το κτήριο του μελλοντικού μουσείου χρειάστηκε μελέτες επί μελετών, για να ξαναζωντανέψει όπως ήταν, όταν πρωτοχτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Κι αυτό γιατί είχε υποστεί σοβαρές αλλαγές, όταν μετατράπηκε σε νοσοκομείο. Πρόκειται για ένα διώροφο κτίσμα, διαστάσεων 28,70×14,40 μ., με τετράριχτη στέγη. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ότι στη βορειοδυτική γωνία του φέρει ένα παρεκκλήσι. Το εκκλησάκι προεξέχει και είναι μάλιστα υπερυψωμένο. Το περίεργο αυτό αρχιτεκτονικό στοιχείο προσφέρει μια εναλλαγή στην ογκοπλασία του οικοδομήματος. Οι όψεις του είναι από λαξευτή λιθοδομή, η οποία ευτυχώς σωζόταν σε καλή κατάσταση, όπως επίσης τα περισσότερα κουφώματα και το πάτωμα του παρεκκλησίου. Το εκκλησάκι θα αξιοποιηθεί, γιατί εκεί θα στεγαστεί η αίθουσα της «Ναοδομίας», όπου θα φιλοξενηθούν μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη από ολόκληρη τη Χαλκιδική.

Αν ήδη υπερηφανεύεται για κάτι η 10η ΕΒΑ, είναι γιατί λειτουργεί με εξαιρετική επιτυχία -αν και ξεκίνησε πιλοτικά- το Ανοιχτό Κέντρο Συντήρησης Αρχαιοτήτων. Στεγάζεται σε ένα ξεχωριστό κτήριο, αναστηλωμένο κι αυτό πρόσφατα. Είναι το μοναδικό στην Ελλάδα, όπου μπορεί κανείς να δει ζωντανά πώς συντηρούνται από έμπειρους ανθρώπους της δουλειάς τα χειρόγραφα, τα κεραμικά αντικείμενα και οι εικόνες. Το κτήριο, που αναμορφώθηκε πλήρως για να αποδοθεί σε σύγχρονη χρήση, χρονολογείται το 1909, σύμφωνα με την επιγραφή στην πρόσοψή του. Πρόκειται για ένα μονώροφο λιθόκτιστο κτίσμα (26,60×10μ.) με υπόγειο και τετράριχτη στέγη. Από αυτό σώζονταν μόνο οι περιμετρικοί τοίχοι και υπολείμματα διαφόρων κατασκευών, όπως της στέγης και των παραθύρων. Με βάση αυτά τα στοιχεία αποκαταστάθηκε (2002-2004) και εγκαταστάθηκαν τα ανοιχτά εργαστήρια, που αγκάλιασε ο κόσμος. Είναι πολλοί αυτοί που το επισκέπτονται εκφράζοντας το θαυμασμό τους για μια κοπιώδη λεπτοδουλειά, που γίνεται συνήθως πίσω από κλειστές πόρτες. Οι επισκέπτες, εκτός από τους συντηρητές την ώρα της δουλειάς, παρακολουθούν από μεγάλες αναρτημένες οθόνες λεπτομέρειες των εργασιών, είτε σε πραγματικό χρόνο είτε βιντεοσκοπημένα.

«Υπαίθριο μουσείο»

Εκεί όμως που θα σχηματίζονται σε λίγο ουρές, θα είναι έξω από το «Μουσείο Μακέτας», όπως το αποκαλεί ο κ. Ιωάννης Ταβλάκης, γιατί θα είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που θα σε ταξιδεύει στο περιβόλι της Παναγιάς, θα σου επιτρέπει να τρυπώσεις στα άδυτα των μοναστηριών, χωρίς καν να μπεις στο πλοίο της γραμμής για το Αγιον Ορος. Φαντάζεστε πόσες γυναίκες και παιδιά αποκλεισμένοι από αυτό τον τόπο θα προσέλθουν στην ιδεατή αυτή επίσκεψη, που θα γίνεται με βάση ένα τεράστιο πρόπλασμα ολόκληρης της χερσονήσου; Γύρω από τη μακέτα ψηφιακά αναλόγια θα δίνουν εικόνες και πληροφορίες για κάθε μοναστήρι χωριστά.

Το κοινό θα υποδέχεται ένα «υπαίθριο μουσείο» που θα λειτουργεί ως εισαγωγή σε σχέση με το μουσειακό συγκρότημα του κεντρικού μουσείου, φιλοξενώντας ευρήματα της προχριστιανικής περιόδου. Επίσης πρόκειται να αποκατασταθεί το λεγόμενο «Κολιγόσπιτο» -ερειπωμένο σήμερα- προκειμένου να λειτουργήσει ως καφέ-αναψυκτήριο. Είναι ένα λασπόκτιστο κτήριο, χαρακτηριστικό όμως της εποχής του, ενταγμένο στο περιβάλλον, γεγονός που θα προσφέρει μια ήπια μορφή αναψυχής στο Κέντρο. Μη φανταστείτε πως πρόκειται για κάτι παρακατιανό. Αρκεί να πούμε ότι η αναστήλωσή του θα κοστίσει 824.000 ευρώ.

Μεγάλη σημασία δίνεται και στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος, που θα κοστίσει άλλα 880.000 ευρώ. Δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στα δίκτυα υποδομής (φωτισμός, ύδρευση, τηλέφωνο, συστήματα ασφαλείας, κ.ά.), θα εγκατασταθεί δίκτυο υδροσυλλογής ομβρίων για την άρδευση και θα δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης 65 αυτοκινήτων και 5 λεωφορείων.

ΠΗΓΗ: www.enet.gr

Source