Ο Δημήτρης Πουλικάκος, θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ελληνικού ροκ. Ο δίσκος του “Μεταφοραί εκδρομαί ο Μήτσος” αποτελεί τον πρόδρομο της ελληνικής rock ‘n roll δισκογραφίας. Η συναυλία του στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στου Ζωγράφου αποτελεί σταθμό στην ελληνική rock μουσική ιστορία.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 1943, επί της οδού Πατησίων, από σχετικά εύπορη αστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος καρδιολόγος της εποχής και η μητέρα του γιατρός επίσης (μικροβιολόγος – βιοχημικός). Η αδελφή του πατέρα του ήταν σύζυγος του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού “Πάλι” μαζί με τους Νάνο Βαλαωρίτη, Παναγιώτη Κουτρουμπούση, Γιώργο Μακρή με δικά του κείμενα καθώς και μεταφράσεις. Για πολλά χρόνια έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές, αυτοαποκαλούμενος “Θείος Νώντας” (έτσι τον αποκαλούσε και ο Παύλος Σιδηρόπουλος, τον οποίο ο ίδιος αποκαλούσε ανηψιό), σε διάφορους σταθμούς (ποτέ δεν χρησιμοποίησε το πραγματικό του όνομα σαν ραδιοφωνικός παραγωγός).
Υπήρξε μέλος του συγκροτήματος MGC, το οποίο οφείλει το όνομά του στον ηθοποιό Ντίνο Ηλιόπουλο, και αρχηγός του ροκ συγκροτήματος Εξαδάκτυλος και των “Αχ-Βαχ” (στους οποίους έπαιζαν εκτός των άλλων, μπάσο-φωνητικά ο Σταμάτης Σπανουδάκης και πλήκτρα ο Άλεξ Σπυρόπουλος, γνωστός από το Aγγλικό συγκρότημα των δεκαετιών 60-70 “Nirvana”. Συνεργάσθηκε ως συνθέτης, εκτελεστής, παραγωγός και μουσικός με πολλούς άλλους ‘Έλληνες rockers και συγκροτήματα. Έγινε γνωστός με τις εμφανίσεις του σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές στις δεκαετίες του ’70, ’80 και του ’90. Κυριότερες εμφανίσεις: Άρπα κόλλα (1982), Ο δράκουλας των Εξαρχείων (1983), Made in Greece (1987), Το μετέωρο βήμα του πελαργού (1991), Θηλυκή εταιρεία (1999),Σαπουνοπετρα (1995) κ.α. Οι κυριότερες τηλεοπτικές του εμφανίσεις είναι στις σειρές Οι Αυθαίρετοι (1990) κ.α.
Πηγή: http://el.wikipedia.org
Καλά, μιλάμε για πολύ metal στο “υπάρχω” ο Πουλικάκος! Πολύ ωραία ανάρτηση, συγχαρητήρια και για το πολύ ωραίο blog σας!
ευχαριστούμε πολύ. συνεχίζουμε λοιπόν
νομίζω ότι το αυθεντικό “υπάρχω” του Πουλικάκου, είναι από το “Δράκουλας των Εξαρχείων” του Πανούση αλλά δεν είμαι και σίγουρος.
ο μεγαλύτερος έμπορος ναρκωτικών στην ιστορία του ελληνικού ροκ…
και πολύ “μέτριος” καλλιτέχνης…
κακέ
Διαφωνώ μαζί σου situ, ο Πουλικάκος είναι και \γα..\ τους καλλιτέχνες.
Ευτυχώς που δεν έχουμε όλοι τα ίδια γούστα στη μουσική!
Τι να πω για το Θείο Νώντα; Respect, μόνο μία ένσταση και αυτή πάλι σε επίπεδο προσωπικών προτιμήσεων: σε δικές του παραγωγές καθώς και του Σιδηρόπουλου, κάτι σε πλαστικό μου βγαίνει που και που.